Кумарино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Кумарино
Кумарино.jpg

Поглед на селото од пругата Велес - Кочани

Кумарино is located in Македонија
Кумарино
Местоположба на Кумарино во Македонија
Општина Велес
Население 74 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 29036
Кумарино на општинската карта
Кумарино во Општина Велес.svg

Атарот на Кумарино во рамките на општината


Кумарино — село во источниот дел на Општина Велес, во околината на градот Велес.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Поглед на дел од селото Кумарино

Селото е ридско - рамничарско на надморска височина од 340 метри. Се наоѓа во сливното подрачје на реката Отовица, а од градот Велес е оддалечено 9 километри.

Историја[уреди | уреди извор]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Кумарино живееле 130 жители, од кои 70 Македонци и 60 Турци.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Кумарино имало 80 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според пописот од 2002 година, селото Кумарино има 74 жители, од кои 73 Македонци и 1 Србин.[3]

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[4]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 185
1953 109 110 ... 219
1961 182 10 ... ... ... 201
1971 124 ... ... 124
1981 102 ... 102
1991 74 74
1994 79 79
2002 73 1 74

Родови[уреди | уреди извор]

По истражувањата од 1929 година, родови во селото биле:

Турски:

  • Доселеници: Салиовци или Боримечкалар (2 к.) не го знаат потеклото; Елмазовиќ (1 к.) доселени биле од Мамутчево; Кичик (1 к.) доселени биле од Кишино; Ферадовиќ (1 к.) доселени биле во 1910 година од овчеполското село Ќоселари; Алимлар или Алимовиќ (4 к.) не го знаат потеклото.

Македонски:

  • Доселеници: Секуловци (3 к.) најстар род во селото, не го знаат потеклото; Арсиќ (4 к.) доселени се од селото Ново Село; Петрушевиќ или Пантовци (2 к.) доселени од селото Чалошево; Петковиќ (1 к.) доселени од селото Отовица; Божиновиќ (1 к.) доселени од селото Караслари. таму се викале Николовци; Јовановиќ (1 к.) доселени биле од селото Сојаклари, подалечно потекло од овчеполското село Трстеник.[5]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Избирачко место[уреди | уреди извор]

Во селото постои избирачкото место бр. 2186 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на објект во сопственост на давитков стојан.[6]

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 49 гласачи.[7]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта
  • Огради — населба од доцноантичко време
  • Рупи — некропола од доцноантичко време

Култура и Спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Иселеници Турци од селото има во Турција.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 157.
  2. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 118-119.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. . Филиповиќ, Миленко (1935). Северна велешка села. Белград: Етнографски музеј. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)
  6. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]