Голем Папрадник

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Голем Папрадник
Голем Папрадник is located in Македонија
Голем Папрадник
Местоположба на Голем Папрадник во Македонија
Координати 41°28′36″N 20°32′39″E / 41.47667° СГШ; 20.54417° ИГД / 41.47667; 20.54417Координати: 41°28′36″N 20°32′39″E / 41.47667° СГШ; 20.54417° ИГД / 41.47667; 20.54417
Општина Coat of arms of Centar Župa Municipality.svg Центар Жупа
Население 840 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1258
Шифра на КО 08009
Надм. вис. 715 м
Голем Папрадник на општинската карта
Голем Папрадник во Општина Центар Жупа.svg

Атарот на Голем Папрадник во рамките на општината
Commons-logo.svg Голем Папрадник на Ризницата

Голем Папрадник — село во Општина Центар Жупа, во околината на градот Дебар.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Жупа, јужно од градот Дебар. Голем Папрадник лежи на северозападните падини на Стогово.

Историја[уреди | уреди извор]

Во XIX век, селото било дел од Дебарската каза во Отоманското Царство.

Според податоците од 1873 година, селото имало 23 домаќинства со 35 жители муслимани (Македонци) и 22 христијани (Македонци).[1]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Голем Папрадник живееле 460 жители, сите Македонци муслимани.[2]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 840 жители. Следува табела на националната структура на населението[3]

Националност Вкупно
Македонци 30
Турци 799*
Албанци 1
останати 10

*Најголем дел од населението го сочинуваат Македонци муслимани, кои од политичко-религиски причини се изјаснуваат како Турци.

На табелата е прикажан бројот на жители низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 460[2] 634 715 897 1.012 1.217 1.063 962 840

Родови[уреди | уреди извор]

Голем Папрадник е торбешко (македонско-муслиманско село).

Според истражувањата од 1954 година, родови во селото:

  • Староседелци: Емровци (2 к.), Метовци (2 к.), Грушовци (4 к.), Данчевци (2 к.), Зенговци (5 к.), Палеушовци (3 к.), Лимановци или Селовци (1 к.), нивниот род бил пред изумирање но го продолжил Село од Новак, кој бил од турско потекло. во овој род се зборува сега македонски, Исовци (3 к.), Чичовци (5 к.), Имеровци (4 к.), Дуровци (3 к.), Деаровци (5 к.), Пирденовци (4 к.), Аџовци (8 к.), Зунчевци (4 к.), Кадријовци (6 к.), Змејовци со Алијовци, Тафовци, Селовци и Ѓоркутовци (21 к.)
  • Доселеници: Гутковци (18 к.) потекнуваат од предок доселен од селото Коџаџик во 1818 година, сега во овој род се говори македонски; Баулевци (7 к.) доселени во 1829 година од селото Коџаџик, и во овој род сега се говори македонски; Маловци (3 к.) доселени се околу 1830 година од некое село во Тиквешкиот регион; Рафмановци (3 к.) доселени се во 1900 година од селото Кочиште.[5]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Избирачко место[уреди | уреди извор]

Во селото постојат избирачките места бр. 562 и 562/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна заедница.[6]

На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.282 гласачи.[7]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта[8]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Муслиманите се иселени во Турција (Бруса, Бергам, Бадемлија крај Бергам), а некои и во Дебар, потоа во градот Урошевац во Косово и во селото Зелениково.[5]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 176-177.
  2. 2,0 2,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900. стр. 261.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. 5,0 5,1 . Русиќ, Бранислав (1957). Жупа Дебарска. Скопје: Филозофски факултет. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)
  6. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]