Ружјани

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Ружјани
Ριζοχώρι
Ружјани is located in Грција
Ружјани
Ружјани
Координати: 41°01′N 22°08′E / 41.017° СГШ; 22.133° ИГД / 41.017; 22.133Координати: 41°01′N 22°08′E / 41.017° СГШ; 22.133° ИГД / 41.017; 22.133
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругПостол
ОпштинаМеглен
Општ. единицаКапињани
Надм. вис.&10000000000000150000000150 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно443
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Ружјани (грчки: Ριζοχώρι, Ризохори; книжевно: Ριζοχώριον, Ризохорион; до 1926 година: Ρούζινο, Рузино[2]) — село во Мегленско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Меглен, во Централна Македонија, Грција.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа речиси во самиот центар на мегленската висорамнина, на надморска височина од 150 метри.[3] Атарот на селото опфаќа 5 квадратни километри.

Селото се наоѓа на 6 километри северозападно од селото Капињани.

Историја[уреди | уреди извор]

Карладово до 1924 година било населено исклучително со македонско население, чиј поголем дел во немирните години, заради поголема семејна и имотна сигурност, ја сменил својата вера и се исламизирал.[3]

Во 1924 година, македонските муслимани во согласност со Лозанскиот договор, биле принудени да се иселат во Турција, а на нивно место грчките власти населиле поголем број бегалски семејства од Понд (вкупно 271 бегалец). Според пребројувањето во 1928 година, селото претставувало мешана населба со 74 бегалски семејства со вкупно 264 жители.[4]

Во 1926 година, името на селото било променето во Ризохори (Ριζοχώρι).

Стопанство[уреди | уреди извор]

Бидејќи лежи сред плодното поле, а добар дел од обработливите површини се наводнуваат од реката Мегленица, селото е мошне богато. Населението произведува овошје, десертно грозје, тутун и други земјоделски производи. Делумно е развиено и краварството.[3]

Население[уреди | уреди извор]

Според Стефан Верковиќ кон крајот на XIX век, Ружјани било македонско-муслиманско село со машко население од 160 души и 40 домаќинства.[5]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во Карладово живееле 400 Македонци-муслимани.[3][6]

Во 1920 година, Ружјани било посочено како муслиманско-македонско село со 55 муслимански и 6 христијански куќи.[3][7]

Селото во пописот од 1913 година било забележано со 266, а во 1920 година со 233 жители. Во 1924 година била извршена размената на население, односно муслиманите биле принудно иселени во Турција, а на нивно место биле доселени грчки бегалски семејства од Понд, вкупно 271 бегалец. Со новонаселените жители и со помалобројните Македонци (27 лица), селото во 1928 година броело 298 жители, а во 1940 година 511 жители. Поради Граѓанската војна, дошло до извесно намалување на бројот на населението, така што селото во 1951 година било забележано со 448 жители. Во 1961 година имало 555, во 1971 година 543, во 1981 година 572, а во 1991 година 426 жители.[3]

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 537 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 443 жители.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 511 448 555 543 572 426 537 443
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото припаѓа на општинската единица Капињани со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Меглен, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Карладово, во кој покрај селото Ружјани влегува и селото Карладово.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. "Попис на населението од 2011 г. Трајно население". Државен завод за статистика на Грција. 
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Ρούζινο -- Ριζοχώρι
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Симовски, Тодор (1998). „Воденски округ“. Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. I. Скопје: Институт за национална историја. стр. 98. 
  4. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  5. Райчевски, Стоян (2004) [1998]. „ГЕОГРАФСКИ ПРЕДЕЛИ - Македония“ (на бугарски). Българите мохамедани (второ издание издание). София: Национален музей на българската книга и полиграфия. стр. 114. ISBN 954-9308-51-0. 
  6. Васил К’нчов. Македонија. Етнографија и статистика, Софија, 1900, стр. 148.
  7. Милојевић, Боровоје. Јужна Македонја - Антропогеографска, Београд 1920. Цитирано по: Λιθοξόου, Δημήτρης. Πληθυσμός και οικισμοί της περιοχής Γιανιτσών 1886 – 1927 (διοικητικά όρια 1911)

Белешки[уреди | уреди извор]