Мечкуевци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Мечкуевци
Mechkuevci-MK.JPG

Стари куќи во Мечкуевци, крај патот за Пробиштип

Мечкуевци is located in Македонија
Мечкуевци
Местоположба на Мечкуевци во Македонија
Општина Општина Свети Николе
Население 15 жит.
(поп. 2002)
Мечкуевци на општинската карта
Мечкуевци во Општина Свети Николе.svg

Атарот на Мечкуевци во рамките на општината
Commons-logo.svg Мечкуевци на Ризницата


Мечкуевци — село во Општина Свети Николе, во областа Овче Поле, во околината на градот Свети Николе.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Овче Поле, во јужните падини на Манговица, оддалечено 14 километри североисточно од Свети Николе.

Историja[уреди | уреди извор]

Црквата „Св. Никола“ потекнува од 1846 година, додека нејзините икони се дело на кратовска тајфа. [1] Кон крајот на XIX век селото е дел од Штипската каза во рамките на Отоманската Империја.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Население[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Мечкуевци живееле 360 жители, сите Македонци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Мечкуевци имало 520 Македонци, егзархисти.[3]

Според пописот од 2002 година, селото Мечкуевци има 15 жители, сите Македонци.[4]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 360[2] 520[3] 593 566 506 278 52 26 18 15

Родови[уреди | уреди извор]

Мечкуевци е македонско село.

  • Македонски родови во селото се: Поповци родот го основал Бошко, доселени се од Свети Николе; Мурговци и Шљагоровци порано биле еден род, доселени се од селото Мургаш, кумановско; Крталовци, Минџевци и Војчевци порано биле еден род, доселени се од селото Пресека, Кочанско во 1878 година; Крчевци и Уплашовци и тие се доселени во 1878 година од селото Пресека, Кочанско; Јашарци доселени се од селото Древено, кај Пробиштип; Анџици или Куковци и Липсанци доселени се од селото Куково, Пробиштипско; Терзиовци и тие се доселени од Куково; Дивчевци доселени се од селото Дивље, Скопско; Рунтовци доселени се од селото Барбарево, пробиштипско; Самутковци доселени се од раселеното Овчеполско село Тоља, таму биле староседелци; Черкесци и тие се доселени од раселеното село Тоља; Здравковци, Наџаковци, Бачовци или Ѓорговци, Грашевци, Недевци, Славковци, Кајевци, Попаѓини, Шелерци, Штирковци, Гиџевци, Дукевци и Гочанци доселени се однекаде.


Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[7]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од ова село има и постари и понови иселеници. Денес селото е пред изумирање. Се знае за следните иселеници. Резини и Мечкарци се иселиле во селото Пеширово, во периодот од 1925-28 година. Ефремови, Арсови и Славеи иселени се во селото Амзабегово, од 1924-1939 година. Ѓичевци се иселиле во селото Буриловци во 1936 година. Во 18ти век во градот Свети Николе се иселил големиот род Уплашевци. До 1960та година три семејства се иселиле во градот Штип. Едно семејство се иселиле во Скопје.[6]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Светиниколски парохии“. Брегалничка епархија. конс. 4 април 2014 г. 
  2. 2,0 2,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 232.
  3. 3,0 3,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 134 - 135.
  4. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. 6,0 6,1 Трифуноски, Јован (1961). Овчеполска котлина. стр. 736-737-738. 
  7. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред. Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.