Тресино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Тресино
Όρμα
Тресино is located in Грција
Тресино
Тресино
Местоположба во областа
Тресино is located in Меглен
Тресино
Местоположба на Тресино во општината Меглен и областа Централна Македонија
Координати: 40°57.5′N 21°55.34′E / 40.9583° N; 21.92233° E / 40.9583; 21.92233Координати: 40°57.5′N 21°55.34′E / 40.9583° N; 21.92233° E / 40.9583; 21.92233
ЗемјаГрција
ОбластЗападна Македонија
ОкругПостолски
ОпштинаМеглен
Општ. единицаС’ботско
Надм. вис.&10000000000000310000000310 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно641
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Тресино (грчки: Όρμα, Орма; до 1925 г. Τρέσινο, Тресино[2]) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Меглен на Постолскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 641 жител (2011), сочинето целосно од Македонци.[3]

Географија[уреди | уреди извор]

Тресино е сместено во западниот дел на котлината Меглен, во подножјеѕо на планината Мала Ниџе. Крај него минува реката Белица.[4]

Историја[уреди | уреди извор]

Антика[уреди | уреди извор]

На ова подрачје некогаш се наоѓал градот Орма или Орми, кој се спомнува од многу антички автори. Имајќи го тоа на ум, властите во 1925 г. го преименувале селото во ова име како наводно нивно, согласно грчката политика на присвојување на древната историја на Македонија.[4]

Потекло на името[уреди | уреди извор]

За потеклото на името Тресино постојат три верзии. Според една, тоа доаѓа три сина, кои биле тројцата браќа кои според легендата го основале селото. Другата верзија вели дека името доаѓа од три села, а според трета — од треска.[4]

Во Отоманското Царство[уреди | уреди извор]

Во дадено време еден дел од жителите на Тресино го прифатиле исламот за да ја обезбедат својата лична и имотна сигурност. Во XIX век Тресино било село во Воденската каза како чифлик во сопственост на бегот на Бизово.[4] Хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ погрешно напишал дека кон крајот на XIX век Тресино (Тресина) било македонско муслиманско село со население од 171 жители од 47 домаќинства.[5][6] Ова е грешка на Верковиќ, бидејќи очигледно ги изоставил многубројните христијански семејства.

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Тресино (Tressino) било село во Воденската каза со 100 куќи на 350 жители Македонци-христијани и 136 Македонци-муслимани.[7][8]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Тресино било чисто македонско село со 680 жители, од кои 430 биле христијани, а 250 биле муслимани.[7][9]

Цариградскиот деец Христо Силјанов забележал дека по Илинденското востание во 1904 целото христијанско население на Тресино потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија.[10] Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Тресино (Tressino) имало 800 Македонци под егзархијата.[7][11] Во 1909 г. бугарска пропаганда дополнително се засилила со отворањето на бугарско училиште.[12]

Во Грција[уреди | уреди извор]

По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 1.182 жители, кои во 1920 г. биле 1166.[3] Во 1920-тите муслиманското македонско население на Тресино е иселено во селото Оџаклар (порано Гонија) кај Ердек во Турција по сила на Лозанскиот договор, а на негово место властите довеле грчки колонисти од Источна Тракија, Мала Азија и Понд. На пописот од 1928 г. селото било етнички мешано, со 1.172 жители , од кои само 171 жител (49 семејства) биле грчки доселеници, а сите останати биле Македонци.[13]

Во 1940 г. Тресино имало 1.534 жители, од кои 1.316 Македонци и 218 грчки доселеници.[3] Селото настрадало во Граѓанската војна кога властите преслиле дел од населението во полските села, а извесен дел пребегал во Р. Македонија и источноевропските земји. По војната, дел од населението преселено од властите се повратило и го обновило селото, кое во 1951 г. се свело на 457 жители.[3] Почнувајќи од 1950-тите населението приметно се накачило и останува такво ии понатаму.

Денес Тресино е наполно македонско село, што значи дека малобројните грчки дојденци во меѓувреме целосно се претопиле во Македонците, или пак го напуштиле. Според истражување од 1993 г. селото е чисто „словенојазично“ (т.е. македонско) и во него македонскиот јазик е зачуван на средно ниво.[14]

Население[уреди | уреди извор]

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 1.534 457 733 692 685 712 649 641
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Стопанство[уреди | уреди извор]

Населението одгледува кокар (арпаџик), индустриски пиперки, овошје и друго, а делумно е застапено и сточарството.[3]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Τρέσινον -- Όρμα
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 101–102.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Ιωάννου, Δ. „Τοπική Κοινότητα Όρμας“. Δήμος Αλμωπίας. Посетено на 18 јуни 2014.
  5. Нарекувајќи го „бугарско“ под влијание на бугарската пропаганда.
  6. Райчевски, Стоян (2004) [1998]. „ГЕОГРАФСКИ ПРЕДЕЛИ – Македония“. Българите мохамедани (изд. второ издание.). София: Национален музей на българската книга и полиграфия. стр. 123. ISBN 954-9308-51-0.
  7. 7,0 7,1 7,2 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  8. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 156 – 157.
  9. Кънчов, Васил. „Воденска Каза“. Македония. Етнография и статистика. София: Българско книжовно дружество в София. стр. 150.
  10. Силянов, Христо. „Освободителните борби на Македония“, том I, София, 1993, стр.126.
  11. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 190-191.
  12. Илюстрация Илинден, година 9, книга 9 (89), ноември 1937, стр. 2.
  13. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  14. Riki Van Boeschoten. "Usage des langues minoritaires dans les départements de Florina et d’Aridea (Macédoine)"