Марвинци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Марвинци
Викиекспедиција Бојмија 195.jpg

Дел од селото погледнат од дворот на црквата „Св. Петка“

Марвинци is located in Македонија
Марвинци
Местоположба на Марвинци во Македонија
Координати 41°17′00″N 22°29′53″E / 41.28333° СГШ; 22.49806° ИГД / 41.28333; 22.49806Координати: 41°17′00″N 22°29′53″E / 41.28333° СГШ; 22.49806° ИГД / 41.28333; 22.49806
Регион Logo of Vardar Region.svg Вардарски
Општина Coat of arms of Valandovo Municipality.svg Валандово
Област Бојмија
Население 504[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2460
Повик. бр. 034
Надм. вис. 114 м
Commons-logo.svg Марвинци на Ризницата


Марвинци — село во Општина Валандово, во областа Бојмија, во околината на градот Валандово.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Бојмија, во јужниот дел на територијата на Општина Валандово, од левата страна на реката Вардар.[2] Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 114 метри.[2]

Атарот зафаќа површина од 7,6 км². На него обработливото земјиште зазема површина од 311 хектари, на шумите отпаѓаат 227 хектари, а на пасиштата 137 хектари.[2]

Историја[уреди | уреди извор]

Селото Марвинци во 1931 година

Во XIX век, Марвинци било македонско село во рамките на Дојранската каза на Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Селото, во основа, има полјоделска функција.[2]

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Марвинци имало 160 жители, сите Македонци.[3] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Марвинци имало 240 жители.[4]

Марвинци е средно село по големина со пораст на бројот на населението. Така, селото во 1961 година имало 379 жители, а во 1994 година 519 жители, од кои 275 биле Македонци и 244 Срби.[2]

Според пописот од 2002 година, во селото Марвинци имало 504 жители, од кои 224 Македонци и 280 Срби.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[5] 1905[6] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 160 240 336 365 379 462 564 526 519 504
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[7]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Подрачното основно училиште во селото

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Главната селска црква „Св. Петка“

Селото влегува во рамките на Општина Валандово, една од малкуте општините, која не била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Валандово.

Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Марвинци, во која влегувале селата Балинци, Брајковци, Грчиште и Марвинци.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Валандовска градска општина, во која покрај селото Марвинци се наоѓале градот Валандово и селата Балинци, Брајковци, Грчиште, Пирава, Раброво и Честово.

Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Валандово.

Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Валандово.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[9]
  • Исар — населба и некропола;
  • Сред Село — некропола од хеленистичко време;
  • Ќурќиевица — некропола од железно време; и
  • Црква — осамен наод од римско време.
Цркви[10]

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 17 јули 2017. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Панов, Митко (1998) (на македонски). Енциклопедија на селата во Република Македонија. Скопје: Патрија. стр. 191. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%D0%95%D0%BD%D1%86%D0%B8%D0%BA%D0%BB%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D1%98%D0%B0_%D0%BD%D0%B0_%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%82%D0%B0_%D0%B2%D0%BE_%D0%A0%D0%B5%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%B0_%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0.pdf. посет. 17 јули 2017 г. 
  3. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 164.
  4. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р. 100-101.
  5. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  6. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  7. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. 
  8. „Образование“. македонски: Општина Валандово. конс. 17 јули 2017. 
  9. Коцо, Димче (1996). „Археолошка карта на Република Македонија“. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  10. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]