Долно Ботушје

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Долно Ботушје
Долно Ботуше
Долно Ботушје is located in Македонија
Долно Ботушје
Местоположба на Долно Ботушје во Македонија
Координати 41°43′27″N 21°5′50″E / 41.72417° СГШ; 21.09722° ИГД / 41.72417; 21.09722Координати: 41°43′27″N 21°5′50″E / 41.72417° СГШ; 21.09722° ИГД / 41.72417; 21.09722
Регион Југозападен
Општина Македонски Брод
Област Горно Порече
Население 34 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 1.061 м
Commons-logo.svg Долно Ботушје на Ризницата


Долно Ботушје или Долно Ботуше — село во западниот дел на Општина Македонски Брод, западна Македонија, на границата со Општина Гостивар.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Горно Порече, на источните падини на планината Добра Вода. Северната атарска граница ја исцртува Ботушка Река, десна притока на Мала Река, која пак е најголема лева притока на Треска.

Историja[уреди | уреди извор]

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) и имало 57 семејства и 4 неженети, сите христијани.[1]

Во XIX век Долно Ботушје било село во Поречката нахија на Кичевската каза. Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, во 1873 г. Ботуше (Горно и Долно) (Bétouché) имало 26 домаќинства со вкупно 108 жители Македонци.[2][3]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Ботуше (Горно и Долно) имало 410 жители Македонци христијани.[2][4]

На почетокот на XX век целото село потпаднало под српската пропаганда. Според митрополитот Поликарп Дебарски и Велешки во 1904 г. во Ботуше има 46 „српски“ куќи.[5] По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Ботуше (Горно и Долно) имало 400 Македонци под црковно врховенство на Цариградската патријаршија, но со просрпски склоности.[2][6]

На етничката карта на Северозападна Македонија од 1929 г. Афанасиј Селишчев го означува Ботуше (Горно и Долно) како македонско село.[2][7]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 г. селото има 34 жители Македонци.[8]

Население низ историјата[уреди | уреди извор]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[9] 1905[10] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 410 400 422 491 511 443 164 68 51 34
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[11]

Родови[уреди | уреди извор]

Долно Ботушје е македонско село.

Родови во селото се: Ралушина (10 к.), Ѓулковци (3 к.) и Јанчевци (7 к.) староседелски родови; Аслана (15 к.) потекнуваат од некој Латин говедар, кој дошол, али не се знае одкаде; Сејдија (8 к.) водат потекло од некој Сејдија, кој е доселен, но не се знае одкаде.[12]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборно место бр. 0251 според Државната изборна комисија, кое е сместено во приватна просторија.[13]

На локалните избори во 2017 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 24 гласачи.[14]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Верски објекти[уреди | уреди извор]

Долно Ботушје ѝ припаѓа на Манастиречката парохија во Бродското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија na МПЦ-ОА. Селото ги има следниве верски објекти:[15]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр.235
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, с. 94-95.
  4. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.258.
  5. Попис на митрополитот Поликарп, 25 февруари 1904 г.
  6. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.154-155.
  7. Афанасий Селищев. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. - София, 1929.
  8. Министерство за Локална Самоуправа. База на општински урбанистички планови
  9. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  10. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  11. "Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна". Државен завод за статистика. 
  12. Јовановиќ, Петар (1935). Порече. Белград: Српски етнографски зборник. 
  13. "Описи на ИМ". конс. 16 октомври 2017. 
  14. "Локални избори 2017". конс. 16 октомври 2017. 
  15. "Бродско архијерејско намесништво". Дебарско-кичевска епархија.  Unknown parameter |access_date= ignored (помош)