Милетино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Милетино
Miletino 07.JPG

Панорама на Милетино

Милетино is located in Македонија
Милетино
Местоположба на Милетино во Македонија
Координати 41°54′27″N 21°1′0″E / 41.90750° СГШ; 21.01667° ИГД / 41.90750; 21.01667Координати: 41°54′27″N 21°1′0″E / 41.90750° СГШ; 21.01667° ИГД / 41.90750; 21.01667
Општина Coat of arms of Municipality of Brvenica.svg Брвеница
Население 1.986 жит.
(поп. 2002)
Милетино на општинската карта
Милетино во Општина Брвеница.svg

Атарот на Милетино во рамките на општината
Commons-logo.svg Милетино на Ризницата

Милетино е село во Општина Брвеница, во околината на градот Тетово.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Милетино се наоѓа во подножјето на Сува Гора, во близина на реката Вардар.

Милетино се наоѓа помеѓу селата Челопек и Блаце.

Историја[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото било дел од Тетовската каза на Отоманската Империја.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистичките пребројувања од 1453 додина во Милетино живееле исклучиво Македонци и тоа 88 семејства, 8 вдовици и 10 неженети. Додека пак во следниот попис во 1468 година има нагло зголемување на македонското население и тоа на 145 семејства, 6 вдовици и 7 неженети[1].

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Милетино живееле 335 жители, од кои 200 Македонци и 135 Албанци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Милетино имало 240 Македонци, егзархисти.[3]

Рускиот филолог Афанасил Селишчев запишал дека во 1929 година селото имало 790 жители.[4]

Според пописот од 2002 година, селото Милетино брои 1986 жители, од кои:[5]

Националност Вкупно
Македонци 642
Албанци 1 336
Срби 2
други 6

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[6]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 1.310
1953 717 645 14 4 11 6 1.397
1961 749 673 72 4 1.498
1971 679 882 39 2 7 1.609
1981 658 1.113 31 18 1.820
1994 638 1.142 2 2 2 1.786
2002 642 1.336 2 6 1.986

Родови[уреди | уреди извор]

Милетино е македонско-албанско-турско село.

Според истражувањата од 1947 година, родови во селото се:

