Ругуновец

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Ругуновец
Πολύκαστρο
Споменик во Ругуновец
Споменик во Ругуновец
Ругуновец is located in Грција
Ругуновец
Ругуновец
Местоположба во областа
Ругуновец is located in Пајонија (општина)
Ругуновец
Местоположба на Ругуновец во Кукушкиот округ и областа Централна Македонија
Координати: 40°59.43′N 22°34.17′E / 40.99050° N; 22.56950° E / 40.99050; 22.56950Координати: 40°59.43′N 22°34.17′E / 40.99050° N; 22.56950° E / 40.99050; 22.56950
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругКукушки
ОпштинаПајонија
Општ. единицаРугуновец
Надм. вис.&1000000000000006000000060 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно7.064
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)
Пошт. бр.61200
Повик. бр.23430

Ругуновец (Карасуле или Кара Суле; грчки: Πολύκαστρο, Поликастро; до 1928 г. Καρασούλι, Карасули[2]) — гратче во Кукушко, Егејска Македонија, денес во општината Пајонија на Кукушкиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 7.064 жители (2011).

Географија[уреди | уреди извор]

Гратчето е сместено во област Бојмија, на левиот брег на реката Вардар[3] спроти Бојмица. Оддалечено е 17 км од државната граница со Р. Македонија и лежи 52 км северно од Солун .

Широк поглед на Ругуновец од југ.

Историја[уреди | уреди извор]

Во недалечната месност Тава е откриена населба од далечното минато, која во 1994 г. е прогласена за заштитен археолошки споменик.[4]

Во Отоманското Царство[уреди | уреди извор]

Во XIX век Ругуновец било етнички мешано село во Гевгелиската каза.

Во селото во 1895–96 г. е основан комитет на Македонската револуционерна организација.[5] Меѓу 1896 и 1900 г. селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија[6].

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Ругуновец се состоел од 340 жители Македонци, 200 Турци, 12 Черкези и 55 Роми.[7][8] На почетокот на векот турското име почнало да го истиснува традиционалното македонско.

На почетокот на XX век во Ругуновец работеле две странски пропаганди — бугарската и грчката. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. в Кара Суле имало 312 Македонци под егзархијата и 144 Македонци под Цариградската патријаршија, 30 Роми и работело бугарско училиште.[9] Нешто подоцна Боривое Милоевиќ го завел со 80 македонски, 35 турски и 12 ромски куќи.[3]

Во Грција[уреди | уреди извор]

Британски воени гробишта во Ругуновец.

Селото силно настрадало во Втората балканска војна (1913) и речиси половината од македонското население морало да се исели за да се спаси од грчката војска. На пописот таа година населението се смалило на 458 жители,[3] а селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Во 1914 г. огромен број од Македонците се иселиле во Бугарија под притисок на грчките власти, па на пописот во 1920 г. се забележани 322 жители. Во 1924 г. по сила на Лозанскиот договор турските жители на Ругоновец се иселени во Турција, а на нивно се доведени Грци од Мала Азија, Понд и Источна Тракија, како и Каракачани од Бугарија. Селото го напуштиле уште 71 Македонец (селејќи се исто така во Бугарија), така што во Ругуновец останале сосема мал број македонски семејства.[3] Поради бројните грчки доселеници, во 1928 г. Ругуновец имал 1.880 жители, од кои 1.363 биле грчки дојденци (392 семејства).[10] Истата година името му е сменето во Поликастро.

Во 1940 г. селото броело 2.800 жители. По Втората светска војна Ругуновец прераснал во гратче благодарение на делумното пресушување на Аматовското Езеро во 1934 г. со кое се добиле големи плодни површини и се искоренила маларијата. Поради овие поволни услови, во следните периоди гратчето продолжило да расте, со 3.085 во 1951, 3.821 во 1961 и 5.279 во 1971 г.[3] Растот продолжил и понатаму, со 5.635 жители во 1.981 и 5.260 во 1991 г.[3] Подемот се засилил на почетокот на следниов век, бележејќи 6.485 во 2001 и 7.064 лица во 2011 г.

Ругуновец е збратимен со градот Бјала, каде живеат Македонците од Бојмија.[11]

Население[уреди | уреди извор]

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 2.800 3.085 3.821 5.279 5.635 5.260 6.485 7.064
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Стопанство[уреди | уреди извор]

Поради големото и плодно земјиште, во Ругуновец се произведува многу квалитетен памук, жито и бостан. Развиена е и преработувачката индустрија, чии производи одат за извоз.[3]

Личности[уреди | уреди извор]

Иван Карасулијата

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Καρασούλι -- Πολύκαστρον
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 117.
  4. „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/48773/2566/7-10-1994 - ΦΕΚ 844/Β/14-11-1994“. Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Посетено на 29 јуни 2018.
  5. „Борбите в Македония – Спомени на отец Герасим, Георги Райков, Дельо Марковски, Илия Докторов, Васил Драгомиров“, Борис Йорданов Николов, ИК „Звезди“, 2005 г., стр. 53, ISBN 9549514560
  6. Илюстрация Илинден, 1936, бр.79, стр.1
  7. Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  8. Кѫнчовъ, Василъ (1900). Македония. Етнография и статистика. София: Българското книжовно дружество. стр. 151. ISBN 954430424X.
  9. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905, pp. 194-195.
  10. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928.
  11. Портал на Општина Бјала (бугарски)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]