Доцна антика

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Доцна антика е груба периодизација за периодот од н.е. помеѓу 300 - 600 година, употребена од историчарите и научниците за да се опише интервалот помеѓу Класичната Антика и Средниот Век воглавно во Европа и Медитеранскиот свет. Тоа е временскиот период помеѓу пропаста на Западното Римско Царство од 3 век н.е натаму, сè до Исламското освојување, и повторното формирање на Источна Европа под името Византиско Царство. Терминот Spätantike, буквално "Доцна антика", бил употребен од германските историчари од моментот кога ја популаризирал Алојз Ригли во раниот 19 век[1],[2].

Македонија[уреди | уреди извор]

Во Македонија доцната антика го опфаќа периодот од 2 - 4 век. Во Музејот на Македонија постои доцноантичката збирка која брои вкупно 516 предмети (керамички и стаклени садови, керамички и бронзени светилки, накит, декоративна пластика). Во постојаната музејска поставка се изложени 184 предмети, карактеристични за втората значајна етапа на Римското Царство и кои претставуваат одраз на новата доцноримска култура.

Наводи[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]