Рабиндранат Тагоре

Од Википедија

Рабиндранат Тагоре (бенгалски: রবীন্দ্রনাথ ঠাকুর (помош·инфо)) (Калкута, 7 мај 1861 – Калкута, 7 август 1941) бил бенгалски поет и философ.

Меѓу неговите најпознати дела спаѓаат збирките песни „Градинар“ и „Гитанџали“, романите „Дом и свет“ и „Бродолом“, драмите „Сударшана“ и „Водопад“ и публицистичкиот труд „Национализам“. Тој ја создал и индиската национална химна „Џана Гана Мана“.

За својата литературна работа во 1913 година ја доби Нобеловата награда.

п • р • у Добитници на Нобеловата награда за литература Сали Придом (1901) • Теодор Момзен (1902) • Бјернстерне Бјернсон (1903) • Фредерик Мистрал / Хосе Ечегерај (1904) • Хенрик Сјенкјевич (1905) • Ѓозуе Кардучи (1906) • Радјард Киплинг (1907) • Рудолф Криштоф Ојкен (1908) • Селма Лагерлеф (1909) • Паул фон Хајзе (1910) • Морис Метерлинк (1911) • Герхарт Хауптман (1912) • Рабиндранат Тагоре (1913) • Ромен Ролан (1915) • Вернер фон Хајденштам (1916) • Карл Гјелеруп / Хенрик Понтопидан (1917) • Карл Шпителер (1919) • Кнут Хамсун (1920) • Анатол Франс (1921) • Хакинто Бенавенте (1922) • Вилијам Батлер Јејтс (1923) • Владислав Рејмонт (1924) • Џорџ Бернард Шо (1925) Комплетна листа | (1901–1925) | (1926–1950) | (1951–1975) | (1976-2000) | (2001–2025)