Сиричино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Сиричино е село во Општина Јегуновце, во околината на градот Тетово.


Сиричино
Сиричино is located in Македонија
Сиричино
Местоположба на Сиричино во Македонија
Координати 42°0′59″N 21°5′42″E / 42.01639° СГШ; 21.09500° ИГД / 42.01639; 21.09500Координати: 42°0′59″N 21°5′42″E / 42.01639° СГШ; 21.09500° ИГД / 42.01639; 21.09500
Општина Општина Јегуновце
Население 395 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 507 м
Сиричино на општинската карта
Сиричино во Општина Јегуновце.svg

Атарот на Сиричино во рамките на општината
Commons-logo.svg Сиричино на Ризницата


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во Долни Полог, на територијата на Општина Јегуновце, чиј атар се издига со еден дел на планината Жеден. Селото е рамничарско на надморска височина од 390 метри. Од градот Тетово населбата е оддалечена 12 километри.

Историja[уреди | уреди извор]

Економија[уреди | уреди извор]

Во селото нема поголеми стопански капацитети, па затоа поголем дел од населението работи во Тетово. Населението истотака се занимава со земјоделство, но повеќе како дополнителна отколку како примарна дејност. Како деловни субјекти во селото постојат: бензиска станица, млин за жито, ресторант покрај реката Вардар, обложувалница и неколку дуќани.

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Во селото работи Основното Училиште “Даме Груев“ во кое се изведува настава од прво до четворто одделение.

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

  • Црква „Св. Петка“ - Сиричино. Таа датира од XVI век или поточно од 1567 година. И покрај тешките услови под Османското ропство црквата е обновена во 1641 година и од тогаш го носи името Света Петка. Црквата повторно била реновирана во 1884 година и реновирањето траело до 1893 година. Црквата Света Петка е една од најстарите во Тетовскиот крај и затоа после Втората светска војна е ставена под заштита на законот за заштита на споменици на културата[1].
  • Брце - некропола од доцноантичкото време. Источно од селото, во непосредна близина на селското училиште се откриени гробови градени од камени плочи и питоси
  • Матеички Дол - депо на средновековни монети. Во атарот на селото е откриено депо со бакарни византиски скифати од XIIXIII век. 163 монети се чуваат во збирката на Музејот на Македонија во Скопје, а според кажувањето на жителите, во депото имало повеќе монети што се растурени меѓу селаните[2]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Сиричино живееле 330 жители, сите Македонци.[3]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, во 1905 година во Сиричино имало 320 Македонци, патријаршисти.[4]

Според Афанасиј Селишчев, во 1929 година Сиричино било село во Групчинска општина и имало 59 куќи си 520 жители, сите Македонци[5]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 395 жители, сите Македонци.[6]

На табелата е прикажан бројот на население во сите пописни години:[7]

Година 1900 1905 1929 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 330[3] 320[4] 520[5] 720 762 762 641 588 509 435 395

Родови[уреди | уреди извор]

Сиричино е македонско село.

Според истражувањата од 1947 година, родови во селото се:

  • Черенковци (5 к.) староседелци. Имаат иселеници во Тетово (три семејства)
  • Витановци (4 к.) староседелци.
  • Мирчевци (2 к.) староседелци.
  • Трајановци (2 к.) староседелци. Имаат иселеници во Тетово (три семејства) и во Белград (едно семејство)
  • Јанчевци (16 к.) доселени се од денес албанското село Бојане. Ја знаат следната генеологија Ристо (жив на 70 год. во 1947 година) Мано-Велко-Јанчо-Пејо, еден од првите доселеници. Имаат кумови кои од Бојане прешле во селото Туденце. Имаат иселеници во Скопје (едно семејство)
  • Павлевци (5 к.) имаат исто потекло како претходниот род. Ја знаат следната генеологија Трпе (жив на 50 год. во 1947 година) Саве-Синадин-Павле, основачот на родот кој се доселил. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство), Скопје (едно семејство) и во Белград (едно семејство)
  • Николовци (5 к.) имаат исто потекло како претходниот род. Ја знаат следната генеологија Коце (жив на 39 год. во 1947 година) Насто-Стојче-Јован-Никола. Имаат иселеници во Варвара (домазет) и во Белград (едно семејство)
  • Мартиновци (7 к.) имаат исто потекло како претходниот род. Ја знаат следната генеологија Ристо (жив на 65 год. во 1947 година) Онче-Зафир-Стојче-Иван-Мартин, основачот на родо кој се доселил. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство)
  • Ѓоревци (15 к.) доселени се од денес албанското село Желино. Ја знаат следната генеологија Ѓорги (жив на 23 год. во 1947 година) Трпко-Никола-Јосиф-Симјан-Ѓоро, кој се доселил во селото. Имаат иселеници во Скопје (едно семејство) и во Тетово (едно семејство)
  • Жуљевци (3 к.) доселени се од денес албанското село Церово. Ја знаат следната генеологија Душан (жив на 35 год. во 1947 година) Спиро-Димитрија-Димо, се доселил таткото на Димо кој не памтат како се викал.
  • Брзаковци (4 к.) доселени се од денес албанското село Голема Речица. Ја знаат следната генеологија Петруш (жив на 65 год. во 1947 година) Андро-Трпче-Стојко, кој се доселил.
  • Поречковци (10 к.) доселени се од некое село во областа Порече. Ја знаат следната генеологија Трпко (жив на 65 год. во 1947 година) Александар-Ване-Илија, кој се доселил во селото. Имаат иселеници во Тетово (две семејства), Белград (едно семејство) и во Тител (едно семејство)
  • Богдановци (1 к.) потекнуваат од војник кој бил на служба во Сиричино, и потоа се оженил со некоја девојка од Сиричино, и останал како домазет. По потекло бил од кратовско
  • Призренец (1 к.) доселени се од селото Драјчиќи кај Призрен (Косово и Метохија)
  • Шарлевци (7 к.) доселени се од блиското село Озормиште, таму биле староседелци. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство) и во Скопје (едно семејство)
  • Валталовци (1 к.) потекло како и претходниот род.
  • Симуновци (1 к.) доселени се од селото Фалише, каде припаѓале на родот Коачовци.
  • Поречанци или Мицковци (1 к.) доселени се од селото Сараќино, каде имаат истоимени роднини.
  • Призренци (1 к.) доселени се од селото Долна Лешница, каде имале роднини, подалечно потекло имаат од селото Драјчиќи кај Призрен (Косово и Метохија)

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Нови сознанија за црквата Света Петка во сиричино, Тетовско, Културно наследство , 24-25/1997-98, Скопје 1999, 75-85
  2. Алексова Б., 1955а, 18
  3. 3,0 3,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“, София, 1902, стр. 211.
  4. 4,0 4,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp.122-123.
  5. 5,0 5,1 Селищев, Афанасий. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. - София, 1929, стр.22.
  6. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  7. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]