Горно Црнилиште

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Горно Црнилиште
Горно Црнилиште is located in Македонија
Горно Црнилиште
Местоположба на Горно Црнилиште во Македонија
Координати 41°49′01″N 21°57′51″E / 41.81694° N; 21.96417° E / 41.81694; 21.96417Координати: 41°49′01″N 21°57′51″E / 41.81694° N; 21.96417° E / 41.81694; 21.96417
Регион Logo of Vardar Region.svg Вардарски
Општина Свети Николе
Област Овче Поле
Население 345 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 24042, 24542
Надм. вис. 367 м
Горно Црнилиште на општинската карта
Горно Црнилиште во Општина Свети Николе.svg

Атарот на Горно Црнилиште во рамките на општината

Горно Црнилиште — село во Општина Свети Николе, во областа Овче Поле, во околината на градот Свети Николе.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Овче Поле, оддалечено 8,5 километри јужно од Свети Николе.

Историja[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото е дел од Штипската каза во Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Горно Црнилиште живееле 284 жители, од кои 200 Турци и 84 Македонци.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Горно Црнилиште имало 120 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според Димитар Гаџанов во 1916 година во Горно Црнилиште имало 403 жители, од кои 264 Турци и 139 Македонци.[3]

Според пописот од 2002 година, селото Горно Црнилиште брои 345 жители, сите Македонци.[4]

На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1916 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 284[1] 120[2] 403[3] 432 420 488 402 357 356 358 345

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[5]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 432
1953 241 179 ... 420
1961 484 2 ... ... ... 2 488
1971 393 2 ... 7 ... 402
1981 355 1 1 ... 357
1991 356 ... 356
1994 358 ... 358
2002 345 345

Родови[уреди | уреди извор]

Горно Црнилиште е македонско село, а до 1960-тите во селото имало и Турци.

Според истражувањата од 1957/58 година родови во селото:

  • Турски: Реџеповци (2 к.), Абишовци (3 к.), Еминовци (1 к.), Бајрамовци (1 к.), Асановци (1 к.) и Алитовци (1 к.). Првите пет рода се доселени крајот на 18ти и почетокот на XIX век, само последниот род потекнува од домазет доселен од селото Каратманово.
  • Македонски: Говедаровци (9 к.) најстар македонски род во селото. Доселени се пред 200 години од селото Оморани, Азот (Велешко). Го знаат следното родословие: Сане (жив на 80 г. во 1957/58 година) Ѓоргија-Петре-Мино, основачот на родот кој се доселил; Каревци (14 к.) доселени после претходниот род од соседното село Долно Црнилиште. И таму биле доселени, веројатно од Кочанско; Филиповци (3 к.) и Дедо-Трајчевци (6 к.) доселени се во XIX век од некаде; Манасковци (3 к.) и Дедо-Тасинци (2 к.) доселени се помеѓу 1924-28 година од селото Зарапинци, Пробиштипско; Јованче (1 к.), Петруш (1 к.), Ѓорги (1 к.), Величко (1 к.), Младен (1 к.), Миле (1 к.), Андон (1 к.), Јован (1 к.), Тоне (1 к.), Стојан (1 к.), Милјан (1 к.), Ѓорги (1 к.), Трајко (1 к.), Димитрија (1 к.), Младен (1 к.), Коце (1 к.), Игњат (1 к.), Богдан (1 к.), Веселин (1 к.), Трајан (1 к.), Јошко (1 к.) и Анѓа (1 к.). Доселени се помеѓу 1954-56 година од селата Конопница (14 к.), Петралица (1 к.) и Опила (4 к.) во Кривопаланечко. Како и од селото Кнежево (3 к.) во Кратовско.[6]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Селото е опфатено во изборното место бр. 1703 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на селски дом на селото Долно Црнилиште.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 364 гласачи.[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта[9]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Турското население е иселено во Турција. Во периодот од 1924 до 1928 година околу 30 семејства се иселиле во Турција. Останатите подоцна.

Македонски иселеници има во Ерџелија (Ранчини), Кнежје (Маневци и Тошеви), Мустафино (Тесличка), Долно Црнилиште (Филиповци).[6]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 232.
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 134-135.
  3. 3,0 3,1 Гаджанов, Димитър Г. Мюсюлманското население в Новоосвободените земи, в: Научна експедиция в Македония и Поморавието 1916, Военноиздателски комплекс „Св. Георги Победоносец“, Университетско издателство „Св. Климент Охридски“, София, 1993, стр. 241.
  4. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  5. 5,0 5,1 Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. 6,0 6,1 Трифуноски, Јован (1961). Овчеполска Котлина.
  7. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  9. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]