Долна Лешница

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Долна Лешница
Долна Лешница is located in Македонија
Долна Лешница
Местоположба на Долна Лешница во Македонија
Долна Лешница на интерактивна карта

Координати 41°57′24″N 21°3′37″E / 41.95667° СГШ; 21.06028° ИГД / 41.95667; 21.06028Координати: 41°57′24″N 21°3′37″E / 41.95667° СГШ; 21.06028° ИГД / 41.95667; 21.06028
Регион Долни Полог
Општина Coat of arms of Želino Municipality.svg Желино
Население 625 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 28023
Надм. вис. 747 м
Долна Лешница на општинската карта
Долна Лешница во Општина Желино.svg

Атарот на Долна Лешница во рамките на општината

Долна Лешница — село во Општина Желино, во околината на градот Тетово.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото е дел од регионот Долни Полог. Долна Лешница се наоѓа на западните падини на Сува Гора. Во близина на селото се наоѓаат Горна Лешница, Добарце и Ларце.

Историја[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото било дел од Тетовската каза на Отоманското Царство.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Долна Лешница живееле 225 жители, од кои 145 Албанци, 55 Македонци и 25 Роми.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Долна Лешница имало 96 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според Афанасиј Селишчев во 1929 година, селото е дел од Желинска општина и имало 17 куќи и 144 жители, Македонци и Албанци.[3]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 625 жители, од кои 615 Албанци и 10 останати.[4]

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[5]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 280
1953 171 150 2 ... 1 324
1961 212 183 8 ... ... ... 2 405
1971 132 270 ... 3 ... 4 409
1981 541 ... 5 546
1994 582 ... 582
2002 615 10 625

Родови[уреди | уреди извор]

Според истражувањата од 1947 година, родови во селото:

Македонски

  • Дамјановци (4 к.) потекнуваат од основачот на родот Дамјан кој се доселил од Прилепско. Го знаат следното родословие: Сатир (жив на 76 г. во 1947 година) Ристе-Наум-Трипун-Дамјан, кој се доселил во селото. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство) и во Бугарија (едно семејство).
  • Кузмановци (5 к.) доселени се од Порече (од Сушица или Брезница). Го знаат следното родословие: Тоде (жив на 67 г. во 1947 година) Павле-Стојан-Кузман, кој се доселил во селото. Имаат иселеници во Тетово (Мисо Стојановски) и (Смиљаноски), Брвеница (Тасески), Јегуновце (Пепелкои) и во Туденце (Гале).
  • Аврамовци или Грци (6 к.) доселени се од некое место во Егејска Македонија. Имаат иселеници во Тетово (четири семејства).
  • Призренци (4 к.) потекнуваат од селото Драјчиќи во Средска, Косово. Од таму се иселиле во Тетово, па во 1913 година се населиле во селото Долна Лешница. Нивното потекло е српско, но измешани се со македонското население во селото. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство) и во Сиричино.

Албански

  • Чурнак (13 к.) први муслимански доселеници. Доселени се од северна Албанија. Го знаат следното родословие: Осман (жив на 65 г. во 1947 година) Мерсел-Џелил-Исен, основачот на родот. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство).
  • Драве (6 к.) доселени се од селото Желино. Подалечно потекло од северна Албанија.
  • Габер (1 к.) доселени се од Љума во северна Албанија. Имаат иселеници во Тетово (таму изумреле) и во Порој.[6]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Избирачко место[уреди | уреди извор]

Во селото постои избирачкото место бр. 2112 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 633 гласачи.[8]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Селската џамија била изградена на почетокот на XX век и тоа првобитно веднаш со тогаш разрушената црква „Св. Никола“. Кога во 1925 година, македонското население повторно ги откопало темелите на разрушената црква, и ја истото место ја обновиле, Албанците веднаш ја срушиле џамијата и изградиле нова, но овој патво нивното маало.[9]

Цркви[10]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 212.
  2. Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, рр. 122-123.
  3. Селищев, Афанасий. Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии, София, 1929, стр. 24.
  4. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. Трифуноски, Јован (1976). Полог: антропогеографска проучавања. Белград: САНУ.
  7. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  9. Trifunovski, Jovan F. (1976). Polog (Etudes Anthropogeographiques) (француски) (изд. 1.). Belgrad: Academie Serbe des Sciences et des Art.
  10. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  11. „Во тетовско осквернавена црква“. Либертас. 5 септември 2012. Посетено на 2012-09-05.[мртва врска]
  12. 2012.9 мај Оштетена црквата во Тетовска Долна Лешница. Непознат сторител со тврд предмет континуирано ги оштетувал фреските од црквата „Свети Никола“ на почетокот на септември. На црквата се скршени три прозорци и во моментов се наоѓа во реконструкција. plusinfo.mk Архивирано на 7 септември 2012 г.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]