Пиперово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Пиперово
ЕкспедицијаЛакавичко 03.jpg

Поглед на селото Пиперово

Пиперово is located in Македонија
Пиперово
Местоположба на Пиперово во Македонија
Координати 41°34′26″N 22°16′09″E / 41.57389° N; 22.26917° E / 41.57389; 22.26917Координати: 41°34′26″N 22°16′09″E / 41.57389° N; 22.26917° E / 41.57389; 22.26917
Регион Logo of Eastern Region, North Macedonia.svg Источен
Општина Coat of arms of Štip Municipality.svg Штип
Население 20[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2000
Повик. бр. 032
Шифра на КО 30043
Надм. вис. 537 м
Слава Голема Богородица
Пиперово на општинската карта
Пиперово во Општина Штип.svg

Атарот на Пиперово во рамките на општината
Commons-logo.svg Пиперово на Ризницата


Пиперово — село во Општина Штип, во околината на градот Штип.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Пиперово се наоѓа на 20 километри југозападно од градот Штип. До селото води асфалтен пат, кој бил обновен во 2014 година.[2]

Историја[уреди | уреди извор]

Селото во XIX век било дел од Штипската каза во Отоманското Царство.

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото имало 496 жители, од кои 276 Македонци и 220 Турци.[3] По податоци на секретарот на егзархијата, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Пиперово имало 368 Македонци.[4]

Според пописот од 2002 година, селото имало население од 20 жители[1], сите Македонци.

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[5] 1905[6] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 496 368 385 394 401 292 89 46 28 20
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[7]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во рамките на Општина Штип, една од ретките општини во Македонија, која не била променета по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Штип.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Штип. Селото припаѓало на некогашната општина Штип во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 припаѓало на тогашната општина Лакавица.

Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Лакавица, во која покрај селото Пиперово, се наоѓале и селата Балталија, Брест, Гарван, Гарочино, Загорци, Лакавица, Лесковица, Липов Дол, Љуботен, Ново Село, Пухче, Скоруша, Степанци, Суво Грло, Танатарци, Чифлик и Шопур. Во периодот 1950-1952, селото било дел од тогашната Општина Лесковица, во која влегувале селата Брест, Лесковица, Ново Село, Пиперово и Суво Грло.

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 2304 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[8]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 6 гласачи.[9]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[10]
Археолошки наоѓалишта[11]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 28 мај 2016.
  2. „Обновен патот кон селото Пиперово во Штип“. НетПрес. НетПрес. 25 август 2014. Посетено на 28 мај 2016.
  3. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 231
  4. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 134 - 135.
  5. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  6. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  7. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  8. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  9. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  10. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  11. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. II. Скопје: Македонска академиjа на науките и уметностите. стр. 439. ISBN 9989649286.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]