Паоло Гереро

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Паоло Гереро
Paolo Guerrero, FIFA Club World Cup 2012.jpg
Лични податоци
Роден на 1 јануари 1984 (1984-01-01) (35 г.)
Роден во Лима, Перу
Држава Перу Перу
Висина &100000000000001850000001,85 м
Позиција напаѓач
Клупски податоци
Сегашен клуб Интернасионал Интернасионал
Број 9
Агент Шпанија ИСГ
Младинска кариера
Алианса Лима Алианса Лима
Бајерн Минхен Бајерн Минхен
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2002-2006 Бајерн Минхен II Бајерн Минхен II 66 (45)
2004-2006 Бајерн Минхен Бајерн Минхен 27 (10)
2006-2012 Хамбургер Хамбургер 134 (37)
2012-2015 Коринтијанс Коринтијанс 60 (23)
2015-2018 Фламенго Фламенго 61 (19)
2018- Интернасионал Интернасионал 0 (0)
Репрезентација
2004- Перу Перу 89 (35)
  • Сениорските учества и голови се сметаат само за домашни натпревари
податоците се од 6 јануари 2012.

† Учества (Голови).

‡ Учествата и головите за репрезентација се според податок од 6 јануари 2012

Хосе Паоло Гереро Гонсалес (шпански: José Paolo Guerrero Gonzales; роден на 1 јануари 1984 во Лима) — перуански фудбалер, напаѓач на Фламенго и капитен на перуанската репрезентација.

Биографија[уреди | уреди извор]

Гереро е роден во Лима на 1 јануари 1984. Тој е римски католик.[1][2][3] Неговиот постар брат Хулио Ривера бил исто така фудбалер и играл за Алијанса Лима и за перуанската репрезентација.[4]

Гереро има страв од летање.[5] Медиумските извештаи тврдат дека неговиот страв од летање се должи на смртта на неговиот вујко Хосе Гонсалес Ганоса кој загинал во авионската катастрофа на Алијанса Лима во 1987.[6]

Клупска кариера[уреди | уреди извор]

Почетоци[уреди | уреди извор]

Гереро ја започнал својата фудбалска кариера во младинските категории на Алијанса Лима, клуб на кој му се приклучил на 8 годишна возраст.[7] Во 2003 година, тој потпишал договор со германскиот гигант Бајерн Минхен. За време на сезоната 2003-2004, Гереро играл за вториот тим на Бајерн Минхен во Регионалната лига - југ, каде што постигнал 21 гол во 23 натпревари. Истата сезона, тој дебитирал и за првиот тим на Бајерн во натпреварот од осминафиналето на Купот на Германија против Хамбургер (завршил 3-0 за Бајерн) игран на 3 декември 2003, влегувајќи на местото на Роке Санта Круз на 15-тина минути до крајот.[8] Тој исто така три пати бил повикан на клупата и во натпреварите од Бундеслигата за сезоната 2003-2004, но не добил можност да заигра во ниту еден од нив останувајќи неискористена замена.

Бајерн Минхен[уреди | уреди извор]

Следната сезона, тој бил приклучен во првиот тим на Бајерн во кој веќе играл неговиот сонародник Клаудио Пизаро. Во својата прва професионална сезона во Бајерн, Гереро го носел дресот со број 33. Своето деби во Бундеслигата го направил во деветтото коло во победата со 2-0 на гостувањето кај Ханза Росток, влегувајќи во игра од клупата за резерви на местото на Вахид Хашемиан и забележал асистенција за вториот гол на Бајерн кој го постигнал Мехмет Шол во 85-тата минута. На 3 ноември 2004, го направил своето деби во Лигата на шампионите во поразот на домашен терен со 1-0 од Јувентус, влегувајќи во игра на местото на Хасан Салихамиџиќ во судиското продолжение.[9] Само три дена подоцна, Гереро го постигнал својот прв гол во Бунделигата во последните минути од натпреварот против Хановер 96 што завршил со победа на Бајерн од 3-0.[10] Тој исто така постигнал гол и во следните два првенствени натпревари, победите со идентичен резултат 3-1 над Бохум на гости (во кој постигнал два гола) и Кајзерслаутерн дома. На 12 април 2005, Гереро го постигнал својот прв погодок во Лигата на шампионите во победата со 3-2 на домашен терен над Челси во реваншот од четвртфиналето, резултат кој сепак не бил доволен за баварците да поминат понатаму затоа што Челси во Лондон славел со 4-2. Сепак на крајот на сезоната Гереро ги освојува својте први трофеи во кариерата откако Бајерн Минхен триумфирал во Бундеслигата и во Купот на Германија. Својата прва сезона како професионалец ја завршил со 23 настапи во сите натпреварувања постигнувајќи 11 гола од кој 6 биле во Бундеслигата.

