Лезово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Лезово
Поглед на селото Лезово.jpg

Поглед на селото Лезово

Лезово is located in Македонија
Лезово
Местоположба на Лезово во Македонија
Координати 41°55′0″N 22°10′58″E / 41.91667° СГШ; 22.18278° ИГД / 41.91667; 22.18278Координати: 41°55′0″N 22°10′58″E / 41.91667° СГШ; 22.18278° ИГД / 41.91667; 22.18278
Регион Logo of Eastern Region, North Macedonia.svg Источен
Општина Coat of arms of Probištip Municipality.svg Пробиштип
Област Злетовско-пробиштипско
Население 44[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2210
Повик. бр. 032
Надм. вис. 400 м
Лезово на општинската карта
Лезово во Општина Пробиштип.svg

Атарот на Лезово во рамките на општината
Commons-logo.svg Лезово на Ризницата


Лезово — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во јужниот дел на Општина Пробиштип, на десната страна од Злетовска Река, недалеку од патот кој од градот Пробиштип води до регионалниот пат Штип-Кочани. Лезово е рамничарско село и се наоѓа на надморска височина од 400 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 7,4 км2. Од градот Пробиштип е оддалечено 13 км.[2]

Историја[уреди | уреди извор]

Во септември 1910 година, селото настрадало за време на младотурската акција на разоружување, при што 9 лица од селото биле уапсени и измачувани.[3]

За време на Првата балканска војна, од селото имало 5 доброволци кои биле дел од Македонско-одринските доброволни чети.[4]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Во атарот на селото има земјоделско земјиште на површина од 689 ха, од кои обработливото земјиште е на површина од 357 ха, пасиштата се на 330 ха, а преостанатите 2 ха отпаѓаат на шуми.[5] Селото во основа има полјоделска функција.[2]

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Лезово имало 180 жители, сите Македонци.[6] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лезово имало 240 жители, сите Македонци.[7]

Според последниот попис од 2002 година, во селото живееле 44 жители, сите Македонци. Бројот на домаќинства изнесувал 22, а бројот на живеалишта 33.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[8] 1905[9] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 180 240 319 353 375 248 160 104 89 44
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[10]

Родови[уреди | уреди извор]

Лезово е македонско село.

Според истражувањата од 1970тите, родови во селото се:

  • Староседелци: Оџевци (5 к.), Мирасчијци (6 к.), Голубовци (4 к.) и Џамбасци (2 к.)
  • Доселеници: Караџовци (3 к.) доселени се во 19ти век од селото Пишица; Домазетовци (10 к.) потекнуваат од домазет кој дошол од селото Судиќ во Овче Поле; Маловци (7 к.) доселени се од селото Гајранци; Субашинци (5 к.) доселени се од селото Гујновци; Наџаковци (2 к.) биле чифличии во селата Куково, Жиганци и некое друго, а овде се доселиле во почетокот од 20ти век; Серафимовци (2 к.) доселени се од селото Врбица; Ранковци (2 к.), Крнчовци и Гугутка (1 к.) доселени се, но не знаат од каде.[11]

Културни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 9 јануари 2017. 
  2. 2,0 2,1 Панов, Митко (1998) (на македонски). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја. Скопје: Патрија. стр. 175. 
  3. „Дебърски глас“. Година 2, бр. 38. 3 април 1911. стр. 3.
  4. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 858.
  5. Населени места во Општина Пробиштип — Лезово, официјално мрежно место на Општина Пробиштип.
  6. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 232.
  7. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р. 134-135.
  8. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  9. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  10. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. 
  11. . Апостолов, Александар, Кондев, Тодор и Апостол Керамидчиев. Злетовска област. Географско-историски осврт, Скопje 1974. 
  12. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 28. ISBN 978-608-65143-2-7. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]