Лерин

Од Википедија — слободната енциклопедија
(Пренасочено од Леринско)
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Лерин
Φλώρινα
Поглед на рамнината и градот Лерин
Поглед на рамнината и градот Лерин
Лерин is located in Грција
Лерин
Лерин
Координати: 40°47′N 21°24′E / 40.783° СГШ; 21.400° ИГД / 40.783; 21.400Координати: 40°47′N 21°24′E / 40.783° СГШ; 21.400° ИГД / 40.783; 21.400
ЗемјаГрција
ОбластЗападна Македонија
ОкругЛерин
Управа
 • ГрадоначалникСтефанос Папанастасиу
Површина
 • Вкупна150,6 км2 (581 ми2)
Надм. вис.&10000000000000663000000663 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно17,686
 • Густина12/км2 (30/ми2)
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)
Пошт. бр.531 00
Повик. бр.23850
Рег. таб.ΡΑ
Мреж. местоwww.cityoflorina.gr

Лерин (грчки: Φλώρινα, Флорина) — град северниот дел на Егејска Македонија, Грција.

Географија[уреди | уреди извор]

Според современата административна поделба на Република Грција, градот Лерин се наоѓа во западниот дел на периферијата Западна Македонија и е главен град на Леринскиот округ. Сместен е на устието на длабоката долина на реката Сакулева во југозападниот раб на Пелагонија во Леринското Поле, во подножјето на планините Баба и Нередска, на надморска височина од 680 метри. Оддалечен е 32 километри северно од Битола, а 18 километри од Македонија преку македонско-грчкиот граничен премин Меџитлија. Лерин е поврзан со железничка пруга со Битола и Солун. На 52 километри јужно се наоѓа Кајлар, на 69 километри југозападно е Костур, а на 81 километар е Кожани. На исток се поврзува со Воден, од кој е оддалечен 76 километри.

Етимологија[уреди | уреди извор]

Името веројатно потекнува од зборот χλωρό (македонски: зелено) што се однесува на климата и вегетацијата на областа.

Историја[уреди | уреди извор]

Во Османлиската Империја[уреди | уреди извор]

Бугарска Црква во Лерин (1910), под јурисдикција на Бугарската Егзархија.
Панорама на градот Лерин. 1898-1912. Фотографија на браќа Манаки (Скршена плоча)

Како град и област со доминантно македонско население, Лерин во историјата дал голем број на македонски борци, револуционери и херои. Во времето на Отоманската империја, во Лерин и Леринско крстосувале повеќе македонски чети кои биле организирани од познатиот револуционер поп Коста од леринското село Буф.

Во Грција[уреди | уреди извор]

Врз основа на леринскиот говор во 1925 година грчката влада под притисок на лигата на народите ќе го изработи Букварот (Абецедарот) за учениците Македонци, кој по запалувањето на возот со кој бил транспортиран беше повторно издаден и промовиран во Солун и Атина во 2006 година. Лерин и Леринско ќе дадат и голем број на партизани и борци во ДАГ за време на втората светска војна (1941 - 1945) и граѓанската војна во Грција (1945 - 1949), поради што македонското население ќе доживее невиден терор, убиства, мачења и протерувања од своите огништа од страна на грчките власти. Најкрвав настан ќе биде убиството со обезглавување на повеќе млади Македонци и Македонки, од страна на грчките монархофашистички сили и англиските војници, среде бел ден во центарот на Лерин. Денес е актуелна состојбата со земјиштето на кое се наоѓа масовна гробница со тела на Македонци и Грци - борци на Демократската Армија на Грција кои загинале во битката за Лерин.


Население[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Лерин живееле 9.824 жители, од кои 5.000 Турци, 2.820 Македонци, 1.600 Роми, 300 Албанци (200 муслимани и 100 христијани), 84 Власи и 20 Евреи.[2][3]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лерин имало 4.344 Македонци (800 егзархисти и 3.544 патријаршисти), 120 Роми, 72 Власи и 30 Албанци. Во градот имало три бугарски училишта - две основни и едно прогимназиско и четири грчки - три основни и едно прогимназиско.[4]

Според пребројувањето од 1920 година во Лерин имало 2.909 семејства - 12.513 жители. По 1923 година муслиманското население (1.076 семејства или 4.650 жители) се иселува во Турција, а на нивно место се иселени 184 семејства - 79 од Источна Тракија, 54 од Мала Азија, 44 од Кавказ и 7 од Понт. Две години подоцна бројот на новодојдените жители бил 178 семејства или 750 жители.[5]

Во 1928 година имало 10.585 жители, од кои 1.999 биле бежанци од размената на населението помеѓу Грција и Турција.

Според пописот од 2011 година, во Лерин живееле 17.686 жители, од кои се смета дека повеќе од половината се Македонци.[6]

Политика[уреди | уреди извор]

Во Лерин се наоѓа седиштето на партијата на Македонците во Грција - Виножито.

Реката Сакулева и црквата „Св. Пантелејмон“

Населени места[уреди | уреди извор]

Crystal Clear app xmag.svg Главна статија: „Лерин (општина).

Родени во Лерин[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. "Попис на населението од 2011 г. Трајно население". Државен завод за статистика на Грција. 
  2. Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  3. В. Кѫнчовъ, Македония. Етнография и Статистика, Българско Книжовно Дружество, София, 1900, с. 249
  4. D.M.Brancoff. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905, р.176-177.
  5. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  6. Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2011

Надворешни врски[уреди | уреди извор]