Горно Мелничани

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Горно Мелничани
Горно Мелничани is located in Македонија
Горно Мелничани
Местоположба на Горно Мелничани во Македонија
Координати 41°31′8″N 20°35′17″E / 41.51889° СГШ; 20.58806° ИГД / 41.51889; 20.58806Координати: 41°31′8″N 20°35′17″E / 41.51889° СГШ; 20.58806° ИГД / 41.51889; 20.58806
Општина Coat of arms of Centar Župa Municipality.svg Центар Жупа
Население 0 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 1446 м
Commons-logo.svg Горно Мелничани на Ризницата
Поглед од Горно Мелничани на Дебарско Езеро
Црква Св. Врачи Кузман и Дамјан - Горно Мелничани
Чешма Бука - Горно Мелничани
Чешма Бука - Горно Мелничани

Горно Мелничани е село во Општина Центар Жупа, во околината на градот Дебар. Селото е иселено и нема жители.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Горно Мелничани се наоѓа на повисоката терасеста површина во однос на Долно Мелничани. Просторот над селото се вика “Планина“, а шумата е “Под Село и “Над Село“. Порано овде биле и обработливи површини: ниви и лозја. На местото “Осој“ е заедничкиот синор со Долно Мелничани.

Пристапот до селото, порано, бил многу тежок. Се одело преку Долно Мелничани каде патот поминувал вертикално по падината “Кошево“ и “Ленишча“. Сега е направен автомобилски пат, пробиен пред дваесетина години.

Над селото е планината Стогово со огранокот Маруша, од кој се спуштаат два потока “Мелница“ и “Леденица“. “Драга“ исто е поток кој се спушта од Маруша и е река од камења. Помали рекички се: Буче, Трескин Дол (со име на крастата што се наоѓа во овој дел), Девојкин Камен и Рупина. Во селото има повеќе чешми и тоа: Гумнишче, Бука, Млака, Маврица, Тодоромашница, Расадишче, Винишче, Горни Равен, Кочишча и други.

Селото се дели на два краја (маала) разделени 300 до 400 метри.[1]

Горно Мелничани е едно од највисоките села во Република Македонија, сместено на 1446 метри надморска височина.

Историja[уреди | уреди извор]

Според турските пописни дефтери Горно Мелничани е христијанско село источно од Дебар, во нахијата Река. Во 1467 г. имало 9 семејства; во 1536-39 г. – 16 семејства, 2 неженети и 1 вдовица; во 1583 г. – 33 семејства и 8 неженети.[2] Според податоците од 1873 година, селото имало 30 домаќинства со 96 жители христијани (Македонци).[3] Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, селото имало 275 жители христијани (Македонци).[4]

Тома Смиљаниќ во својата книга “Мијаци, Горна Река и Мавровско Поле“ за Горно Мелничани како дел од регионот Голема Река (во кој се и селата Долно Мелничани и Долно Косоврасти) пишува дека во 1920 година во селото имало 44 куќи со 44 мажи и 82 жени, вкупно 190.

Карактеристично за селото Горно Мелничани е дека сите 45 семејства што живееле во селото во 1920 односно 1926 година се иселиле; никој од иселените не се обидел да го продаде имотот - земјиштето и куќата што ја поседувал. Од 45 семејства, 17 се иселиле во Скопје и уште 20 други членови на семејствата создале свои семејства и живеат во Скопје. Во Белград се иселиле 7 семејства и уште 7 нивни членови таму создале семејства; во Дебар се иселиле 9 семејства; во Бугарија 7 и во Струга, Кавадарци, Тетово, Чачак и Загреб се иселило по едно семејство. Од вкупниот број семејства само 7 изумреле во селото. Најголем дел од селаните што живееле во селото сега имаат своја куќа и свое земјиште и тој број изнесува 32 семејства, чии членови повремено доаѓаат во селото.

Домаќинства- фамилии кои живееле во Горно Мелничани во 1926 година се до нивното иселување: Велковски, Таневски, Макревски, Кузмановски, Цветковски, Стаматовски, Неделковски, Даниловски, Крстевски, Стојановски, Милошевски, Чоловиќ, Веловски, Мојсовски, Фидановски, Јаковлевски, Маневски, Савевски, Србиновски, Петревски, Штерјовски, Секуловски, Серафимовски, Божиновски, Симоновски, Костовски, Јаковлевски, Николовски, Арсовски, Јовановски и други.[1]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото имало 275 жители христијани (Македонци).[5]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горно Мелничани имало 320 Македонци, егзархисти.[6]

Селото е наполно раселено по 1971 година, кога броело 18 жители, сите Македонци.

На табелата е прикажан бројот на население во сите пописни години:[7]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 275[5] 320[6] 179 190 126 18 / / / /

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Цркви

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Петко и Методија Јовчевски (2000). Рајчица и Рајчка парохија крајот на XIX и првата половина на XX век. Дебар: ДООЕЛ Графобимс Струга. стр. 113-117. 
  2. Александар Стојановски, Драги Ѓоргиев (2001). Населби и население во Македонија - XV и XVI век. Скопје: Институт за национална историја, Државен архив на РМ. стр. 139. 
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.176-177.
  4. Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.261
  5. 5,0 5,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900. стр.263.
  6. 6,0 6,1 D.M.Brancoff. "La Macedoine et sa Population Chretienne". Paris, 1905, р.184-185.
  7. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  8. "Дебарско-реканска парохија" (македонски). Дебарско-кичевска епархија. конс. 2011-08-02. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]