Карадаг
| Карадаг | |
|---|---|
| Μαυροβούνι | |
Карадаг на карта
| |
| Највисока точка | |
| Надм. вис. | 1.177 м |
| Координати | 41°07′24″N 23°08′17″E / 41.1233°N 23.1381°E |
| Географија | |
| Место | Кукушко / Серско, Егејска Македонија |
 | |
Карадаг или Кара Даг (од турското Kara Dağ, Црна Планина; грчки: Μαυροβούνι, Мавровуни; старо Καρά Νταγ) — ниска планина во Егејска Македонија.[1][2][2] Највисок врв е Коџа Бали (1.177 м).
Опис
[уреди | уреди извор]Планината се наоѓа на границата која го дели Кукушко на запад и Серско на исток, меѓу Бутковското и Дојранското Езеро. Од планината Круша на северозапад е одвоена со седлото Дијасело (560 м).[1] Голем број стари карти и други извори ја сметаат планината за дел од Круша,[1][3] веројатно бидејќи има врв Карадаг на Круша и врв Круша на Карадаг.[1] На југ планината е одделена од Манастир Тепе со превој на 660 м јужно од с. Папрат.[1]
Карпите на планината се гнајсови, а има и малку амфиболити.[1]
Бутковското Езеро во северното подножје планината е влажно подрачје од меѓународно значење, заведено со Рамсарската конвенција во 1974 г., а езерото со неговата околина во 2003 г. е прогласено за национален парк. Истото е вклучено и во мрежата Натура 2000 (бр. 1260001 и 1260008) и прогласено за место од орнитолошка важност (020).[1]
До врвот Коџа Бали се стасува од селото Папрат (620 м) за околу 3 часа.[1]
| Име | Грчки | Висина (м) | Местоположба |
|---|---|---|---|
| Коџа Бали | Κοτζά Μπαλή, Κοτζαμπαλή | 1.177[1] | |
| Круша | Κρούσα | 1.161[1] | |
| Φλαμούρι | 1.042[1] | ||
| Αλάνια | 700 - 640[1] | ||
| Απιδιές | 720 - 600[1] | ||
| Каратепе | Αράπης, Καρά Λόφος | 750[1] | |
| Ќулахли | Βλάχος, Κιουλαχλή | 599[1] | |
| Гајдара | Γαϊδάρα | 760 - 600[1] | |
| Хамзали | Δίστρατο, Χαμζαλή | 788[1] | |
| Голина | Κολώνα | 542[1] | |
| Љулка | Κούνια, Λιούλκα | 782[1] | |
| Коптор | Κοφτερό, Κοπτώρ, Κόπτωρ | 664[1] | |
| Камица | Λόφος, Καμίτσα Τεπέ, Καμίτσα Λόφος | 849[1] | |
| Орта Каран | Μαύρη Ζώνη, Ορτά Καράν | 899 - 835[1] | |
| Манастир | Μοναστήρι | 656[1] | |
| Στρογγυλό, Σταυρωτός Λόφος | 660[1] | ||
| Στρούγγα | 920[1] | ||
| Пејково | Τραγουδίστρα, Πεϊκοβο | 653[1] | |
| Χαλάσματα, Χαραπάδες | 943[1] |
Поврзано
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 Νέζης, Νίκος (2010). Τα ελληνικά βουνά : γεωγραφική εγκυκλοπαίδεια. Τόμος 2. Ηπειρωτική Ελλάδα. Πελοπόννησος - Στερεά Ελλάδα - Θεσσαλία - Ήπειρος - Μακεδονία - Θράκη. Αθήνα: Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας Αναρρίχησης : Κληροδότημα Αθ. Λευκαδίτη. стр. 419. ISBN 978-960-86676-6-2.
- 1 2 Кънчов, Васил. Битолско, Преспа и Охридско. Пътни бележки, Избрани произведения. Том I. Издателство „Наука и изкуство“, София 1970, стр. 35.
- ↑ Яранов, Димитър (1938). Бѣломорска Тракия и Приморска Македония. Географски очеркъ. I. Обща част. Год. СУ, Историко-филологически факултет, кн. ХХХІIV.5. София: Придворна печатница. стр. 32.
| ||||||