Македонска дијаспора

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Македонска прослава во Берлин, Германија

Македонската дијаспора ја составуват Македонците кои живеат надвор од границите на Република Македонија. Првите иселувања на Македонците почнаа во 1900 година, поради политички и економски причини. По неуспешните востанија за ослободување на татковината во почетокот на XX век, многумина Македонци почнаа да се иселуваат од родните огништа поради разни притисоци. Најчесто иселувањето беше во прекуморските земји. Значително иселување на Македонците имаше и по Грчката граѓанска војна, по која од Егејска Македонија беа протерани голем број луѓе, (се претпоставува околу 100.000), кои замина во источните европски држави.

Вториот бран на иселување на Македонците се случил во 1980 и 1990-тие години поради економски причини. Извештајот од 1964 година наведува број на 580.000 македонски иселеници.[1][2] Главен застапник на македонската дијаспора ширум светот е меѓународната организација Обединета Македонска Дијаспора со седиште во Вашингтон, САД.

Македонците во светот[уреди | уреди извор]

Етничко знаме на македонците

Дел од серијалот на статии за
Македонци

Култура
Книжевност · Уметност
Фолклор · Музика · Носии
Кино · Кујна · Спорт
· Архитектура

Историја
Национална преродба
НОБ (1941-1944)
НОФ (1945-1949)

Државност
АСНОМ
Н.Р. Македонија (1944-1991)
Р. Македонија (од 1991)

Распространетост
Албанија · Бугарија
Грција · Србија
Македонска дијаспора

Тематски
Православна Црква
Македонци муслимани
Македонски јазик

Држава Главен град Број на Македонци Главна статија
1 Австралија Австралија Канбера 100,000 или 200,000
2 Албанија Албанија Тирана 4,697[3] или 180,000[4] Македонци во Албанија
3 Австрија Австрија Виена 20,135
4 Аргентина Аргентина Буенос Аирес 35,000
5 Бугарија Бугарија Софија 5,071[5] или 205,000[6] Македонци во Бугарија
6 Белгија Белгија Брисел 5,000
7 Бразил Бразил Бразилија 45,000
8 Босна и Херцеговина Босна Сараево 2,275
9 Чешка Чешка Прага 13,000
10 Црна Гора Црна Гора Подгорица 1,000
11 Данска Данска Копенхаген 3,349–12,000
12 Франција Франција Париз 2,300–15,000
13 Финска Финска Хелсинки
14 Грција Грција Атина 10,000 – 300,000
15 Хрватска Хрватска Загреб
16 Италија Италија Рим 92,847 (2009) - 150,000
17 Канада Канада Торонто 37,055 - 200,000
18 Лихтенштајн Лихтенштајн Вадуз
19 Германија Германија Берлин 62,295-100,000
20 Холандија Холандија Амстердам 15,000
21 Норвешка Норвешка Осло 4,005
22 Полска Полска Варшава 2,000-5,000
23 Романија Романија Букурешт
24 Русија Русија Москва
25 Словенија Словенија Љубљана 3,972[7]
26 Словачка Словачка Братислава
27 Србија Србија Белград 30,000 (80,000)
28 Швајцарија Швајцарија Берн 61,304-100,000
29 Шведска Шведска Стокхолм
30 Шпанија Шпанија Мадрид
31 Турција Турција Анкара 31,518
32 Нов Зеланд Нов Зеланд Велингтон
33 САД САД Вашингтон 57,200-20,000
34 Обединето Кралство Велика Британија Лондон 10,000-15,000

Видете исто така[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Тополињска З.- International Journal of the Sociology of Language, In place of a foreword: facts about the Republic of Macedonia and the Macedonian language, поглавје: 131, страници: 1-11, 1998
  2. Насевски, Бошко; Ангелова, Дора. Геровска, Драгица. Македонски Иселенички Алманах '95. Скопје: Матица на Иселениците на Македонија. стр. 20 & 36. 
  3. Попис 1989
  4. Македонците во Албанија
  5. Попис на населенијето 2001
  6. Center for Documentation and Information on Minorities in Europe - Southeast Europe (CEDIME-SE) - Македонци во Бугарија
  7. Попис на населенијето 2002