Стрезимир

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Стрезимир
Караула „Стрезимир“.jpg

Караулата „Стрезимир“

Стрезимир is located in Македонија
Стрезимир
Местоположба на Стрезимир во Македонија
Координати 41°48′24.0″N 20°37′08.9″E / 41.806667° СГШ; 20.619139° ИГД / 41.806667; 20.619139Координати: 41°48′24.0″N 20°37′08.9″E / 41.806667° СГШ; 20.619139° ИГД / 41.806667; 20.619139
Регион Logo of Polog Region.svg Полошки
Општина Coat of arms of Mavrovo and Rostuša Municipality.svg Маврово и Ростуша
Област Горна Река
Население 0 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1256
Повик. бр. 042
Надм. вис. 1208 м
Стрезимир на општинската карта
Стрезимир во Општина Гостивар.svg

Атарот на Стрезимир во рамките на општината
Commons-logo.svg Стрезимир на Ризницата


Стрезимир — историско село во областа Река, северозападна Македонија, денес во атарот на с. Бродец, Општина Гостивар. Жителите биле Македоци-Шкрети од православна и исламска вероисповед, заведувани како „Албанци“.

Географија[уреди | уреди извор]

Остатоците од селото се наоѓаат во областа Горна Река, на подножјето на Кораб, по горното речение на Радика.

Историја[уреди | уреди извор]

На почетокот на XIX век Стрезимир, како и останатите горнорекански села, бил во фаза на активна албанизација. Во 1844 г. Атанасиј Ивановски од Стрезимир дал средства кон издавањето на книгата „Првоначална наука за должностите на човекот“ од швајцарскиот деец Франческо Соаве.[1] Симон и Стефан Трифуновски од Стрезимир во 1879 г. учествувале во Македонско востание во четата на Ѓорѓија Пулевски.[2]

На крајот од XIX век Стрезимир било мешано христијанско-муслиманско „албанско“ (впрочем македонско) село во Реканската каза. Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, во 1873 г. селото (Strézorive) имало 40 домаќинства со 136 православниАлбанци“.[3]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Стрезимир имал 180 жители „Арнаутихристијани и 56 „Арнаути“ муслимани.[4]

Според цариградскот митрополит Поликарп Дебарски и Велешки во 1904 г. во Стрезимир имало 14 „српски“ куќи[5], иако ова несомнено е пропаганда Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година христијанското население на Стрезимир (Strezimir) се состои од 84 „Албанци“.[6]

Во следниот период врз христијанското население на селото успешно дејствувала српската пропаганда, и според статистиката на весникот „Дебарски глас“ во 1911 г. во Стрезимир има 26 „Албанци“, припадници на српската црква (Пеќската патријаршија).[7]

Личности[уреди | уреди извор]

Родени во селото

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Селищев А.М. „Славянское население в Албании“, София, 1931, стр. 13.
  2. Кирил, патриарх Български. Съпротивата срещу Берлинския договор. Кресненското въстание, БАН, София, 1955, стр. 293.
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995. стр. 174-175.
  4. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900. стр. 264.
  5. Записник на митрополитот Поликарп, 25 февруари 1904 г.
  6. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 184-185.
  7. Дебърски глас, година 2, брой 38, 3 април 1911, стр. 2.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]