Костурино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Костурино
House of Culture - Kosturino (1).JPG

Дом на културата

Костурино is located in Македонија
Костурино
Местоположба на Костурино во Македонија
Координати 41°21′25″N 22°36′33″E / 41.35694° СГШ; 22.60917° ИГД / 41.35694; 22.60917Координати: 41°21′25″N 22°36′33″E / 41.35694° СГШ; 22.60917° ИГД / 41.35694; 22.60917
Општина Општина Струмица
Население 1280 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2413
Надм. вис. 440 мнв м
Commons-logo.svg Костурино на Ризницата


Костурино е село во Општина Струмица, во околината на градот Струмица.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Споменик во селото

Костурино се наоѓа во Струмичкото Поле, во југоисточниот дел на Република Македонија. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 12 километри.

Надморската височина во селото е 440 метри а површината на селото изнесува 2455 ha.

Селот се граничи со Три Води, Мемешли, Орманли, Злешево, Чепели, Раборци, Раброво.

Историja[уреди | уреди извор]

Костурино, црквата Св. Димитрија, 1931
Костурино, 1931

Османлиски период[уреди | уреди извор]

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, Костурино се состоело од 102 семејства и 330 жители Македонци[1][2]Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Белотино имало 790 жители Македонци[1][3].

Во текот на т.н. афера мис Стон, селото било посетено од страна на Гоце Делчев, каде се сретнал со Андон Ќосето и Иван Манолев[4].

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 936 Македонци и 5 Грци, и работело егзархиско училиште[1][5].

Југословенски период[уреди | уреди извор]

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, и подоцна Кралство Југославија.

Економија[уреди | уреди извор]

Претежно занимање на населението е zемјоделие, sточарство и производство на вар. Обработливото земјиште во селото зафаќа површина од 575 ha[6].

Демографија[уреди | уреди извор]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.280 жители. Следува табела на националната структура на населението[7]

Националност Вкупно
Македонци 1 276
Турци 1
Роми 0
Албанци 0
Власи 0
Срби 2
Бошњаци 0
Други 1

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[8]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 790[1] 941[1] 1.069 1.173 1.403 1.626 1.530 1.403 1.235 1.280

Општествени институции[уреди | уреди извор]

  • Подрачно основно училиште Даме Груев
  • Амбуланта
  • Пошта

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Пеливанско борење кое се одржуваа по поводот Петровден на 12 јули секоја година

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

  • Петровден е официјален празник на селото.
  • Пеливанското борење постаро од три века[9]
  • ФК Голаш-2005
  • Здружение на тутунопроизводители „Костурани“
  • Здружение на играорци „Костуранка"

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  2. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 186-187.
  3. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 160.
  4. М. Пандевски и Г. Стоев-Трнката. „Струмица и Струмичко низ историјата“, Струмица, 1969, стр.
  5. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 106-107.
  6. „Населено место - Белотино“. www.strumica.gov.mk. конс. 2013-05-04. 
  7. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  8. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  9. „Пеливаните од Костурино биле страв и за османлиите“. .vest.com.mk. конс. 2013-05-05. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]