Петровец

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Оваа статија е за селото Петровец. За аеродромот, видете Аеродром Александар Велики.
Петровец
Petrovec village.JPG

Улица во Петровец

Петровец is located in Македонија
Петровец
Местоположба на Петровец во Македонија
Координати 41°56′20″N 21°36′54″E / 41.93889° N; 21.61500° E / 41.93889; 21.61500Координати: 41°56′20″N 21°36′54″E / 41.93889° N; 21.61500° E / 41.93889; 21.61500
Регион Logo of Skopje Region.svg Скопски
Општина Grb-petrovec.jpg Петровец
Област Скопска Блатија
Население 2.659[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1043
Шифра на КО 25108, 25608
Надм. вис. 225 м
Петровец на општинската карта
Петровец во Општина Петровец.svg

Атарот на Петровец во рамките на општината
Commons-logo.svg Петровец на Ризницата

Петровец (некогаш: Ибраимово) — село и административно седиште на истоимената општина, во областа Блатија, во околината на градот Скопје.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Аеродромот Александар Велики

Во просторот на истоимената општина во северниот дел на Македонија се наоѓа селото Петровец. Селото се наоѓа во источниот дел на Скопската Котлина, во Блатија, на двете страни на патот Скопје-Велес. Од градот Велес селото е оддалечено нешто повеќе од 30 километри, а од градот Скопје нешто повеќе од 10 километри во југоисточен правец. Петровец е седиште на општината, брои околу 2.660 жители од кои 2.312 се Македонци, од нив 1.185 биле мажи, а 1.127 жени. На југозапад од Петровец е градот Велес, на север е патарината „Петровец“ на автопатот А 4, на североисток е аеродромот Александар Велики, на северозапад е градот Скопје со населбите Хиподром и Маџари.

Историja[уреди | уреди извор]

На крајот на XIX век, селото Ибраимово било дел од нахијата Блатија во Скопската каза во Отоманското Царство. Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов (Македонија. Етнографија и статистика) во 1900 г. во Ибраимово имало 170 Македонци-христијани.[2][3]

На почетокот на XX век целото население на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар на Бугарија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Ибраимово (Ibraïmovo) живееле 160 жители, сите Македонци под врховенството на Бугарската егзархија[2] и во селото работело народно училиште.[4]

На крајот од 1904 г. во Ибраимово се одиграл битка меѓу четата на војводата Васил Аџаларски и турска потера, составена од аскер и башибозук. Четата ја зазела беговската кула во селото и во текот на ноќта со бомби успеала да го пробие турскиот кордон.[5]

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го наведува Ибраимово (Ibraimovo) како село со нејасен етнички состав, меѓу двете светски војни.[6]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Петровец живееле 170 жители, сите Македонци.[3]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Петровец имало 160 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[4]

Во 1961 година во Петровец живееле 966 жители, од кои 784 Македонци, 38 Албанци, 7 Турци, 104 Срби и 33 останати. Во 1994 година во Петровец живееле 2.490 жители, од кои 2.154 Македонци, 44 Албанци, 29 Роми, 116 Срби и 147 други.

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 2.659 жители, а населението се состои од 2.312 Македонци, од кои 1.185 машки Македонци и 1.127 женски Македонци, потоа 53 Роми, 67 Албанци, 99 Срби, 118 Бошњаци и 10 останати. Следува табела на националната структура на населението[1]

Националност Вкупно
Македонци 2.312
Турци 0
Роми 53
Албанци 67
Власи 0
Срби 99
Бошњаци 118
останати 10

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[7]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 580
1953 575 18 14 41 5 653
1961 784 38 7 104 33 966
1971 1.251 21 1 76 48 1.397
1981 1.830 57 1 25 84 19 2.016
1991 2.107 21 3 44 133 123 2.431
1994 2.154 44 29 116 147 2.490
2002 2.312 67 53 99 118 10 2.659[1]

Населението низ историјата[уреди | уреди извор]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[8] 1905[9] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 170 160 580 653 966 1.397 2.016 2.431 2.490 2.659[1]
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[10]
Црквата „Св. Ѓорѓи“ во Петровец

Личности[уреди | уреди извор]

  • Цветан Трипуновски (р. 1980) — Директор на ДФЛ (2006-2008), пратеник (2008-2011) и Директор на Државниот инспекторат за земјоделство и Министер за земјоделство (2015-);

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  2. 2,0 2,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  3. 3,0 3,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 207
  4. 4,0 4,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.114-115.
  5. Снегаров, Иван. Васил Аджарларски, Родина (Скопие), г. III, бр. 660, 8 юли 1918, с. 2.
  6. Leonhard Schultze Jena. "Makedonien, Landschafts- und Kulturbilder", Jena, G. Fischer, 1927
  7. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  8. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  9. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  10. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]