Прејди на содржината

Геракари

Координати: 40°35′N 23°12′E / 40.583° СГШ; 23.200° ИГД / 40.583; 23.200
Од Википедија — слободната енциклопедија
Геракари
Γερακαρού
Геракари is located in Грција
Геракари
Геракари
Местоположба во областа
Геракари во рамките на Лагадина (општина)
Геракари
Местоположба на Геракари во Солунско и областа Централна Македонија
Координати: 40°35′N 23°12′E / 40.583° СГШ; 23.200° ИГД / 40.583; 23.200
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругСолунски округ
ОпштинаЛагадина
Општ. единицаЛагадинско Езеро
Надм. вис.&10000000000000136000000136 м
Население (2021)[1]
 • Вкупно1.080
Час. појасEET (UTC+2)
 • Лето (ЛСВ)EEST (UTC+3)

Геракари (грчки: Γερακαρού, Јеракару) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.080 жители (2021).

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на неколку километри од градот Лагадина, помеѓу Лагадинско Езеро и Бешичко Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 136 метри.

Историја[уреди | уреди извор]

Во XIX век Геракари е село, кое припаѓало кон Лагадинската каза на Отоманското Царство, со алтернативно турско име Доганџи. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 45 семејства со 146 жители муслимани и 52 Грци[2]. Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 115 Грци[3].

Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски[4]. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд.

Култрни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2021 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
  2. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 152-153.
  3. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 196-197
  4. Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански одлики. II дел. Скопје: Институт за национална историја.