Кумарино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Кумарино
Кумарино.jpg

Поглед на селото од пругата Велес - Кочани

Кумарино во рамките на Македонија
Кумарино
Местоположба на Кумарино во Македонија
Кумарино на интерактивна карта

Општина Велес
Население 52 жит.
(поп. 2021)[1]

Шифра на КО 29036
Кумарино на општинската карта
Кумарино во Општина Велес.svg

Атарот на Кумарино во рамките на општината
Commons-logo.svg Кумарино на Ризницата


Кумарино — село во источниот дел на Општина Велес, во околината на градот Велес.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Поглед на дел од селото Кумарино

Селото е ридско - рамничарско на надморска височина од 340 метри. Се наоѓа во сливното подрачје на реката Отовица, а од градот Велес е оддалечено 9 километри.

Историја[уреди | уреди извор]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Население[уреди | уреди извор]

Население во минатото
ГодинаНас.±%
1948185—    
1953219+18.4%
1961201−8.2%
1971124−38.3%
1981102−17.7%
ГодинаНас.±%
199174−27.5%
199479+6.8%
200274−6.3%
202152−29.7%

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Кумарино живееле 130 жители, од кои 70 Македонци и 60 Турци.[2] Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Кумарино имало 80 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[3]

Според пописот од 2002 година, селото Кумарино има 74 жители, од кои 73 Македонци и 1 Србин.[4]

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 52 жители, од кои 46 Македонци и 6 лица без податоци.[5]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002 2021
Население 130 80 185 219 201 124 102 74 79 74 52
Извор за 1900 г.: Македонија. Етнографија и статистика.[6]; за 1905 г.: La Macédoine et sa Population Chrétienne.[7]; за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[8]; за 2021 г.: Државен завод за статистика на РМ.[9]

Родови[уреди | уреди извор]

По истражувањата од 1929 година, родови во селото биле:

Турски:

  • Доселеници: Салиовци или Боримечкалар (2 к.) не го знаат потеклото; Елмазовиќ (1 к.) доселени биле од Мамутчево; Кичик (1 к.) доселени биле од Кишино; Ферадовиќ (1 к.) доселени биле во 1910 година од овчеполското село Ќоселари; Алимлар или Алимовиќ (4 к.) не го знаат потеклото.

Македонски:

  • Доселеници: Секуловци (3 к.) најстар род во селото, не го знаат потеклото; Арсиќ (4 к.) доселени се од селото Ново Село; Петрушевиќ или Пантовци (2 к.) доселени од селото Чалошево; Петковиќ (1 к.) доселени од селото Отовица; Божиновиќ (1 к.) доселени од селото Караслари. таму се викале Николовци; Јовановиќ (1 к.) доселени биле од селото Сојаклари, подалечно потекло од овчеполското село Трстеник.[10]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Избирачко место[уреди | уреди извор]

Во селото постои избирачкото место бр. 2186 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на објект во сопственост на давитков стојан.[11]

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 49 гласачи.[12]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта
  • Огради — населба од доцноантичко време
  • Рупи — некропола од доцноантичко време

Култура и Спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Иселеници Турци од селото има во Турција.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Пописна слика на населените места во Македонија, Попис 2021“. Државен завод за статистика. Посетено на 22 декември 2022.
  2. Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 157.
  3. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 118-119.
  4. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  5. „Оваа категорија опфаќа лица коишто учествуваат во вкупното резидентно население, но поради нивно одбивање да бидат попишани, неможност да бидат најдени на својата адреса на живеење и непотполност во работата на попишувачите не биле официјално попишани, туку за нив податоците биле преземени од административни извори и затоа не учествуваат во изјаснувањето за етничка припадност, вероисповед и мајчин јазик (Прочитајте повеќе...).“
  6. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  7. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  8. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  9. „Вкупно резидентно население на Република Северна Македонија според етничката припадност, по населени места, Попис, 2021“. Државен завод за статистика.
  10. . Филиповиќ, Миленко (1935). Северна велешка села. Белград: Етнографски музеј. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)
  11. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  12. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]