Втората сезона со првиот тим на Бајерн ја започнал со погодок против Нирнберг во четвртото коло од Бундеслигата во победата со 2-1 на гости. На 14 септември 2005, Гереро постигнал одлучувачки погодок во Лигата на шампионите со кој му донел победа на својот клуб над Рапид Виена од 1-0.[11][12] Само 7 дена подоцна тој повторно бил одлучувачки влегувајќи од клупата за резерви и постигнувајќи го единствениот погодок на натпреварот само 6 минути подоцна со кој Бајерн забележал победа во гости со 1-0 над Ајнтрахт Франкфурт. И покрај успешниот почеток на сезоната, Гереро се здобил со неколку повреди[13] кој му ги ограничиле настапите во сезоната на само 24 во сите натпреварувања постигнувајќи 6 гола, но пак додал уште едно првенство и еден Куп на Германија во својата лична ризница со трофеи.

Хамбургер[уреди | уреди извор]

Гереро во дресот на Хамбургер во 2008 година

Во јуни 2006 година, Гереро преминал во Хамбургер за 2.5 милиони евра и потпишал четиригодишен договор со клубот.[14][15] Својот прв официјален натпревар за Хамбургер перуанскиот напаѓач го направил на 29 јули 2006 во Лига купот на Германија против Херта. Натпреварот завршил со победа на Хамбургер со 1-0, додека Гереро влегол во игра во 56-тата минута, заменувајќи го Александар Лаас[16]. Својот прв гол за новиот клуб перуанецот го постигнал на 22 октомври 2006 во гостинскиот лигашки натпревар против Бајер Леверкузен. Во тој натпревар тој го заменил Даниел Љубоја во 69-тата минута, и само една минута потоа му донел израмнување на Хамбургер, а во 86 минута тој постигнал уште еден гол за да му донесе голем пресврт победа на својот клуб на тој натпревар со 2-1.[17][18] Неговата прва сезона во клубот била нарушена од повреда, која му одзела половина од неговата сезона, била причината за неговата ниска продуктивност, и причината за тоа што најголем дел од сезоната бил на клупата. Пред самиот крај на сезоната, тој успеал да постигне три гола во три последователни натпревари, завршувајќи ја сезоната со 5 гола во 20 натпревари во Бундеслигата. Еден од тие три гола бил и оној против неговиот поранешен клуб Бајерн Минхен во победата со 2-1 на гости која го оставила Бајерн без шанси да избори место во Лигата на шампионите за следната сезона.

Гереро во 2010 година

Во текот на сезоната 2007-2008, Гереро одиграл 29 од 34 натпревари на Хамбургер во Бундеслигата, постигнувајќи 9 гола и 4 асистенции, станувајќи редовен стартер и витален член на екипата. Тој исто така бил трет стрелец на тимот за сезоната зад Рафаел ван дер Варт (со 12 гола) и Ивица Олиќ (со 14 гола). Во Купот на УЕФА и во квалификациите тој одиграл 9 натпревари постигнувајќи пет гола и забележувајќи 3 асистенции. На 17 мај 2008, Гереро го постигнал својот прв хет-трик во кариерата против Карлсруе во последното коло од сезоната во Бундеслигата, постигнувајќи ги вториот, третиот и четвртиот погодок во победата со 7-0. Со оваа победа Хамбургер ја обезбедил четвртата позиција на табелата и место во Купот на УЕФА за следната сезона.[19].

На почетокот на сезоната 2008-2009, Гереро станал прв избор во нападот на Хамбургер. Тренерот Мартин Јол дури отишол толку далеку, велејќи дека подобро Гереро да не биде ни преладен во текот на сезоната. Тој постигнал 14 гола во сите натпреварувања за време на сезоната. Следната сезона Гереро ја започнал со 4 гола во првите 4 натпревари од Бундеслигата, но повредата на вкрстените лигаменти во натпреварот против Келн 30 август 2009 го извадила од акција до крајот на март следната година. Кога конечно се вратил на теренот во април 2010 тој бил казнет со клупски рекорд (некаде од 50.000-100.000 евра), за инцидент по завршувањето на натпреварот против Хановер 96 кога бил злоупотребен од страна на навивач од Хамбургер. Гереро го фрлил шишето со пијалак на трибината и го погодил тој навивач во лице.[20] Германската фудбалска асоцијација го суспендирала Герреро на пет лигашки натпревари и го казнила со парична казна од 20.000 евра.[21]

Гереро во акција со Хамбургер во 2012 година

Во летото 2010 година, се појавиле информации дека Гереро нема да го продолжи договарот со клубот и по завршувањето на сезоната како слободен агент ќе се пресели во шпанската Валенсија, но наскоро раководството на клубот објавило дека е продолжен договорот на фудбалерот до 2014 година. Во сезоната 2010-2011, Хамбургер за првпат откако Гереро играл за клубот не учествувал во европските натпреварувања, така што за целата сезона перуанецот одиграл само 27 натпревари и постигнал 5 гола. Во натпреварот од првиот круг на новиот шампионат 2011-2012 против Борусија Дортмунд кој заврши со пораз на Хамбургер со 3-1,[22] Гереро повторно се повредил во 42-рата минута[23] и го пропуштил почетокот на сезоната. Во натпреварот од 24-тото коло Гереро добил директен црвен картон во 54-та минута од натпреварот со Штутгарт за груб старт врз голманот Свен Улрих.[24] За овој инцидент, контролно-дисциплинската комисија на германскиот фудбалски сојуз го дисквалификувала напаѓачот на 8 натпревари.[25] Својот последен натпревар во дресот на Хамбургер го одиграл на 5 мај 2012, играјќи ги сите 90 минути во поразот со 1-0 од Аугсбург.

