Градско

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Градско
Градско is located in Македонија
Градско
Местоположба на Градско во Македонија
Координати 41°34′39″N 21°56′34″E / 41.57750° СГШ; 21.94278° ИГД / 41.57750; 21.94278Координати: 41°34′39″N 21°56′34″E / 41.57750° СГШ; 21.94278° ИГД / 41.57750; 21.94278
Општина Општина Градско
Население 2.219 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1420
Надм. вис. 173 м
Градско на општинската карта
Градско во Општина Градско.svg

Атарот на Градско во рамките на општината
Commons-logo.svg Градско на Ризницата

Градско — село во Општина Градско, во околината на градот Велес.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Градско за време на Првата светска војна
Старата железничка станица во Градско, која била минирана од германските трупи во 1944 година при нивниото повлекување од Солунскиот фронт. Во времето на нејзиното постоење била една од најголемите и најубавите во Македонија

Село Градско кое се наоѓа на оддалеченост од 2 км источно од новата населба Градско, лоцирана на самата железничка пруга СкопјеСолун. Селото се наоѓа 28 километри јужно од Велес и 19 километри северно од Неготино и 18 километри северно од Кавадарци.

Историja[уреди | уреди извор]

Самото село Градско своето име го има земено од античката населба Стоби оддалечна 3 км источно од селото. Во 518 година од нашата ера, по катастрофалниот земјотрес што ја зафатил Античка Македонија градот Стоби бил разрушен и опостушен. Поради тоа околното населние го нарекло Пуст Град, а тоа го прифатиле и жителите на селото Градско како име на своето село. Бидејки со време придавката Пуст одпаднала останало името Град кое подоцна се нарекло Градско.

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Градско живееле 158 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Градско имало 144 Македонци, егзархисти.[2]

Според послениот Попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 2.219 жители. Следува табела на националната структура на населението:[3]

Националност Вкупно
Македонци 1.920
Албанци 6
Турци 7
Роми 48
Власи 0
Срби 14
Бошњаци 215
Други 9

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[4]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 660
1953 718 43 19 22 ... 7 809
1961 1.035 23 35 ... ... 22 ... 17 1.132
1971 1.280 55 41 1 ... 20 ... 66 1.463
1981 1.625 16 23 7 26 ... 227 1.924
1991 1.940 10 47 12 25 ... 264 2.298
1994 1.936 8 18 31 9 ... 219 2.221
2002 1.920 6 7 48 14 215 9 2.219

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Образование[уреди | уреди извор]

Основно образование[уреди | уреди извор]

Цркви[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]


  1. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 158.
  2. Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, рр. 118 – 119.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.