Прејди на содржината

Задар

Координати: 44°6′51″N 15°13′40″E / 44.11417° СГШ; 15.22778° ИГД / 44.11417; 15.22778
Од Википедија — слободната енциклопедија
Задар
Град
Град Задар
Grad Zadar
Panorama view
Ancient Roman ForumUniversity of Zadar
St Dominic's ChurchMonument to the Sun
People's Square
Правецот на стрелката на часовникот: Панорама од катедралата Бела кула, Црква Св. Донатус и палата на бискупите на Античко римскиот форум, Универзитет во Задар, црквата Св. Доминика, Споменик на Сонцето , Плоштад Народна.
Знаме на ЗадарГрб на Задар
Земја Хрватска
Земја Задарска жупанија
Liburni settlement9 п.н.е
Римско foundation
Colonia Iulia Iader
48 п.н.е
Управа
 • ГрадоначалникБранко Ѓукиќ (ХДЗ)
 • Општински совет
Површина
 • Град25 км2 (10 ми2)
 • Метро194 км2 (75 ми2)
Население (2011 census)
 • Град75.082
 • Густина3,000/км2 (7,800/ми2)
Час. појасCET (UTC+1)
 • Лето (ЛСВ)CEST (UTC+2)
Postal code23000
Повик. бр.23
Рег. таб.ZD
Главни светциСвета Анастасија
Свети Крисогон
Свети Симеон
Свети Зоилус
Мреж. местоgrad-zadar.hr

Задар е град во јужна Хрватска, на Јадранско Море во областа на Северна Далмација, со население од 82 000 жители. Апсолутното мнозинство се Хрватите со 92.77% (2001). Градот е административен центар на Задарската жупанија. Недалеку од градот се наоѓаат 4 природни резервати.

Историски податоци

[уреди | уреди извор]
Копнена врата со лавот на Свети Марко над неа, симбол на Венецијанска Република

Венецијанскиот дипломат Јован Ѓакон, во најстарата Венецијанска хроника (која го опфаќала времето од 980 - 1008 год., т.е. од времето на Арон и на брат му Самоил), во описот за решението на венецијанскиот дож Петар Урс (980-1009) да го испрати на заточение својот син во Византија, го соопштува следното:

"По извесно време Јован, кој бил на заточение во Зара , избегал најпрво во Славинија, а потоа отишол во Италија." [1]

Тука може да се забележи дека Јован Ѓакон ја нарекол средновековната држава Хрватска со името „Славинија“.

Поврзано

[уреди | уреди извор]

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
  1. ЛИБИ, 7. 2. стр. 348