Лаки

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Лаки
Лаки is located in Македонија
Лаки
Местоположба на Лаки во Македонија
Координати 41°47′48″N 22°40′09″E / 41.79667° N; 22.66917° E / 41.79667; 22.66917Координати: 41°47′48″N 22°40′09″E / 41.79667° N; 22.66917° E / 41.79667; 22.66917
Општина Виница
Население 314 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 05010
Лаки на општинската карта
Лаки во Општина Виница.svg

Атарот на Лаки во рамките на општината


Лакисело во Општина Виница, во околината на градот Виница.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа на патот Виница - Берово.

Историjа[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото е дел од Кочанската каза во Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Лаки живееле 600 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лаки имало 640 Македонци, егзасрхисти.[2]

Во 2002 година во селото живееле 314 жители, сите Македонци.[3]

На табелата е прикажан преглед на населението низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 600[1] 640[2] 882 957 797 712 559 422 397 314

Родови[уреди | уреди извор]

Лаки е македонско село.

Според истражувањата од 1959 година, родови во селото се:

  • Котроманци (18 к.) доселени се однекаде пред повеќе од 200 години. Нивното потекло е влашко.
  • Улезовци (5 к.), Ковачевци (4 к.) и Маџирци (2 к.) првиот род е доселен од селото Ратево кај Берово. А другите два се со непознато потекло.
  • Везировци (6 к.) и Домазетовци (1 к.) доселени се од селото Будинарци кај Берово.
  • Сапунџии (5 к.) доселени се од селото Митрашинци кај Берово.
  • Паничарци (2 к.) доселени се од некое село Паничари кај Берово (?).
  • Бигланци (3 к.) доселени се од селото Бигла кај Делчево.
  • Чорбаџици (9 к.) доселени се однекаде.
  • Карадаци (4 к.) доселени се од селото Ветрен кај Ќустендил во Бугарија.
  • Анѓелковци (6 к.) доселени се однекаде.
  • Спасинци (6 к.) исто така не знаат од каде се доселени.
  • Ѓор Стојанци (4 к.), Анџии (1 к.), Дедо Оканци (1 к.), Заовци (5 к.), Марковци (4 к.), Петковци (3 к.), Зуламци (2 к.), Мечкарци (2 к.), Славујци (1 к.) и Замбулии (1 к.) доселени се однекаде.[5]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Цркви[6]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 324 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна заедница.[9]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 266 гласачи.[10]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

После Втората светска војна преку 20 семејства од Лаки се иселиле во Блатец и Виница. Во Пекљани се иселиле неколку родови, како. Рашниковци, Трајановци, Јовановци, Ангелови, Симеонови и Момчилови. Околу 30 семејства се иселиле во селата Сушево и Злеово во струмичко-радовишко.[5]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 226
  2. 2,0 2,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.132-133.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. 5,0 5,1 Трифуноски, Јован (1970). Кочанска Котлина. Скопје: Универзитетска печатница.
  6. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  7. С. Лаки– Црквата посветена на Св. Јован Богослов
  8. Албум со слики
  9. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  10. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]