Карладово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Карладово
Μηλιά
Поглед на селото
Поглед на селото
Карладово is located in Грција
Карладово
Карладово
Координати: 41°00′N 22°09′E / 41.000° СГШ; 22.150° ИГД / 41.000; 22.150Координати: 41°00′N 22°09′E / 41.000° СГШ; 22.150° ИГД / 41.000; 22.150
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругПостол
ОпштинаМеглен
Општ. единицаКапињани
Надм. вис.&10000000000000143000000143 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно558
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Карладово (грчки: Μηλιά, Милија; книжевно: Μηλέα, Милеа; до 1926 година: Καρλάτ, Карлат[2]) — село во Мегленско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Меглен, во Централна Македонија, Грција.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа речиси во самиот центар на мегленската висорамнина, на надморска височина од 143 метри.[3]

Селото се наоѓа на 2 километри североисточно од селото Капињани, до реката Карадере.[4]

Историја[уреди | уреди извор]

Крај Карладово бил откриен антички мраморен погребен релјеф, на кој што имало двајца млади, кои стоеле пред седната женска фигура. Биле откриени и погребни мраморни плочи со грчки и латински натписи.[4]

Карладово до 1924 година било населено исклучително со македонско население, чиј поголем дел во немирните години, заради поголема семејна и имотна сигурност, ја сменил својата вера и се исламизирал.[3]

Во 1924 година, македонските муслимани во согласност со Лозанскиот договор, биле принудени да се иселат во Турција, а на нивно место грчките власти населиле поголем број бегалски семејства од Понт (вкупно 615 бегалци). Со тоа, селото станало најголемо во Меглен, зад С’ботско.[4] Според пребројувањето во 1928 година, селото претставувало мешана населба со 169 бегалски семејства со вкупно 508 жители.[5]

Во 1926 година, името на селото било променето во Милеа (Μηλιά), во превод означува „јаболка“.[4]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Бидејќи лежи сред плодното поле, а добар дел од обработливите површини се наводнуваат од реката Мегленица, селото е мошне богато. Главни производи се десертното грозје, овошјето, тутунот и други земјоделски производи.[3]

Население[уреди | уреди извор]

Според Стефан Верковиќ кон крајот на XIX век, Карладово било македонско-муслиманско село со машко население од 358 души и 90 домаќинства.[6]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во Карладово живееле 105 Македонци и 675 Македонци-муслимани.[3][7]

Во 1920 година, Карладово било посочено како чисто муслиманско македонско село со 260 куќи, но веројатно е погрешно обележано.[3][8]

Селото во пописот од 1913 година било забележано со 789, а во 1920 година со 605 жители. Во 1924 година била извршена размената на население, односно муслиманите биле принудно иселени во Турција, а на нивно место биле доселени грчки бегалски семејства од Понт, вкупно 615 бегалци. Во 1928 година заедно со бегалците и помалобројните Македонци, селото броело 668 жители. Во 1940 година имало 982, во 1971 година 845, во 1981 година 787, а во 1991 година 769 жители.[3]

Според извештај од 1993 година, во селото било забележано дека на средно ниво се говорат македонскиот и турскиот јазик.[9]

Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 542 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 558 жители.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 982 845 787 769 542 558
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Во 1918 година, селото станало самостојна општина, а атарот на општината опфаќал површина од 16 квадратни километри.[3]

Селото припаѓа на општинската единица Капињани со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Меглен, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Карладово, во кој покрај селото Карладово влегува и селото Ружјани.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција. 
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Καρλάτ -- Μηλέα
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Симовски, Тодор (1998). „Воденски округ“. Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. I. Скопје: Институт за национална историја. стр. 91. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 „Η Μηλιά“ (грчки јазик). Δήμος Εξαπλατάνου. конс. 19 март 2016. 
  5. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928
  6. Райчевски, Стоян (2004) [1998]. „ГЕОГРАФСКИ ПРЕДЕЛИ - Македония“ (на бугарски). Българите мохамедани (второ издание издание). София: Национален музей на българската книга и полиграфия. стр. 114. ISBN 954-9308-51-0. 
  7. Васил К’нчов. Македонија. Етнографија и статистика, Софија, 1900, стр. 148.
  8. Милојевић, Боровоје. Јужна Македонја - Антропогеографска, Београд 1920. Цитирано по: Λιθοξόου, Δημήτρης. Πληθυσμός και οικισμοί της περιοχής Γιανιτσών 1886 – 1927 (διοικητικά όρια 1911)
  9. Riki Van Boeschoten. "Usage des langues minoritaires dans les départements de Florina et d’Aridea (Macédoine)"

Белешки[уреди | уреди извор]