Андреа Пирло

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Италија Андреа Пирло
Andrea Pirlo NYCFC.JPG
Андреа Пирло играјќи за Нујорк Сити во 2016
Лични податоци
Роден на 19 мај 1979 (1979-05-19) (воз. 38 г.)
Роден во Флеро,Ломбардија, Италија
Висина &100000000000001770000001,77 м
Позиција среден ред
Клупски податоци
Сегашен клуб Њујорк Сити Њујорк Сити
Број 21
Младинска кариера
Бреша Бреша
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
1995–1998 Бреша Бреша 47 (6)
1998–2001 Интер Интер 22 (0)
1999–2000 Реџина Реџина 29 (6)
2001 Бреша Бреша 10 (0)
2001-2011 Милан Милан 284 (32)
2011-2015 Јувентус Јувентус 119 (16)
2015- Њујорк Сити Њујорк Сити 46 (1)
Репрезентација
1998-2002 Италија Италија 21 37 (15)
2002- Италија Италија 116 (13)
  • Сениорските учества и голови се сметаат само за домашни натпревари
податоците се од 13 мај 2012.

† Учества (Голови).

‡ Учествата и головите за репрезентација се според податок од 1 јули 2012

Андреа Пирло (роден на 19 мај 1979) е италијански фудбалер-освојувач на светско првенство кој во моментов игра за екипата на Њујорк Сити во МЛС и за италијанската фудбалска репрезентација. Неговата позиција е внатрешен играч за врска, но со својте квалитети при додавањата и разигрувањето на топката во својата половина може да се каже за него дека тој има улога на изнесувач-плејмејкер и во Јувентус и во италијанскиот национален тим.

Пирло ја започна кариерата како офанзифен напаѓач во тимот од неговиот роден град Бреша, каде што подоцна и помогна да ја освои Серија Б и со тоа да добие промоција во Серија А во 1997 година. Неговите ветувачки перформанси доведоа тој да се пресели во Интер во 1998 година. Со неговото доаѓање во Интер, тој се бореше да се здобие со поголема минутажа во својот нов клуб, како и со големата конкуренција со другите играчи на својата позиција, а потоа беше испратен на позајмица во 1999 година. И покрај успешните позајмици со Реџина, и Бреша, Пирло сеуште не можеше да се пробие во Интер во стартната линија, па затоа беше продаден на градските ривалите Милан во 2001 година. Во Милано, менаџерот Карло Анчелоти одлучи да го префрли Пирло во предниот дел на одбраната, како класичен плејмејкер, што ќе му даде простор да диригира напади на својот тим. Пирло брилираше во својата нова улога, а наскоро се разви во играч од светска класа, кој одигра клучна улога во подоцнежните успеси на Милан, каде што тој освои две титули во Лигата на Шампионите , во сезоната 2002-03 и 2007 година, две титули УЕФА Супер Купот ( 2003 и 2007), две титули во Серија А во ( 2004 и 2011 година), Клупско Светското првенство ( 2007), Супер Куп на Италија ( 2004), и Купот на Италија ( 2003) со клубот.[1] По пристигнувањети во Јувентус како слободен трансфер во 2011 година, Јувентус беше без трофеј од 2003 година, со неговите добри игри тој додаде уште четири титули во Серија А ( 2012, 2013, 2014 и 2015), кој ги освои последователно, како и две титули Супер Куп на Италија во 2012 и 2013 година, и Купот на Италија во 2015 година. По играње во Италија повеќе од 20 сезони, Пирло се приклучи во МЛС во тимот на Њујорк во 2015 година, за да му помагане на тимот да стигне до плејофот во својата втора сезона.

На репрезентативно ниво, Пирло е играч од историјата на италијанскиот национален тим кој е на листата на фудбалери со 100 или повеќе настапи, а Пирло настапил 116 пати за фудбалската репрезентација на Италија. Тој настапувал и за италијанските младински категории Италија под-15, Италија под-18 и Италија под 21 фудбалски тим. Тој беше капитен на реппрезентацијата Под-21 на Европскот првенство за млади 2000 година и избран како Златен играч и најдобар стрелец на турнирот. Тој се приклучи на италијанскиот сениорскиот тим во септември 2002 година и беше капитен на олимпискиот тим кој освои бронзен медал во Летни олимписки игри 2004 година. Подоцна, тој беше инволвиран во својата победа во 2006 ФИФА Светско Првенство. Тој беше прогласен за играч на натпреварот три пати, после големиот успех на фудбалската репрезентација на Италија, освојувајќи го Светското првенство во Германија 2006 година. На тоа светско првенство тој беше избран во Ол-Стар тимот на турнирот. Исто така, беше дел од националниоот тим на Еуро 2012 , откако Италија после одличните игри беше поразена во финалето од Шпанија. Беше претставник на Италија и на Евро 2004 и Еуро 2008, како и на Светските првенства во Јужна Африка 2010 и во Бразил 2014 година и беше дел од Купот на конфедерациите во 2009 и 2013 , каде што заврши на третото место во второто негово издание во Бразил, и повторно беше избран во тимот на турнирот.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Грешка во наводот: Погрешна ознака <ref>; нема зададено текст за наводите по име A.C._Milan_Hall_of_Fame:_Andrea_Pirlo.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Wikiquote-logo.svg
Викицитат има збирка цитати поврзани со: