Делисинци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Делисинци
Делисинци is located in Македонија
Делисинци
Местоположба на Делисинци во Македонија
Координати 41°46′54″N 21°59′44″E / 41.78167° N; 21.99556° E / 41.78167; 21.99556Координати: 41°46′54″N 21°59′44″E / 41.78167° N; 21.99556° E / 41.78167; 21.99556
Регион Logo of Vardar Region.svg Вардарски Овче Поле
Општина Општина Свети Николе
Население 9 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 567 м
Делисинци на општинската карта
Делисинци во Општина Свети Николе.svg

Атарот на Делисинци во рамките на општината

Делисинци — село во Општина Свети Николе, во областа Овче Поле, во околината на градот Свети Николе.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Историja[уреди | уреди извор]

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Делисинци имало 90 жители, сите Македонци.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Делисинци имало 88 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 9 жители, сите Власи.[3]

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[4]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 154
1953 162 ... 162
1961 44 10 ... ... ... 142 196
1971 15 ... ... 58 73
1981 4 4 ... 8
1991 4 4
1994 1 1
2002 9

Родови[уреди | уреди извор]

Делисинци е влашко село, а порано било и македонско.

Според истражувањата од 1958 година родови во селото биле:

  • Македонски: Опутарци (4 к.) најстар род во селото, овде живеат од турско време, подалечното потекло им е непознато; Ристо Коле (3 к.), Пане Риба (1 к.), Дане Ване (2 к.), Лазаровци (1 к.) и Ване Даче (1 к.) сите се доселени после Првата светска војна од селото Богословец.
  • Влашки: Гудо (1 к.), Мишо (2 к.), Костовци (1 к.), Штерјо (1 к.), Димовци (1 к.), Атанасовци (1 к.), Ѓоргевци (1 к.) и Костовци 2 (1 к.) првиот род е доселен од селото Ново Село (Велешко), вториот род е доселен од Оморани, третиот, четвртиот и петиот од Степанци, шестиот е доселен од селото Јакимово, седмиот од Лепопелци, а осмиот од Бучиште. Сите родови се доселени во периодот 1956-57 година.[5]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Селото е опфатено во изборното место бр. 1701 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште во Амзабегово. Во изборно место се опфатени населените места: Делисинци Амзабегово и Богословец.[6]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 395 гласачи.[7]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од македонците се знае за следните иселеници. Петреви во 1918 година се иселиле во селото Сарамзалино. Орданови во 1935 година се иселиле во Ѓуземелци. Во периодот од 1956/57 година од селото се иселиле 9 семејства во Скопје (7 семејства), Штип (1 семејство) и во Велес (1 семејство). Тие иселеници биле доселени после Првата светска војна од селото Богословец.[5]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Кѫнчовъ, Василъ (1900). Македония. Етнография и статистика. София: Българското книжовно дружество. стр. 233. ISBN 954430424X.
  2. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 134 – 135.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. 5,0 5,1 Трифуноски, Јован (1961). Овчеполска Котлина.
  6. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]