Колиби (Кукушко)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Колиби
Ειρηνικό
Колиби is located in Грција
Колиби
Колиби
Местоположба во областа
Колиби is located in Пајонија (општина)
Колиби
Местоположба на Колиби во Кукушкиот округ и областа Централна Македонија
Координати: 41°8.13′N 22°40.7′E / 41.13550° N; 22.6783° E / 41.13550; 22.6783Координати: 41°8.13′N 22°40.7′E / 41.13550° N; 22.6783° E / 41.13550; 22.6783
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругКукуш
ОпштинаПајонија
Општ. единицаРугуновец
Надм. вис.&10000000000000235000000235 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно63
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)
Пошт. бр.61200
Повик. бр.23430

Колиби (грчки: Ειρηνικό, Иринико; до 1954 г. Καλύβια Γιαννελλαίων, Каливија Јанелон[2]) — гевгелиско село во Егејска Македонија, денес во општината Пајонија на Кукушкиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 63 жители (2011).

Географија[уреди | уреди извор]

Селото е сместено во областа Бојмија, северно од градот Ругуновец, близу границата со Р. Македонија.[3]

Историја[уреди | уреди извор]

Во Отоманското Царство[уреди | уреди извор]

Во XIX век оваа колибарска населба ѝ припаѓала на Гевгелиската каза и е именувана различно од разни попишувачи — Колиби, Колибалар, Алчакчи, Долни Колиби итн.[3]. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) от 1900 г. Колибите е населявано от 100 жители Македонци.[4][5] На почетокот на XX век целото население на Колибите потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Колибите Алчакчи (Kolibité Altchaktzi) живееле 90 Роми.[6] Боривое Милоевиќ во овој период исто така го бележи како ромска населба со 15 куќи.[3]

Во Грција[уреди | уреди извор]

Населбата се распаднала во Балканските војни, па при нејзиното припојување кон Грција 1913 г. според Букурешкиот договор во неа се доселени 75 Грци од Суфли во Тракија. Во текот на следнот период доселениците го напуштиле селото поради непогодните услови за живот.[3]

По 1933 г. на извесно растојание од старата населба е подигната нова колибарска населба од каракачански семејства од родот Ѓанели (или Јанели), и станала позната како Колиби на Ѓанелите (Каливија Јанелон). Овие подоцна ја изградиле како вистинско село од тврд материјал.[3] Во 1940 г. во селото се заведени 122 жители. По 1941 г. овде се доселиле и извесни семејства од селото Даутли кое потоа е напуштено поради положбата на државната граница. Така, во 1951 г. 153 жители, кои во 1961 г. пораснале на 189.[3] Во 1971 г. селото достигнало 201 жител, но потоа бројноста на населението почнала да опаѓа. Во 1981 г. населбата имала 177 жители, кои во 1991 г. станале 155.[3] Падот продолжил и во текот наследните десетлетија, за во 2001 г. да бидат попишани 177, а во 2011 г. само 63 жители.

Во 1954 г. селото е преименувано во Иринико, што значи „мирно“.

Население[уреди | уреди извор]

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 122 153 189 201 177 155 117 63
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Καλύβια Γιαννελλαίων -- Ειρηνικόν
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 100.
  4. Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  5. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 152.
  6. Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, pp. 194-195.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]