Мустафино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Мустафино
Мустафино is located in Македонија
Мустафино
Местоположба на Мустафино во Македонија
Координати 41°50′21″N 22°04′30″E / 41.83917° N; 22.07500° E / 41.83917; 22.07500Координати: 41°50′21″N 22°04′30″E / 41.83917° N; 22.07500° E / 41.83917; 22.07500
Регион Logo of Vardar Region.svg Вардарски
Општина Свети Николе
Област Овче Поле
Население 517 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 24024, 24524
Мустафино на општинската карта
Мустафино во Општина Свети Николе.svg

Атарот на Мустафино во рамките на општината
Commons-logo.svg Мустафино на Ризницата

Мустафино — село во Општина Свети Николе, во областа Овче Поле, во околината на градот Свети Николе.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Историja[уреди | уреди извор]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Мустафино живееле 340 жители, од кои 145 Турци, 130 Македонци и 65 Роми.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Мустафино имало 80 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[3]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 782
1953 723 135 2 ... 1 861
1961 777 ... ... ... 170 947
1971 791 ... 5 ... 41 837
1981 620 71 6 ... 2 699
1991 528 44 6 578
1994 517 44 3 564
2002 475 42 13 517

Родови[уреди | уреди извор]

Мустафино е македонско-влашко село.

Според истражувањата од 1956 година, родови во селото се:

  • Македонски: Воловци (6 к.) доселени се на почетокот на втората половина на XIX век од селото Ранченци. Се доселил Јане, кој бил дедо на Сане (жив на 70 г. во 1956 година); Лазаровци (2 к.) и Сатировци (4 к.) доселени се однекаде после првиот род; Давидковци (1 к.) доселени се од селото Стануловци кон крајот на XIX век; Кршевци (3 к.), Маневци (1 к.), Јаневци (2 к.), Доневци (3 к.) и Гиговци (3 к.) доселени се од селото Врсаково; Здравевци (1 к.), Наковци (1 к.) и Коцевци (2 к.) доселени се од селото Судик; Погачка (1 к.) доселени се од селото Кадрифаково; Тасевци (1 к.) доселени се од селото Богословец; Тесличка (2 к.) доселени се од селото Горно Црнилиште; Цуцуловци (3 к.) доселени се од селото Долни Балван, штипско; Стојменовци (2 к.) доселени се од селото Бистренци, демиркаписко; Ладе (1 к.), Бунгуровци (1 к.), Бојковци (1 к.), Данил (1 к.), Ѓеровци (3 к.), Гоцевци (1 к.), Тренчевци (1 к.), Костовци (2 к.), Сеневци (2 к.), Тодосовци (4 к.), Колевци (2 к.), Дојчин (1 к.), Стојилко (1 к.), Миајловци (1 к.), Васил (1 к.), Алексо (1 к.), Станисавци (1 к.), Стево (1 к.), Стојмен (1 к.), Крало (1 к.), Анѓел (1 к.), Тасе (2 к.), Гоговци (2 к.), Тимовци (3 к.), Стојче (1 к.), Стојан (1 к.), Коле (1 к.), Стојан (1 к.), Гоговци (2 к.), Милјан (1 к.), Трајко (1 к.), Милко (1 к.), Марини (3 к.), Доне (1 к.), Кузман (1 к.), Баруто (1 к.), Киро (1 к.), Менчо (1 к.), Филемон (1 к.), Петре (1 к.), Стојиловци (2 к.), Стојил (1 к.), Максим (1 к.), Петре (2 к.). Ѓеровци (2 к.), Величко (1 к.), Стојмен (1 к.), Цоне (1 к.), Станини (2 к.), Ѓеле (1 к.), Јосим (2 к.), Гоче (1 к.), Мите (1 к.), Ѓеро (1 к.) и Славе (1 к.). споменатите родови дошле во периодот помеѓу 1924 и 1946 година во куќите на иселените турски родови, како и во куќите на подоцна иселените србски колонисти. Доселени се од кривопаланечко и кратовско (Конопница, Сурлица, Опила и др.).
  • Влашки: Мишовци (3 к.), Михајловци (2 к.), Колевци (2 к.), Митевци (5 к.), Колчовци (2 к.), Костовци (1 к.), Пачуро (1 к.) и Сурдовци (2 к.) наведените родови се доселени во периодот помеѓу 1917 и 1949 година. Они биле номади, летото го поминувале во околината на Крива Паланка, на местото Калин-Камен. Додека во зимо биле во солунско, велешко и Овче Поле. Нивното право потекло е од околината на Грамос во Егејска Македонија (Грција), од каде избегале во времето на Али паша Јанински.[4]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта[5]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Турското население од селото е иселено во Турција.[4]

Од македонското население се знае за иселеници во Богословец (Ќосевци), Алакинци (Шаркови), Стањевци (Карафиловци, подалечно потекло од Пчиња кај Куманово), Врсаково (Моневи и Давидкови), Ерџелија (Божинови), Сарчиево (Лечови).[4]

Некое време во селото живеело и српско колонистичко население кое потекнувало од Далмација. Во текот на Втората светска војна нив Бугарите ги иселиле во Србија.[4]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 232.
  2. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 134-135.
  3. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Трифуноски, Јован (1962). Овчеполска Котлина.
  5. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  6. Пронајдени орудија на неандерталци на локалитетот "Узун мери"

Надворешни врски[уреди | уреди извор]