Вкупно за Хамбургер во шестте сезони одиграл 177 натпревари и постигнал 51 гол.

Коринтијанс[уреди | уреди извор]

Гереро во дресот на Коринтијанс против Челси во финалето на Светското клупско првенство 2012.

Во летото 2012 Гереро му се приклучил на бразилскиот Коринтијанс за да го замени Лиедсон.[26] Своето деби за новиот клуб го направил на 25 јули 2012 во победата на домашен терен со 2-0 над Крузеиро во Бразилската Серија А, влегувајќи во игра на местото на Емерсон Шеик во 87-мата минута од натпреварот. Својот прв погодок за Коринтијанс го постигнал на 23 септември 2012, во ремито 2-2 на гости против Ботафого. Во месец декември на Светското клупско првенство 2012 Гереро ги постигнал двата гола за Коринтијанс на турнирот со кој му донел две победи на својот тим со идентични 1-0; најпрво тој го одлучил полуфиналето против африканскиот првак Ал Ахли, а потоа во финалето на турнирот неговиот гол во 69-тата минута ја направил разликата со која Коринтијанс со победа над европскиот шампион Челси ја освоил титулата.[27] Во мај 2013 година, Гереро станал првиот перуански фудбалер што некогаш се нашол на насловната страница на списанието Placar,[28] најпознатиот бразилски фудбалски магазин.

На 2 април 2015, Гереро го постигнал својот втор хет-трик во кариерата во победата со 4-0 над Данубио во Копа Либертадорес. Сепак истата година, Гереро и Коринтијанс неуспеале да постигнат договор за продолжување на соработката, бидејќи неговиот актуелен договор требало да истече на 15 јули. Неговиот последен натпревар за клубот бил против Флуминенсе на 24 мај. Коринтијанс го потврдил неговото ослободување само три дена подоцна.[29]

Фламенго[уреди | уреди извор]

На 29 мај 2015 година, било објавено дека Гереро ќе му се приклучи на Фламенго по завршувањето на неговиот настап за Перу на Копа Америка во Чиле.[30]

Тој дебитирал за Фламенго на 8 јули 2015 против Интернасионал со гол и асистенција во победата на гости со 2-1. Неговата прва сезона во Фламенго ја завршил со 18 настапи и 4 гола.

Интернасионал[уреди | уреди извор]

По три години во Фламенго, Гереро го напуштил клубот и се преселил во Интернасионал на 12 август 2018.

Репрезентативна кариера[уреди | уреди извор]

Гереро во дресот на перуанската репрезентација.

Кариерата на Гереро со националниот тим на Перу започнала во неуспешната квалификациска кампања за Светско првенство 2006 2006, но тој успеал да постигне два гола за репрезентацијата. Неговиот прв гол бил победничкиот против Чиле на Националниот стадион во Лима. По него следел и голот во првата минута на следниот натпревар против Еквадор на истото место, иако Еквадорците се подоцна се избориле за нерешен резултат 2-2. На отворањето на Копа Америка 2007 во Мерида, Венецуела, Гереро ставил точка на победата над Уругвај додека Перу стигнал до четврт-финалето.[31]

Гереро не бил во составот во првите два натпревари од квалификациите за Светското првенство 2010 поради повреда. Уште поголем удар за Перу претставувала одлуката на ФИФА да го суспендира Гереро на шест натпревари за навреда на судијата за време на натпреварот против Уругвај во јуни 2008 година.[32] По катастрофалната квалификациска кампања на Перу за Светското првенство 2010, селекторот Хосе дел Солар бил заменет со уругвајскиот тренер Серхио Маркариан, и Гереро повторно бил повикан во тимот за Копа Америка 2011. На местото на повредениот Клаудио Писаро, Гереро бил прв избор во нападот на перуанската репрезентација на турнирот и постигнал пет гола, со кои бил најдобар стрелец на Копа Аамерика 2011, по еден против Уругвај и Мексико како и хет-трик (негов прв во националниот дрес) против Венецуела во натпреварот за третото место, кој завршил со резултат 4-1 за Перу.[33]

На Копа Америка 2015 одржана во Чиле, Гереро постигнал хет-трик во победата од 3-1 против Боливија во четврт-финалето во Темуко.[34] Тој го постигнал вториот гол во победата од 2-0 на Перу над Парагвај во натпреварот за третото место, со што му помогнал на Перу да ја освои бронзата на Копа Америка по вторпат по ред и повторно завршил како најдобар стрелец на турнирот но овојпат со ист број голови колку што имал и чилеанскиот напаѓач, Едуардо Варгас.

На 4 јуни 2016 година, Гереро станал водечки стрелец на перуанската репрезентација на сите времиња постигнувајќи го единствениот гол во натпреварот против Хаити во победата со 1-0 на Копа Америка Сентенарио.[35]

Хронологија на репрезентативните настапи[уреди | уреди извор]