Општина Другово
 денес дел од Општина Кичево
|
||||||||||
| Општи податоци | ||||||||||
| Седиште | Другово | |||||||||
| Регион |  Југозападен регион |
|||||||||
| Површина | 383,24 км² | |||||||||
| Основање | 2004 | |||||||||
| Службен јазик | македонски | |||||||||
| Демографија | ||||||||||
| Население | 3.249 жители | |||||||||
| - проценка од 31.12.2011 | 2.979 жители | |||||||||
| Густина на население | 8,48 жит/км² | |||||||||
| Населени места |
28
|
|||||||||
| Етнички групи | Македонци | |||||||||
| Локална управа | ||||||||||
| Градоначалник | Добре Никоски (последен градоначалник) | |||||||||
| Совет | 9 члена | |||||||||
| Контактни податоци | ||||||||||
| Портал | Службен портал | |||||||||
Општина Другово била општина во Западна Македонија. Центар на општината било селото Другово.Општината била формирана со територијалната поделба од 2004 година, а според предлог-измените за територијална поделба во 2013 општината се припоила кон Општина Кичево, заедно со општините Зајас, Вранештица и Осломеј[1] со воспоставување на новата локална власт по изборите на 24 март 2013.
Содржина |
Географиja [уреди]
Територијата на општина Другово' се наоѓала во Западна Македонија. Всушност , таа била и најголема општина во Кичевската Котлина која го зафаќа нејзиниот западен и јужен дел и припаѓала на горното сливно подрачје на реката Треска, која извира на овој простор. Релјефно таа се наоѓала меѓу планините Бистра на север, Стогово на запад, Илинска планина на југ, на тесен простор на исток со Бушева и на североисток со дел од рамништето на Кичевско поле. Таа граничела со општините Кичево, Зајас, Маврово и Ростуша, Центар Жупа, Демир Хисар, и на тесен дел со Крушево и Пласница. Преку неа водел главниот пат Гостивар-Кичево-Охрид, а има и локални и регионални патишта. Територијата на општина Другово зафаќала површина од 385 км2 и се вбројувала во поголемите со простор општини во Република Македонија. Просечна густина на населеноста изнесувала само 8,48 жители на км2 , што укажува на мошне малата населеност во општината ,а која располага со добри природни ресурси.
Економија [уреди]
Главно стопански гранки на населението биле земјоделството, шумарството и сточарството.
Демографија [уреди]
Според пописот на население од 2002 година, општината имала вкупно население од 3.249 жители со густина на население од 8.48 жители на километар квадратен. Оваа општина била една од најмалите во државата. Етничкиот состав на општината бил следниот[2]:
| етникум | број | процент |
| Македонци | 2.784 | 86.69 % |
| Турци | 292 | 8.99 % |
| Албанци | 155 | 4.77 % |
| Срби | 8 | 0.24% |
| Роми | 1 | 0.03% |
| други | 9 | 0.28% |
Мајчин јазик на населението според пописот од 2002[3]:
| јазик | број |
| македонски | 2.802 |
| албански | 153 |
| турски | 275 |
| српски | 8 |
| бошњачки | 1 |
| други | 7 |
Религија на населението според пописот од 2002 година:
| религија | број |
| православие | 2.790 |
| ислам | 448 |
| католицизам | 2 |
| други | 9 |
Иселеништво [уреди]
Населените места во општина Другово забележале пад на населението поради миграцијата село-град. Добар дел од луѓето се иселувале во поголемите урбани центри во Македонија.
Спроед податоците заклучно со 2011 година, вкупниот број на ученици во Општина Другово во 2011 паднал за над 30% во однос на вкупниот број на ученици во 2007. Другово е трета општина по падот на вкупниот број на ученици.[4]
Општествени институции [уреди]
Во рамките на општината функционирале: ЦОУ „Христо Узунов“ - Другово и ЈП „Хигиена“ - Другово.
- Цркви
- Црква „Св. Ѓорѓи“ - Белица - од средината на 19 век. Иконостасот и иконите потекнуваат од 1909 година.
- Црква „Св. Александар“ - Белица - изградена на темели од стара црква. Нема податоци за тоа кога е градена.
- Црква „Св. Никола“ - Видрани - осветена во 1989 година од страна на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј. Иконостасот е изработен во 1989 година, а иконите на него се дело на Мирослав Крстески од Кичево.
Администрација и политика [уреди]
Последен градоначалник на општина Другово бил Добре Никоски. Општината имала вкупно 9 советници кои го претставуваат 28 села од општината.
Во склоп на општина Другово биле следниве села: Белица, Брждани, Видрани, Големо Црско, Горна Душегубица, Горно Добреноец, Долна Душегубица, Долно Добреноец, Другово, Ехлоец, Иванчишта, Извор, Јаворец, Јудово, Кладник, Кленоец, Козица, Лавчани, Малкоец, Мало Црско, Манастирско Доленци, Подвис, Попоец, Пополжани, Прострање, Свињиште, Србјани и Цер. Дел од селата, географски, се демирхисарски.
Културни и природни знаменитости [уреди]
- Археолошки локалитети[5]
- Горно Село - доцноантичка некропола;
- Св. Алексанрија - средновековна црква и некропола;
- Богородичина Краста - доцноатичка тврдина;
- Водици - средновековна црква и некропола;
- Селиште - доцноантичка населба со топилница и некропола;
- Водици - доцниантичка населба;
- Градиште - некропола од доцната антика[6]
Личности [уреди]
- Христо Узунов (1878 - 1905), македонски револуционер
- Јордан Пиперката (1870 - 1903), македонски револуционер
- Ванчо Србаков (? - 1905), македонски револуционер
- Мирослав Спироски (р. 10 септември 1949) - македонски новинар и публицист
Култура и спорт [уреди]
Во Другово функционирале: КУД „Гоце Делчев“ - Другово и ФК Гоце Делчев - Другово.
Наводи [уреди]
- ↑ „ДУИ бара помош од иселениците“, Нова Македонија (проверено на 2012-11-20). (на македонски)
- ↑ Попис на населението во Македонија, 2002
- ↑ Попис на Македонија, 2002: јазик, националност, религија
- ↑ Во основните училишта за 10 години дури 46.500 ученици помалку
- ↑ Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
- ↑ Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
Поврзано [уреди]
Надворешни врски [уреди]
- Општина Другово во „АБВ - деловен именик“
- Официјално мрежно место
- Општина Другово на „Златна Книга“
- Општина Другово на mojsovetnik.org.mk
