Мачуково

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Мачуково
Εύζωνοι
Мачуково се наоѓа во Грција
Мачуково
Координати: 41°06′ СГШ 22°33′ ИГД / 
Земја Грција
Област Централна Македонија
Општина Пајонија
Општинска единица Ругуновец
Население (2011)[1]
 • Вкупно 331
Заедница
Часовен појас EET (UTC+2)
 • Лете (DST) EEST (UTC+3)
Пошт. бр. 61200
Повик. бр. 23430

Мачуково (грчки: Εύζωνοι, Евзони, до 1927 г. Ματσίκοβο, Мациково[2]) — село во областа Бојмија, Гевгелиско, а денес во општината Пајонија на Кукушкиот округ во Егејска Македонија, Грција. Сместено е во непосредна близина на државната граница со Р. Македонија, на која претставува граничен премин од грчката страна. Според пописот од 2011 г. населнието брои 331 жител.

Местополжба[уреди | уреди извор]

Селото е рамничарско и се наоѓа од десната страна на реката Вардар на надморска височина од 42 метри. Во непосредна близина на Мачуково поминуваат меѓународниот автопат Е-75 и железничката пруга Скопје - Солун. Непосредно до селото се наоѓа градот Гевгелија, додека од обласниот центар Кукуш тоа е одалечено 35 километри во северозападен правец, а од Солун 76 километри, исто така во северозападен правец[3]. Тоа претставува самостојна општина во Кукушката околија во чиј состав влегуваат и селата Чидемли, Бајалци и новооснованата населба Цолјадес, а чија вкупна површина на општинскиот атар изнесува 59 км2[3]. Главните производи на селото се житото и тутунот, а делумно е развиено и сточарството[3].

Население и историја[уреди | уреди извор]

Мачуково во минатото било едно од најголемите македонски села во гевгелиско-кукушкото подрачје, па дури своевремено било поголемо и од Гевгелија, но по отворањето на железничката пруга Солун - Скопје - Белград почнало да опаѓа за сметка на Гевгелија[3]. Во 1900 година К'нчов го споменува со 1.300, а Бранков во 1905 година со 1.312 жители - Македонци, додека Милоевиќ го запишал со 200 македонски куќи[3]. Селото многу настрадало во двете Балкански војни и Првата светска војна, кога во есента 1916 година, бидејќи тука минувала фронтовата линија, било присилно раселено[3]. Делумно било обновено по нормализирањето на состојбата[3]. Во пописот од 1913 година Мачуково се води како преполовено со само 511 жители, а во 1920 година со 313 жители, бидејќи поголемиот дел од неговите жители уште пред балканските војни се преселиле во Гевгелија, а подоцна поголем број од нив се иселиле во Бугарија, како и обратно извесен број гркомански макеоднски семејства од гевгелиските села се преселиле во Мачуково[3].Селото повторно почнало да расте по 1924 година кога грчките власти населиле поголем број доселенички семејства, претежно од Понд и Кавказ, а поради поставувањето на државната граница Мачуково било отсечено од Гевгелија[3]. Исто така, според записите на Стојан Киселиновски во неговата книга „Етничките промени во Македонија (1913-1995) до 1922 година селото било населено исклучиво со Македонци, кои поради грчкиот терор и насилно иселување, се имаат преселено преку границата во Гевгелија, Моин, Богородица и другите гевгелиски села сместени блиску до граничната линија. Во натамошните пописи бројноста на населението на Мачуково се движела: 1928 г. - 711 жители, 1940 г. - 871 жител, 1951 поради конентрацијата на ители од околните села кои поради граќанската војна се собрале во Мачуково и сѐ уште не биле вратени во своите села е заведено со 1.251 жител, во 1961 г. бројот се намалува на 907, 1971 г. - 847 жители, 1981 г. -1.082, додека во 1991 година се попишани 833 жители[3]. Денес, Мачуково има околу 800 жители потомци на грчки доселеници, Маџири (колонизирани во периодот на 1913 - 1922) кои најчесто се вработени во граничните и царинските служби на граничниот премин кон Македонија.

Личности[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција. http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/General/resident_population_census2011.xls. 
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Ματσίκοβο -- Εύζωνοι
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 Симовски, Х. Тодор. Населените места во Егејска Македонија. Скопје, 1998. Книга II, стр. 105