Горно Турманли

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Горно Турманли
Ανω Ροδωνιά
Горно Турманли is located in Грција
Горно Турманли
Горно Турманли
Местоположба во областа
[[file:Грешка во Lua во Модул:Location_map, ред 42: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Егејска Македонија Меглен" does not exist|240px|Горно Турманли is located in Грешка во Lua во Модул:Location_map, ред 42: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Егејска Македонија Меглен" does not exist]]
Горно Турманли
Местоположба на Горно Турманли во општината Меглен и областа Централна Македонија
Координати: 40°57.50′N 22°1.38′E / 40.95833° СГШ; 22.02300° ИГД / 40.95833; 22.02300Координати: 40°57.50′N 22°1.38′E / 40.95833° СГШ; 22.02300° ИГД / 40.95833; 22.02300
ЗемјаГрција
ОбластЗападна Македонија
ОкругПостолски
ОпштинаМеглен
Општ. единицаС’ботско
Надм. вис.&10000000000000160000000160 м
Население (2011)[1]
 • Вкупновбројано во Биџова Маала
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (ЛСВ)EEST (UTC+3)

Горно Турманли (грчки: Ανω Ροδωνιά, Ано Родонија; до 1926 г. Τουρμανλή, Турманли[2]) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, денес населба на селото Биџова Маала во општината Меглен на Постолскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Сè со 1920-тите било населено со Турци, а денес е населено со грчки дојденци и едно македонско семејство.[3]

Географија[уреди | уреди извор]

Горно Турманли е сместено во средиштето на котлината Меглен, 4 км југозападно од С’ботско.[3] Денес е дел од селото Биџова Маала, а во минатото било дел од селото Турманли во кое било маало заедно со Долно Турманли.[4]

Историја[уреди | уреди извор]

Во Отоманското Царство[уреди | уреди извор]

Селото е релативно ново, подигнато од Турци сточари од народноста Јуруци. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, издадена в Цариград се вели дека во 1873 г Турман (Tourman) било село во Воденската каза со 27 куќи на 96 жители муслимани.[5]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во Торомин Махале живееле 225 Турци.[6] Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, во периодот пред Балканските војни Турманли (Горно и Долно) имало 35 турски куќи.[3]

Во Грција[уреди | уреди извор]

По Балканските војни во 1913 г. селото Турманли (сочинето од двете маала) е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. броело 338 жители, кои во 1920 г. спаднале на 282.[3] Во 1920-тите населението на Турманли е иселено во Турција по сила на Лозанскиот договор, а на негово место властите довеле грчки колонисти од таа земја. Во 1926 г. е преименувано во Ано Родонија.

Според пописот од 1928 г. селото Турманли било наполно дојденско, со 261 грчки дојденец од вкупно 65 семејства.[7] Во таа пописна година Горно Турманли почнало да се брои како одделно населено место, со 103 жители, кои во 1940 г. стамнале 127.[3] Во 1951 г. населението двојно се намалило, и сега имало 63 жители. Селото покажува периоди на наизменичен раст и опаѓање сè до 1991 г. кога имало 85 жители. Во текот на следното десетлетие веќе престанало да се смета за одделно место и почнало да се вбројува кон Биџова Маала како нејзина населба.

Население[уреди | уреди извор]

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 127 63 91 60 45 85
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Стопанство[уреди | уреди извор]

Земјиштето целосно се наводнува и затоа дава високи приноси. Главни производи се житото, гравот, овошјето, грозјето и др.[3]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Τουρμανλή -- Ροδωνιά
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II дел. Скопје: Институт за национална историја. стр. 86.
  4. Дем Мъглен
  5. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 156 – 157.
  6. Кѫнчовъ, Василъ (1900). Македония. Етнография и статистика. София: Българското книжовно дружество. стр. 150. ISBN 954430424X.
  7. „Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928“. Архивирано од изворникот 2012-06-30. Посетено на 2012-06-30.