Ибн Батута

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Handmade oil painting reproduction of Ibn Battuta in Egypt, a painting by Hippolyte Leon Benett..jpg

Мухамед Ибн Батута или Ибн Батаутах (арапски: أبو عبد الله محمد بن عبد الله اللواتي الطنجي بن بطوطة‎; (24 февруари 1304 - 1368 или 1369), целосно 'Абу' Абд ал-Лах Мухамад ибн 'Абд ал-Лах л-Лотати ṭ-Танǧи ибн Батаутах, бил берберски научник кој често патувал во средновековниот свет.[1] Во период од триесет години, Ибн Батута го посетил поголемиот дел од исламскиот свет и многу немуслимански земји, вклучувајќи ги Северна Африка, Рогот на Африка, Западна Африка, Средниот Исток, Јужна Азија, Централна Азија, Југоисточна Азија и Кина. Пред крајот на животот, тој ги диктирал своите патувања, а ракописот бил насловен како „Дар за оние што размислуваат за чудата на градовите и за чудата на патувањата“, но обично се нарекува „Патувања“.[2][3]


Иако на места содржи измислени епизоди, овој ракопис за неговите патувања дава слика на средновековната цивилизација и животот во 14 век. Како примарен извор на информации за доживувањата на Батута се користи и денес.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Nehru, Jawaharlal (1989). Glimpses of World History. Oxford University Press. стр. 752. ISBN 0-19-561323-6. "
  2. M-S p. ix.
  3. Dunn 2005, стр. 310–311; Defrémery & Sanguinetti 1853, стр. 9–10 Vol. 1