Гургурница

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Гургурница
Guggurnica panorama.jpg

Панорама од селото со поглед на езерото Козјак и реката Треска

Гургурница is located in Македонија
Гургурница
Местоположба на Гургурница во Македонија
Координати 41°50′44″N 21°6′10″E / 41.84556° СГШ; 21.10278° ИГД / 41.84556; 21.10278Координати: 41°50′44″N 21°6′10″E / 41.84556° СГШ; 21.10278° ИГД / 41.84556; 21.10278
Општина Coat of arms of Municipality of Brvenica.svg Брвеница
Население 1556 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 1250 м
Гургурница на општинската карта
Гургурница во Општина Брвеница.svg

Атарот на Гургурница во рамките на општината
Commons-logo.svg Гургурница на Ризницата
Карта на општина Брвеница со селските атари.

Гургурница — село во Општина Брвеница, во околината на градот Тетово.

Географија[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на 1250 м надморска висина на планината Сува Гора. Оддалечено е 40 километри југоисточно од Тетово. Името Гургурница значи Камен на камен. Местото е тешко пристапно и карстно, но има прекрасни пејзажи. Од работ на западната страна на висорамнината на атарот на селото се гледа Полошката Котлина, а од самото село на источната страна од висорамнината се гледа текот на реката Треска со езерото Козјак.

Историja[уреди | уреди извор]

Кон крајот на XIX век Гургурница е село в Тетовска каза на Османлиската Империја, во тоа време селото се викало Кркорница и имало 276 жители арнаути муслимани.

Според други извори од 1929 година Гургурница е село во Седларевската општина во Долнополошкиот срез и имало 73 куќи со 300 жители македонци.

За време на балканските војни, селото било под различна окупаторска власт: бугарска, српска.

На почетокот од втората светска војна, 1941 година, селото било под италјанска окупација. Подоцна било поделено помеѓу бугарскиот и италијанскиот окупатор. Броело околу 100 куќи од кои осумдесетина биле под италијанска управа а триесетина под бугарска управа. Локалното население било постојано тероризирано од страна на окупаторските власти.

Во атарот на селото делувал и Џемо Хаса со своите соработници Ариф Капетани, Сабри Саларева и Шехип Љаља. Многу селани доброволно се придружиле на одредите формирани од страна на Џемо.

Партизанските сили исто така делувале во атарот на селото, пред се одредите од Поречкиот и Тетовскиот крај. После завршувањето на војната во овој крај се воделе интензивни борби заради разбивање на одредите на Џемо Хаса.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Гургурница живееле 276 жители, сите Албанци.[1]

Според Афанасиј Селишчев, во 1929 година Гургурница е село во Седларевска општина во Долнополошкиот срез и има 73 куќи со 300 жители, Македонци.[2]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.556 жители. Следува табела на националната структура на населението:[3]

Националност Вкупно
Македонци 1
Турци 0
Роми 0
Албанци 1 549
Власи 0
Срби 0
Бошњаци 0
Други 6
Националност крај на XIX век 1929 2002[4]
Македонци 300 1
Албанци 276 1.549
други 6
Вкупно 276 300 1.556

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[5]

Година 1900 1929 1948 1953 1961 1971 1981 1994 2002
Население 276[1] 300[2] 758 889 1.030 1.242 1.159 1.428 1.556

Родови:[уреди | уреди извор]

Како едни од најстарите албански родови во селото се споменуваат родовите Касамовци (17 куќи) и Раџалар (19 куќи). Доселени се од почетокот на 19-от век. Обата рода потекнуваат од предокот Таир. Тој ги имал синовите Касам и Реџа; Касамовци и Реџеповци, кои се доселиле во горнореканското село Рибница, водат подалечно потекло од сверна Албанија.[6]

Иинституции и култура[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Почеток на Планинарскиот марш Гургурница - Требовле 2012, од кај Гургурничките бачила

Последните неколку години, во мај, од кај Гургурничките бачила започнува планинарски марш кон месноста Живкови Рупи и врвот Луковец од каде има прекрасен поглед на поречието и поречките села. Од месноста Живкови Рупи маршот продолжува до блиските поречки села: Требовле, Здуње и др. Учесници на маршот се членови на планинарски спортски друштва од Општина Брвеница и Тетово. Збирно место на учесниците на маршот е малото Јурија во с. Брвеница од каде со моторни возила преку Радиовце и Стенче се пристигнува до Гургурница и Гургурничките бачила.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Шаблон:МЕС
  2. 2,0 2,1 Селищев, Афанасий. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. - София, 1929, стр.24.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Министерство за Локална Самоуправа. База на општински урбанистички планови, попис на населението од 2002 година. Гургурница има 1.556 жители
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. Албанците во Македонија само од 1780 година, д-р- Ристо Ивановски, Битола, 2014 год., стр.12
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. II. Скопје: Македонска академиjа на науките и уметностите. ISBN 9989649286. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]