Сопотско

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Сопотско
Сопотско is located in Македонија
Сопотско
Местоположба на Сопотско во Македонија
Координати 41°05′06″N 21°03′50″E / 41.08500° N; 21.06389° E / 41.08500; 21.06389Координати: 41°05′06″N 21°03′50″E / 41.08500° N; 21.06389° E / 41.08500; 21.06389
Општина Ресен
Население 222 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 23038
Надм. вис. 993 м
Сопотско на општинската карта
Сопотско во Општина Ресен.svg

Атарот на Сопотско во рамките на општината
Commons-logo.svg Сопотско на Ризницата

Сопотско — село во Општина Ресен, во околината на градот Ресен.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Сопотско — село во Преспа. Од Ресен е одалечено 6км. Соседни села се Смилево и Златари од север, Гопеш и Ѓавато од исток, од југ со Козјак, и од запад со градот Ресен.

Историja[уреди | уреди извор]

Пости предание дека селото во минатото на 2 пати било дислоцирано. За негови претходни локации се спомнуваат месностите Бела Нива на околу 2 км северно и Трно Нива на околу 2 км југоисточно од сегашната локација.

Во XIX век селото е дел од нахијата Горна Преспа на Битолската каза во Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Сопотско живееле 495 жители, сите Македонци, од кои 420 православни и 75 муслимани.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Сопотско имало 640 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според пописот од 2002 година, селото брои 222 жители од кои 184 Македонци, 36 Албанци и 2 останати.[3]

Родови[уреди | уреди извор]

Сопотско е македонско-албанско село.

  • Македонски родови се: Балаловци, Вецовци (Дрменци), Геговци, Ѓаштани (најверојатно дојдени од селото Ѓавато), Инџевци, Крстановци, Калановци, Мишевци, Марковци, Митушовци, Котевци, Нечовци, Пецалевци, Патриковци, Канчовци, Ризовци, Рашмовци, Стојчевци, Србиновци, Станковци, Свирковци, Темелковци, Ќипровци, Ќосевци (Макашовци) и Шикалевци.
  • Албански родови се: Бидовци, Ќеримовци, Литовци (Шаќировци) некогаш дојдени од Грција, Феимовци и Џељовци.[4]

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1949 година, родови во селото се:

Македонски

  • Староседелци: Крстановци (13 к.), Мишевци (11 к.), Марковци (8 к.) и Стојчевци (6 к.), Балаловци (9 к.), Аспровци (1 к.), Толевци со Ѓеровци (3 к.), Синка (1 к.), Србиновци (6 к.), Нечовци (5 к.), Ќипровци (13 к.), Инџевци (7 к.), Пецалевци (3 к.), Ќосевци (11 к.) и Чаулевци (4 к.)
  • Доселеници: Ѓаштани (10 к.) доселени се многу одамна од селото Ѓавато кај Битола.

Албански

  • Староседелци: Алчевци (14 к.) знаат албански и македонски, Мустафовци (6 к.), Алиловци (3 к.)
  • Доселеници: Парталовци (4 к.) доселени се од селото Вишени кај Костур; Муса Кажанецо (1 к.) доселени се во 1912 година од Кажани кај Битола.[5]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 1635 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на селски дом.[6]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 203 гласачи.[7]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[8]
Археолошки наоѓалишта[9]
  • Бела Црква - депо на монети од среден век;
  • Св. Никола — осамен наод од римско време и средновековна црква со некропола;
  • Јане Дол — осамен наод од доцноантичко време;
  • Трно Нива — населба од римско време;

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 242.
  2. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 168-169.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Јовановски, Владо (2005). Населбите во Преспа. Скопје: Ѓурѓа.
  5. Русиќ, Бранислав. Преспанска област. Архивски Фонд на МАНУ, к-2, АЕ 87.
  6. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  9. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Мкедонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  10. Николов, Борис. ВМОРО - псевдоними и шифри 1893-1934, Звезди, 1999, стр.15
  11. . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва. том I, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)
  12. 12,0 12,1 . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва. том II, дел II. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)
  13. 13,0 13,1 . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2017). Илинденски сведоштва. том III, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)
  14. 14,0 14,1 . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2017). Илинденски сведоштва. том IV, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]