Грозје

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
грозје
Гроздови насади во село Усје, Скопско
Грозје, црвено или зелено
Хранлива вредност по 100 г.
Енергетска вредност 288 kJ (69 kcal)
Јаглехидрати 18.1 g
- Шеќери 15.48 g
- Влакна 0.9 g
Масти 0.16 g
Белковини 0.72 g
Тиамин (Вит. Б1) 0.069 мг (6%)
Рибофлавин (Вит. Б2) 0.07 мг (6%)
Ниацин (Вит. Б3) 0.188 мг (1%)
Пантотенат (Вит. Б5) 0.05 мг (1%)
Витамин Б6 0.086 мг (7%)
Фолат (Вит. Б9) 2 μг (1%)
Холин 5.6 мг (1%)
Витамин Ц 3.2 мг (4%)
Витамин Е 0.19 мг (1%)
Витамин К 14.6 μг (14%)
Калциум 10 мг (1%)
Железо 0.36 мг (3%)
Магнезиум 7 мг (2%)
Манган 0.071 мг (3%)
Фосфор 20 мг (3%)
Калиум 191 мг (4%)
Натриум 2 мг (0%)
Цинк 0.07 мг (1%)
Fluoride 7.8 µg
Link to USDA Database entry
Постотоците се според препораките за возрасни во САД
 Извор: База за хранливостUSDA

Грозје e плод на растението од родот Vitis (винова лоза) кое често се именува и како едно од 12 основни врсти на винови лози од кои се прави поголемиот дел на светските вина. Порано вината се означувале спрема подррачјето на кое се одгледува грозјето, но покасно бројот на производителите толку многу пораснал, така што означувањето било сведено спрема сортата на грозјето. Грозјето е вид на овошје кое расте во кластери од 15 до 300, и може да биде црвено, црно, темно плаво, жолто, зелено, портокалово и розево. „Белото“ грозје е всушност зелена боја, и еволуционо е изведено од пурпурното грозје. Мутација во двата регулаторни гени на белото грозје исклучуваат продукција на антоцијанин, кој е одговорен за бојата на пурпурното грозје.[1] Антоцијанините и другите пигментни хемикалии од големото семејство на полифеноли во пурпурното грозје се одговорни за различните нијанси на пурпурна боја во црвените вина.[2][3] Зрната на грозјето имаат типични елипсоидни облици, кои потсеќаат на проширен сфероид.

Грозјето како тема во уметноста и во популарната култура[уреди | уреди извор]

  • „Братството на грозјето“ - роман на американскиот писател Џон Фанте од 1977 година.[4]
  • „Гроздобер“ (Berba grožđa) - слика на хрватскиот уметник Иван Генералиќ од 1973 година.[5]

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Walker, A. R.; Lee, E.; Bogs, J.; McDavid, D. A. J.; Thomas, M. R.; Robinson, S. P.. White grapes arose through the mutation of two similar and adjacent regulatory genes. „The Plant Journal“ том  49 (5): 772–785. doi:10.1111/j.1365-313X.2006.02997.x. PMID 17316172. 
  2. Waterhouse, A. L.. Wine phenolics. „Annals of the New York Academy of Sciences“ том  957: 21–36. doi:10.1111/j.1749-6632.2002.tb02903.x. PMID 12074959. 
  3. Brouillard, R.; Chassaing, S.; Fougerousse, A.. Why are grape/fresh wine anthocyanins so simple and why is it that red wine color lasts so long?. „Phytochemistry“ том  64 (7): 1179–1186. doi:10.1016/S0031-9422(03)00518-1. PMID 14599515. 
  4. „Белешка за авторот и делото“, во: Џон Фанте, Прашај ја правта. Скопје: Темплум, 2008, стр. 247-248.
  5. Središnja Hrvatska - Dvori s pogledom, Hrvatska turistička zajednica, 2009.