Мал Папрадник

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Мал Папрадник
Мал Папрадник is located in Македонија
Мал Папрадник
Местоположба на Мал Папрадник во Македонија
Координати 41°28′18″N 20°32′48″E / 41.47167° СГШ; 20.54667° ИГД / 41.47167; 20.54667Координати: 41°28′18″N 20°32′48″E / 41.47167° СГШ; 20.54667° ИГД / 41.47167; 20.54667
Општина Coat of arms of Centar Župa Municipality.svg Центар Жупа
Население 486 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 08025
Надм. вис. 754 м
Мал Папрадник на општинската карта
Мал Папрадник во Општина Центар Жупа.svg

Атарот на Мал Папрадник во рамките на општината
Commons-logo.svg Мал Папрадник на Ризницата

Мал Папрадник — село во Општина Центар Жупа, во околината на градот Дебар.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Жупа, јужно од градот Дебар. Сместено е на планината Стогово.

Историја[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото било дел од Дебарската каза во Отоманското Царство. Според податоците од 1873 година, селото имало 20 домаќинства со 44 жители муслимани (Македонци).[1]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Мал Папрадник живееле 450 жители, сите Македонци, од кои 400 муслимани и 50 христијани.[2]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 486 жители. Следува табела на националната структура на населението:[3]

Националност Вкупно
Македонци 25
Турци 455*
останати 6

*Најголем дел од жителите се Македонци-муслимани, но поради политичко-религиски причини се изјасниле како Турци.

На табелата е прикажан бројот на жители низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 450[2] 338 387 434 653 812 772 753 486

Родови[уреди | уреди извор]

Мал Папрадник е торбешко (македонско-муслиманско село).

Според истражувањата од 1954 година, родови во селото:

  • Староседелци: Скендеровци (15 к.)
  • Доселеници: Нуровци или Тосковци (7 к.) доселени во 1825 година од селото Праленик; Корановци (9 к.) доселени во 1840 година од селото Голем Папрадник; Фератовци со Мазниковци (28 к.) доселени во 1855 година од селото Праленик; Имеровци (1 к.) доселени во 1856 година од селото Отишани во Голо Брдо, подалечно потекло од селото Тучепи во албанскиот дел од Голо Брдо; Шкретовци (2 к.) доселени во 1850 година од селото Мелани крај Пешкопеја во долен Дебар. предците им биле православни; Головци (5 к.) доселени во 1865 година од селото Коџаџик, таму припаѓале на родот Голалар, во селото зборат на македонски; Мерсијовци (1 к.) доселени во 1918 година од селото Житинени.[5]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Избирачко место[уреди | уреди извор]

Во селото постои избирачкото место бр. 563 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна заедница.[6]

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 903 гласачи.[7]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта[8]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Муслиманите се иселени во Турција (Лиле Бургас, Измир, Бергам, Одрин), а некои и во Албанија, Дебар и во Зелениково.[5]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.176-177.
  2. 2,0 2,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.237.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. 5,0 5,1 . Русиќ, Бранислав (1957). Жупа Дебарска. Скопје: Филозофски факултет. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)
  6. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]