Србиново

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Србиново
Србиново (Гостиварско).jpg

Поглед кон Србиново од планината Буковиќ

Србиново is located in Македонија
Србиново
Местоположба на Србиново во Македонија
Србиново на интерактивна карта

Координати 41°42′20″N 20°57′37″E / 41.70556° СГШ; 20.96028° ИГД / 41.70556; 20.96028Координати: 41°42′20″N 20°57′37″E / 41.70556° СГШ; 20.96028° ИГД / 41.70556; 20.96028
Општина Гостивар
Население 1039 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1239
Шифра на КО 07074
Надм. вис. 845 м
Србиново на општинската карта
Србиново во Општина Гостивар.svg

Атарот на Србиново во рамките на општината
Commons-logo.svg Србиново на Ризницата

Србиново — планинско село во Општина Гостивар, во околината на градот Гостивар. До 2004 година, селото претставувало административно седиште на поранешната истоимена општина.

Грб на поранешната Општина Србиново.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Србиново се наоѓа во областа Горни Полог, на јужните падини на Сува Гора. Оддалечено е 14 километри јужно од градот Гостивар.

Историја[уреди | уреди извор]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Население[уреди | уреди извор]

Џамијата во Србиново

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Србиново живееле 440 жители, сите Албанци.[1]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.039 жители, сите Албанци.[2]

На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[3]

Година 1900 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 440 772 868 897 1.074 1.162 983 1.039

Родови[уреди | уреди извор]

Како едни од најстарите албански родови во селото се споменуваат родовите: Исо Туше (13 куќи) и Вандре (18 куќи). Потекнуваат од местото Булчи во северна Албанија, од двајцата браќа: Исо и Идо. Во Србиново дошле кон крајот на 18-от век.[4]

Србиново е албанско село.

Според истражувањата од 1947 година, родови во селото:

  • Алије или Китовци (10 к.) доселени се од околината на Булчиза во северна Албанија. Они се најстар албански род во селото. Потекнуваат од предокот Алија. Тој имал двајца браќа Фазлија и Ферат. Од нив потекнуваат родовите Фаслије (10 к.) и Ферате (4 к.)
  • Иса Туше (13 к.) доселени се од околината на Булчиза. Имаат роднини во селото Трново (Тушевци).
  • Шанделе (8 к.) исто потекло како родот Иса Туше.
  • Измете (14 к.) доселени се од околината на Тирана во Албанија.
  • Диша (11 к.) они се најверојатно староседелци во селото.
  • Гура (9 к.) доселени се од местото Гури во Љусна, северна Албанија.
  • Тока (4 к.) доселени се од околината на Булчиза во северна Албанија.
  • Бала (14 к.) доселени од истото место како и претходниот род.
  • Жупање или Асане (5 к.) исто потекло како и претходните два рода. Имаат роднини во селото Чегране.[5]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Избирачко место[уреди | уреди извор]

Во селото постојат избирачките места бр. 521 и 521/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[6]

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 1.165 гласачи.[7]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта[8]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.214.
  2. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  3. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  4. Албанците во Македонија само од 1780 година, д-р Ристо Ивановски, Битола, 2014 г., 10 стр.
  5. Трифуноски, Јован (1976). Полог: антропогеографска проучавања. Белград: САНУ.
  6. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]