Религија во Турција

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Верници во Турција
Муслимани
  
96,5 %
Христијани
  
0,3 %
Други
  
3,2 %

Исламот е најголема религија во Турција каде 99% од турското население се муслимани, Од нив 75% припаѓаат на сунитите а додека останатите се шиити[1]. Покрај нив, има и бектеши, религиска група по потекло од самата Турција но присутна и во останатите балкански држави. Исламот навлегол во регионот во 6 век. Пред доаѓањето на исламот, регионот бил под влијание на христијанството и еврејството. Така, денес во Турција има доста живописни џамии, цркви и синагоги. Останатиот процент на населението се христијани, евреи и језидизми [2]. Турција има секуларен устав, и нема официјална религија [3]. Турскиот секуларен систем е сличен со францускиот систем. Исто така, уставот гарантира слобода на вероисповед и верските заедници не можат да се мешаат во законодавната, извршната и судската власт. Во Турција е забрането носење шамии и слични религиски обележја на јавни места [4].

Ислам[уреди | уреди извор]

Исламот е најголема религија во Турција каде 99% од турското население се муслимани, Од нив 75% припаѓаат на сунитите а додека останатите се шиити[5]. Над 20% од вкупниот број на население се шиити. [6].Освен овие две муслимански организација, во Турција живеат и муслиманските Бекташи во помал број.

Денеска во земјата постојат илјадници историски џамии кои се сѐ уште активни. Едни од најпознатите џамии од османлиско време е Султан Ахмедовата џамија и Сулејмановата џамија во Истанбул, Селимовата џамија во Едрене, џамијата Јешил во Бурса, Алаединската џамија во Конија, Дивриги џамија во Дивриги и многу други. Големи џамии кои биле изградени во периодот по создавањето на Република Турција се џамија Коџатапе во престолнината Анкара и џамија Шабанџи Меркез во Адана.

Други религии[уреди | уреди извор]

Остатокот од населението му припаѓа на други религиозни организации, особено христијански (Првославна црква, Ерменска Апостолска црква, Сириска православна црква и.т.н.), и Јудаизмот (најчесто Сефардиски Евреи) [7] Турција заедно со градот Истамбул (тогаш Константинопол), во историјата на христијаните била седиште каде се наоѓала Вселенската патријаршија [8]

Постојат голем број цркви и синагоги низ целата земја. Позначајни и поголеми цркви се црквата Свети Георги, Катедрала на Светиот Дух во Истамбул, синагогата Нев Шалом, Италијанската синагога и Ашкенази во Истанмбул. Исто така постојат и многу објекти кои во минатото биле претворени или во џамија или во музеј, како на пример црквата Света Софија и црквата Исус Спасител во Истамбул.

Секуларност[уреди | уреди извор]

Турција има секуларен устав, без официјална државна религија.[9] Устав на Турција|Уставот ја признава слободата на религијата за поединечни религиозни групи, додека верските заедници се ставени под заштита на државата и истите немаат право да се вклучат во политичкиот процес на државата (на пример, формирање религиозна партија). Ниту една политичка партија нема право да се определува како религиозна, иако како такви се сметаат конзервативните партии.[10][11] Во Турција е забрането носење шамии и слични религиски обележја на јавни места [12].

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Bureau of European and Eurasian Affairs - Background Note: Turkey
  2. United Nations Population Fund (2006). "Turkey - A Brief Profile". United Nations Population Fund. Retrieved on 27 декември 2006.
  3. Headscarf row goes to Turkey's roots. BBC News. 2003-10-29.
  4. The Islamic veil across Europe", British Broadcasting Corporation (17 ноември 2006). Retrieved on 13 декември 2006.
  5. Bureau of European and Eurasian Affairs - Background Note: Turkey
  6. Shankland, David (2003). The Alevis in Turkey: The Emergence of a Secular Islamic Tradition. Routledge (UK). ISBN 0-7007-1606-8. http://books.google.com/books?vid=ISBN0700716068&id=lFFRzTqLp6AC&pg=PP1&lpg=PP1&dq=Religion+in+Turkey&sig=qrG576JrBxJ4LIBqD-41ALytcAI#PPP1,M1. 
  7. United Nations Population Fund (2006). „Turkey - A Brief Profile“. United Nations Population Fund. http://www.unfpa.org.tr/countryinfo.htm. посет. 27 декември 2006 г. 
  8. The Patriarchate of Constantinople (The Ecumenical Patriarchate) by Ronald Roberson
  9. Headscarf row goes to Turkey's roots. BBC News. 2003-10-29.
  10. Грешка во наводот: Погрешна ознака <ref>; нема зададено текст за наводите по име TR_Secularism.
  11. Çarkoglu, Ali; Rubin, Barry (2004). Religion and Politics in Turkey. Routledge (UK). ISBN 0-4153-4831-5. http://books.google.com/books?vid=ISBN0415348315&id=t5G_zw9exMQC&pg=PP1&lpg=PP1&ots=nBltWxHPjd&dq=Religion+in+Turkey&sig=gLF9WOvOo0qZO5iwyUQSUc26Ya0#PPT145,M1. 
  12. The Islamic veil across Europe", British Broadcasting Corporation (17 ноември 2006). Retrieved on 13 декември 2006.