Габриел Гарсија Маркес

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Габриел Гарсија Маркес
Gabriel Garcia Marquez.jpg
Роден(а) 6 март 1928
Колумбија Аракатака, Колумбија
Починал(а) 17 април 2014
Мексико, Мексико
Занимање писател

Габриел Хозе Гарсија Маркес (шпански: Gabriel García Márquez; 6 март 1928 - 17 април 2014) — колумбиски писател, новинар, политички активист и добитник на Нобеловата награда за литература. Роден во Аракатака, северна Колумбија, главно живее во Мексико и Европа, а во моментот најголем дел од времето поминува во Мексико Сити. Сè поголем број литературни критичари се согласуваат дека Маркес, заедно со Хорхе Луис Борхес и Хулио Кортазар, е еден од најголемите латино-американски писатели на 20 век.

Животен пат[уреди]

Маркес прво започнува да работи како новинар. Во 1955 година ја објавува својата прва позначајна книга „Приказната на бродоломецот“. Книгата наидува на критика од страна на владата на генералот Густаво Рохас Пинаља. Во 1967 година Маркес го објавува романот „Сто години самотија“, со кој набрзо постигнува светска слава и претставува најзначајно дело на Маркес. Нобеловата награда за литература ја добива во 1982 година. Во 2002 година го објавува своето автобиографско дело „Да се живее за да се раскаже“, а во 2004 година се појавило неговото најново дело „Сеќавање на моите тажни проститутки“.

Политички погледи[уреди]

Маркес бил познат по своите левоориентирани погледи. Бил личен пријател со кубанскиот претседател Фидел Кастро и има искажано голем број симпатии за одредени латино-американски револуционерни групи, особено во текот на 1960-тите и 1970-тите. Исто така е критички настроен кон владата на Колумбија, иако нема докази дека отворено ги поддржувал герилските групи ФАРК и ЕЛН кои се борат против владата.

Книжевен опус[уреди]

Романи[уреди]

Повести[уреди]

Збирки раскази[уреди]

Друга литература[уреди]

Надворешни врски[уреди]