Вардино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Вардино
Вардино is located in Македонија
Вардино
Местоположба на Вардино во Македонија
Координати 41°14′08″N 21°14′33″E / 41.23556° СГШ; 21.24250° ИГД / 41.23556; 21.24250Координати: 41°14′08″N 21°14′33″E / 41.23556° СГШ; 21.24250° ИГД / 41.23556; 21.24250
Регион Logo of Pelagonia Region.svg Пелагониски
Општина Грб на Општина Демир Хисар.png Демир Хисар
Област Железник
Население 266[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7240
Повик. бр. 047
Надм. вис. 796 м
Слава Св. Никола Летен
Св. Тома[2]
Вардино на општинската карта
Вардино во Општина Демир Хисар.svg

Атарот на Вардино во рамките на општината
Commons-logo.svg Вардино на Ризницата


Вардино — село во Општина Демир Хисар, во околината на градот Демир Хисар.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Вардино е рамничарско село и се наоѓа на областа Железник, во источниот дел од територијата на Општина Демир Хисар, во долината на Црна Река. Неговиот атар зафаќа простор од 8,8 км². Обработливото земјиште зазема површина од 234,8 ха., на пасиштата отпаѓаат 222,7 ха., а на шумите 385,7 ха. Вардино е оддалечено околу 4 км. од Демир Хисар.[3]

Население[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Вардино живееле 200 жители, сите Македонци.[4]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Вардино имало 288 Македонци, егзархисти.[5]

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[6]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 200[4] 288[5] 802 692 543 492 419 333 327 266

Родови[уреди | уреди извор]

Вардино е македонско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:

  • Староседелци: Грујовци со Рибаровци (10 к.); Матевци со Нечаковци (4 к.); Анчевци (1 к.) стари деленици со Грујовци и Рибаровци; Пупулковци (2 к.) стари деленици со Грујовци, Рибаровци и Анчевци; Здравевци (2 к.); Шоклевци (4 к.); Велковчевци (1 к.) најстар род во селото; Димовци (1 к.); Гајдоровци (2 к.); Тренчевци (4 к.); Сариовци (31 к.); Ѓуровци (3 к.); Мицевци (2 к.); Крчановци (8 к.); и Јанкуловци (4 к.)
  • Доселеници: Томевци (2 к.) доселени се од селото Перово во Преспа. Ја знаат следната генеологија. Ристе (жив на 80 год. во 1952 година) Крсте-Томе, кој се доселил во селото; Солевци и Насевци (9 к.) доселени се од некое село Битинци кај Корча во Албанија; Шундовци (4 к.) доселени се околу 1847 година од селото Перово во Преспа. Ја знаат следната генеологија Митре (жив на 75 год. во 1952 година) Карафил-Иван, кој се доселил; Златановци (1 к.) доселени се од селото Вирово.[7]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во рамките на проширената Општина Демир Хисар, на која ѝ била додадена поранешната Општина Сопотница по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на некогашната Општина Демир Хисар.

Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Демир Хисар.

Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Демир Хисар, во која покрај селото Вардино, се наоѓале и селата Бараково, Белче, Граиште, Единаковци, Журче, Кутретино, Мургашево, Ново Село, Лесково, Прибилци, Ракитница, Растојца, Сладуево, Слепче, Стругово и Суви Дол. Во периодот 1950-1952, селото се наоѓало во некогашната Општина Граиште, во која влегувале селата Бараково, Вардино, Граиште, Единаковци и Света.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Манастирската црква „Св. Константин и Елена“ во Вардино

Црквата Св. Никола претставува еднокорабна градба. На источната страна има полукружна апсида со голем правоаголен отвор за осветлување. Покривот на црквата е на две води, а фасадата е фугирана. На западната страна има трем. Црквата е живописана во XIX век.[9]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Личности

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Помасовно иселување на населението од ова село започнало по 1960та година, и тоа во. Битола, Скопје, Демир Хисар, Охрид, Велес, Трновци. А надвор од Македонија во Австралија, Германија и Шведска.[13]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 1 јули 2016. 
  2. Димитров, Никола В. (2017). Географија на населби: општина Демир Хисар. Битола. стр. 102. ISBN 978-608-65616-4-2. http://eprints.ugd.edu.mk/18749/1/Никола%20В.%20Димитров%2CГЕОГРАФИЈА%20НА%20НАСЕЛБИ-Општина%20Демир%20Хисар.pdf. 
  3. Соколец - Драган Брајановски, Прилеп 2003
  4. 4,0 4,1 Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 239.
  5. 5,0 5,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.172-173.
  6. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  7. . Архив МАНУ Фонд „Бранислав Русиќ“ , к-5, АЕ 97.. 
  8. „Основно образование“. македонски: Општина Демир Хисар. конс. 26 јули 2016. 
  9. Соколец - Драган Брајановски, Прилеп 2003
  10. 10,0 10,1 . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва. том I, дел II. Скопје: Државен архив на Република Македонија.. 
  11. 11,0 11,1 11,2 . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва. том I, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија.. 
  12. . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2017). Илинденски сведоштва. том III, дел II. Скопје: Државен архив на Република Македонија.. 
  13. Димитров, Никола (2017). Географија на населби-Општина Демир Хисар. Битола. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]