  • Македонски родови во селото се:
  • Стаматовци (2 к.) стар селски род. Имаат иселеници во Белград (едно семејство).
  • Тасевци (3 к.) стар селски род. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство).
  • Кнушој или Николовци (6 к.) стари доселеници од Порече. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство).
  • Филиповци или Карадаг (14 к.) доселени се од некое село на планината Скопска Црна Гора. Имаат иселеници во Белград.
  • Топаловци (19 к.) доселени се од некое село во охридско. Овде дошол основачот на родот Топал, ја знаат следната генеологија Паун (жив на 78 год. во 1946 година) Аврам-Ѓоргија-Злате-Топал, основачот на родот кој се доселил. Имаат иселеници во Тетово (три семејства) и во Белград (две семејства).
  • Влкановци (3 к.) доселени се од некое албанско село на Шар Планина, ја знаат следната генеологија Блаже (жив на 38 год. во 1946 година) Петруш-Анѓеле-Влкан, кој се доселил во селото. Имаат иселеници во Челопек.
  • Станчевци (11 к.) доселени се однекаде. Имаат иселеници во Гостивар (едно семејство).
  • Самарковци (1 к.) доселени се и они однекаде.
  • Џамадај или Маковци (8 к.) доселени се однекаде, се доселил основачот на родот Мако, ја знаат следната генеологија Вељан (жив на 50 год. во 1946 година) Стојан-Аврам-Мако, кој се доселил. Имаат иселеници во Јабука во Војводина.
  • Војној (5 к.) доселени се од некое село во Порече.
  • Ѓорговци (6 к.) доселени се од некое село во Порече. Имаат иселеници во Белград (две семејства), Ќуприја (едно семејство) и во Војводина (едно семејство).
  • Бацој (3 к.) доселени се од сега албанското село Горна Лешница. Имаат иселеници во Теново (едно семејство).
  • Јаковчевци (5 к.) доселени се од Блаце, каде биле староседелци. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство).
  • Коруној (1 к.) и они се од Блаце, потекнуваат од домазет.
  • Јанкуловци (2 к.) и они се од Блаце, таму припаѓале на родот Лукаревци, подалечно потекло од селото Лупште, Порече.
  • Нокој (Новаковић) (1 к.) доселени се од Косово, ја знаат следната генеологија Новак (жив на 44 год. во 1946 година) Димитрије-Тодосије-Новак-Јован, кој дошол во селото.
  • Ќулумовци или Цветковци (1 к.) доселени се од Порече. Имаат иселеници во Белград (едно семејство).
  • Стојчевци (2 к.) доселени се од сега албанското село Горна Лешница.
  • Шутковци (1 к.) доселени се од селото Блаце.
  • Филип (1 к.) дојдени од селото Томино Село, Порече.
  • Иван или Дебранци (1 к.) доселени се од некое село на Црн Дрим.
  • Вељан (1 к.) доселени се од селото Седларево, нивните роднини таму се поалбанчени.
  • Албански родови во селото се:
  • Амедовци (34 к.) доселени се од некое место во северна Албанија. Имаат иселеници во Темишвар (едно семејство).
  • Ќемаловци (3 к.) стари доселеници, нивното потекло е непознато, можеби се од турско потекло.
  • Таировци или Имеровци (14 к.) доселени се од дебарско, ја знаат следната генеологија Ајет (жив на 55 год. во 1946 година) Реџеп-Алија-Нуија, еден од нивните први доселеници. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство).
  • Шаракат (8 к.) доселени се од селото Ѓурговиште на Шар Планина, ја знаат следната генеологија Куртиш (жив на 80 год. во 1946 година) Реџеп-Зибер, еден од браќата кој се доселил.
  • Реџеповци (5 к.) доселени се од некое село западно од Дебар ја знаат следната генеологија Азир (жив на 50 год. во 1946 година) Амет-Рушан-Реџо, кој се доселил во селото.
  • Османовци (3 к.) доселени се од селото Падалиште, подалечно потекло од северна Албанија. Имаат иселеници во Долно Синичино.
  • Миџаит (1 к.) скоро доселени, не сакале да кажат од каде.
  • Азис (1 к.) исто така доселени скоро, доселени се од дебарско.
  • Турски родови во селото се:
  • Агалари (5 к.) доселени се овде преку Тетово, подалечно потекло од Мала Азија, ја знаат следната генеологија Арслан (жив на 60 год. во 1946 година) Рушан-Мамут-Арслан-Ага, кој се доселил. Имаат иселеници во Тетово (три семејства).
  • Зенул-Агини (2 к.) доселени се од Врапчиште, викаат дека се од турско потекло. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство).[7]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Милетска женска македонска и албанска женска и машка носија
Цркви

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Милетино е центар на Милетинската парохија при Тетовското архиерејско намесништво на МПЦ.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

  • Милин Град - археолошки локалитет, каде е пронајден еден јонски капител;[8]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Галерија[уреди | уреди извор]

Занимливости[уреди | уреди извор]

Ајде на билје, билје да бериме
Ајде на билје Јано, дејче мори,
Билје да бериме о, ииии
Билје да береме на средниот камен,
билје да береме, стадо да крмиме,
стадо да крмиме, стадо братово.
(песна која се пее кога се берат билки, односно вечерта споти Ѓурѓовден)[10]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Составот на населението во Тетовската нахија во XV век
  2. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.212.
  3. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.122-123.
  4. Селищев, Афанасий. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. - София, 1929, стр.24.
  5. Министерство за Локална Самоуправа. База на општински урбанистички планови
  6. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  7. Трифуноски, Јован (1976). Полог. Белград: САНУ. 
  8. Виктор Лилчиќ; Македонскиот камен за боговите, христијаните и за живот по животот, том прв, Скопје 2001, страници 293-295.
  9. Пратеничка група 1998-2002
  10. Величковска, Родна (2008) (на македонски). Музичките дијалекти во Македонското традиционално народно пеење. Скопје: Институт за фолклор „Марко Цепенков“. ISBN 9789989642012. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]