Горно Оризари (Велешко)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Горно Оризари
Горно Оризари is located in Македонија
Горно Оризари
Местоположба на Горно Оризари во Македонија
Координати 41°41′8″N 21°44′0″E / 41.68556° N; 21.73333° E / 41.68556; 21.73333Координати: 41°41′8″N 21°44′0″E / 41.68556° N; 21.73333° E / 41.68556; 21.73333
Регион Logo of Vardar Region.svg Вардарски
Општина Велес
Население 2262 жители жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1408
Горно Оризари на општинската карта
Горно Оризари во Општина Велес.svg

Атарот на Горно Оризари во рамките на општината
Commons-logo.svg Горно Оризари на Ризницата


Горно Оризари (Велешко) е село кое се наоѓа во западниот дел на Општина Велес во долното сливно подрачје на реката Тополка, во околината на градот Велес.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото е рамничарско на надморска височина од 310 метри, а од градот Велес е оддалечено 8 километри. Селото има полјоделско-сточарски карактер меѓутоа голем дел од населението учествува во дневните индустриски миграции. Во селото има осумгодишно основно училиште, амбуланта, пошта, продавници и угостителски објекти и урбанистички план.

Историja[уреди | уреди извор]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Горно Оризари до 1953 година било во најголем дел (90,6  %) населено со Турци, кои масовно се иселувале во Турција, а на нивно место се доселувале Бошњаци (Муслимани) од областа Санџак во Србија.

Според последниот попис од 2002 година, селото има 2.262 жители и претставува една од најголемите населби во Велешко.

Последниве години поради големата невработеност значајна е емиграцијата на Бошњаците во Австрија, а Македонците се населуваат обично во Велес.

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[1]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 1.030
1953 108 2 1.117 2 ... 3 1.232
1961 394 6 1.363 ... ... 77 ... 48 1.888
1971 94 81 544 ... 45 ... 1.031 1.795
1981 42 65 8 38 ... 1.846 1.999
1991 24 28 13 23 ... 2.142 2.230
1994 25 55 19 1 20 ... 1.903 2.023
2002 113 66 15 1 22 2.032 13 2.262

Најголем дел од населението кое се определило како останати, всушност претставуваат Бошњаци, бидејќи во периодот 1961 - 1994 не постоела можност за декларирање на бошњачки народ.

Родови[уреди | уреди извор]

Горно Оризари е мешано село.

Според истражувањата од 1966/67 година, родови во селото се

Бошњачки

Албански

Турски

  • Турците биле меѓу постарите жители на ова село. Но со пропаста на Османлиското Царство, тие почнале да се иселуваат во Турција, а во селото останало само домаќинството на Асан Усеинов (1 куќа).

Православни Ромски

  • Стојадин (1 куќа), Стојадин 2 (1 куќа), Владо (1 куќа), Душан (1 куќа), Душан 2 (1 куќа), Благоја (1 куќа), Новица (1 куќа) и Бошко (1 куќа). Овие православни ромски домаќинства во селото се доселени од околината на Гнилане во Косово и Метохија.

Македонски

Бугарски

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Во Горно Оризари има прва во Македонија диспензирана Општинска канцеларија, каде што граѓаните имат непосреден контакт за добивање на голем број прашања и информацији што се однесуват на локалната власт. Во склоп на канцеларија работи и бесплатна интернет пристапна точка, каде им дава бесплатен интернет на граѓаните на Горно Оризари.

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постјат изборното место бр. 2209, 2210 и 2210/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[3]

На претседателските избори во 2019 година, на овие изборни место биле запишани вкупно 2.167 гласачи.[4]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Во Горно Оризари секоја година на лето се одржуваа културната манифестација "Бошњачки средби".

Личности[уреди | уреди извор]

Родени
Починати

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  2. Трифуноски, Јован. Област Бабуне и Тополке. Скопје.
  3. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  4. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]