Церово (Демирхисарско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Церово
Церово is located in Македонија
Церово
Местоположба на Церово во Македонија
Церово на интерактивна карта

Координати 41°12′59″N 21°5′27″E / 41.21639° СГШ; 21.09083° ИГД / 41.21639; 21.09083Координати: 41°12′59″N 21°5′27″E / 41.21639° СГШ; 21.09083° ИГД / 41.21639; 21.09083
Регион Железник
Општина Демир Хисар
Население 2 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 10038
Надм. вис. 916 м
Церово на општинската карта
Церово во Општина Демир Хисар.svg

Атарот на Церово во рамките на општината


Церово — село во Општина Демир Хисар.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Околни села се Вирово, Лесково и Боиште.

Историја[уреди | уреди извор]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Населбата се наоѓа на јужниот дел на општина Демир Хисар, на границата со општина Ресен, издигнувајќи се на срт на Плакенска Планина. Се работи за планинско село, чиј атар зафаќа 7,7 км2, од кои шумите зафаќаат 364 хектари, пасиштата 213 хектари, а обработливото земјиште 175 хектари. Селото е планинско, изградено на 970 метри надморска височина.

Демографија[уреди | уреди извор]

Во 2002 година во селото имало 2 жители.

Родови[уреди | уреди извор]

Церово е македонско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:

  • Староседелци: Дуковци (6 к.); Шалевци и Илиовци (2 к.); Белевци (10 к.); Трајковци со Крстевци, Стојковци, Здравевци и Јосифовци (10 к.)
  • Доселеници: Гроздевци (13 к.) и Србиновци (3 к.) доселени се, но не знаат од каде.[1]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Избирачко место[уреди | уреди извор]

Во селото постои избирачкото место бр. 657 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект куќа на владо митревски.[2]

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 9 гласачи.[3]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви
Манастири
Археолошки наоѓалишта[4]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

До 1952 година од селото имало иселеници во Романија (3 семејства) и во Русија (1 семејство).[1]

Иселеништвото било посилно после 1960 година, денес селото е целосно иселено.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Русиќ, Бранислав. Фонд Русиќ. Архивски фонд на МАНУ к-5, АЕ 97.
  2. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  3. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  4. Коцо, Димче (1996). „Археолошка карта на Република Македонија“. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  5. 5,0 5,1 Јасмина Дамјановска; Ленина Жила; Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва том II, дел II. Скопје: Државен архив на Република Македонија.
  6. Јасмина Дамјановска; Ленина Жила; Филип Петровски (2017). Илинденски сведоштва том III, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]