Орашје

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Орашје е село во Општина Јегуновце, во околината на градот Тетово.

Орашје
Орашје is located in Македонија
Орашје
Местоположба на Орашје во Македонија
Координати 42°7′47″N 21°8′12″E / 42.12972° СГШ; 21.13667° ИГД / 42.12972; 21.13667Координати: 42°7′47″N 21°8′12″E / 42.12972° СГШ; 21.13667° ИГД / 42.12972; 21.13667
Општина Општина Јегуновце
Население 1084 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 686 м
Орашје на општинската карта
Орашје во Општина Јегуновце.svg

Атарот на Орашје во рамките на општината
Commons-logo.svg Орашје на Ризницата


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Историja[уреди | уреди извор]

Во османлиските даночни регистри на немуслиманското население од вилаетот Калканделен од 1626 - 1627 година Орашје е забележано како село со 5 домаќинства.[1]

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Орашје живееле 195 жители, сите Албанци.[2]

Според Афанасиј Селишлев во 1929 година, Орашје е село во Рогачевска општина и има 56 куќи со 371 жител, Албанци.[3]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.084 жители. Следува табела на националната структура на населението:[4]

Националност Вкупно
Македонци 0
Албанци 1.078
Турци 0
Роми 0
Власи 0
Срби 0
Бошњаци 1
Други 5

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[5]

Година 1900 1929 1948 1953 1961 1971 1981 1994 2002
Население 195[4] 371[3] 535 569 645 802 939 929 1.084

Родови[уреди | уреди извор]

Орашје е албанско село.

Според истражувањата од 1948 година, родови во селото се:

  • Куљаш или Куљанчои (18 к.) староседелци. Исламот го примиле во времето кога се доселиле другите муслимански Албанци. Од тогаш понатака мешајќи се со Албанците целосно се албанизирале. Куљаш за нив сега кажуваат дека припаѓаат на фисот Красниќи. Они имаат православни роднини во селото Старо Село. Имаат иселеници во Орашко Градиште, Радуша и во Тетово (пет семејства).
  • Теш (11 к.) по потекло се од фисот Красниќи. Ја знаат следната генеологија Ибраим (жив на 70 год. во 1948 година) Џафер-Ариф-Мамут-Браим, кој се доселил во селото. Имаат иселеници во Тетово (пет семејства).
  • Мал Зез (10 к.) доселени се од Малесија во северна Албанија. Ја знаат следната генеологија Алил (жив на 55 год. во 1948 година) Идриз-Алил-Адем, предокот кој се доселил. Имаат иселеници во Слатино, Озормиште и во Тетово (едно семејство).
  • Арнор (8 к.) по потекло се од фисот Бериша во северна Албанија. Ја знаат следната генеологија. Ислам (жив на 45 год. во 1948 година) Реџеп-Браим-Реџеп, кој се доселил во селото. Имаат иселеници во Тетово (две семејства).
  • Џин (3 к.) и Алиалар (3 к.) доселени се од фисот Бериша во северна Албанија.
  • Сурој (3 к.) доселени се од фисот Красниќи. Името го добиле по местото во Малесија, во с. Албанија.[6]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

  • Орашко Кале – Собри, утврдена населба од доцноантичкото време и средниот век со црква и некропола. Се наоѓа на околу 3,5 км јужно од селото, на еден висок рид (кота 715) што доминира над Дервенска Клисура. На врвот има остатоци од темели на бедем и одбранбени кули ѕидани од кршен камен и варов малтер, а во внатрешноста темели од повеќе мали објекти, фрагменти од керамички садови и расфрлен градежен матријал. Најдени се и монети од IV и V век. Во подножјето на тврдината од северната страна има остатоци од црква и околу неа гробови со камени конструкции. Тврдината под името Хисар постоела и во XV век. [7][8][9][10][11][12]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од почетокот на 19ти век од ова село почнало да се иселува старото православно население. Се знае за иселеници на следните места од старите православни фамилии од ова село. Краговци, иселени се во селото Старо Село. Мажиќевци, иселени се во селото Вратница.[6]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Турски извори за българската история, т. VII, София 1986, с. 335
  2. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“, София, 1902, стр. 211.
  3. 3,0 3,1 Селищев, Афанасий. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. – София, 1929, стр.23.
  4. 4,0 4,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“, София, 1902, стр. 211.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. 6,0 6,1 Трифуноски, Јован (1976). Полог. Белград: САНУ. 
  7. Цвииќ Ј., 1911
  8. Дероко А., 1950
  9. Алексова Б., 1959, 217
  10. Томоски Т., 1976
  11. Трифуноски Ј., 1976
  12. МикулчиЌ И., 1982 б, 135-138

Надворешни врски[уреди | уреди извор]