Александар Солженицин

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Солженицин во 1998 г.
Солженицин во домот на писателот Хајнрих Бел во Келн (1974)

Александар Исаевич Солженицин — (руски: Александр Исаевич Солженицын, 11 декември 1918 - 3 август 2008) — руски писател и нобеловец. Се откажал да го напушти СССР и не присуствувал на церемонијата на врачување на наградата. Потомок е на земјопоседници, засегнати од експропорцијата по Октомвриската револуција. Завршил математика на универзитетот во Ростов (1941). Во февруари 1945 година бил уапсен за антисоветска пропаганда и осуден на осум години затвор и прогонство во Сибир. Во 1957 е рехабилитиран.

Творештво[уреди]

Во 1962 година во списанието „Нови мир“ излегла повеста на Солженицин „Еден ден во животот на Иван Денисович“, во која низ погледот на еден затвореник се раскажува за безмилосниот живот во прогонство. Во своите подоцнежни раскази Солженицин го разобличувал сталинизмот - „Случајот на станицата Кречетовка“ (1963), „Во интерес на каузата“ (1963) и ги утврдува христијанските и неотолстојските вредности - повеста „Куќата на Матренин“ (1963). Откако во 1967 година го пратил до Конгресот на писателите отворено писмо во кое се изјаснува против цензурата, неговите дела се забраниле и се објавувале само во странство - романите „Во првиот круг“ (1968) и „Оделение за рак“ (1968). Тоа се дела што го осудувале авторитарниот режим на Јосиф Сталин и системот на социјализмот. Во 1969 година Солженицин бил исклучен од Сојузот на писатели во СССР. Во 1971 го објавил романот „Август 1914“ година - прв дел од големиот циклус романи за Руската револуција, напишан со намера да се реставрира развојот на националната историја, што Солежницин ја сметал за фалсификувана. Во 1973 година КГБ го запленила ракописот на романот „Архипелагот ГУЛАГ“, копијата излегла во Париз во декември 1973. Во февруари 1974 година Солежницин бил уапсен, обвинет за државно предавство, лишен од советското државјанство и на 13-ти истиот месец прогонет во странство; две години живее во Цирих. Од 1976 година продолжува да живее во САД - „Предупредување кон Запад“ (1980), „Исток и Запад“ (1980) и други. Во Русија се враќа по расформирањето на СССР.[1]

Наводи[уреди]

  1. Превод на литературни дела од автори кои добиле Нобелова награда, НИД „Микена“, Битола, 2009