Клингентал

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Клингентал
Центарот на градот во зима
Центарот на градот во зима
Грб на Клингентал
Клингентал is located in Германија
Клингентал
Управа
Земја Германија
Покраина Саксонија
Округ Фогтланд
Градоначалник Енрико Бројниг (ДХС)
Основни податоци
Површина 50,44 км2
Надм. височина 500 м
Население 8.365 (31 декември 2018)[1]
 - Густина 166 жит/км2
Други информации
Часовен појас CET/CEST (UTC+1/+2)
Рег. табл. V
Пошт. бр. 08248
Повик. бр. 037467
Портал www.klingenthal.de
Местоположба на градот Клингентал во рамките на округот Фогтланд
Карта
Координати 50°22′1″N 12°28′7″E / 50.36694° СГШ; 12.46861° ИГД / 50.36694; 12.46861Координати: 50°22′1″N 12°28′7″E / 50.36694° СГШ; 12.46861° ИГД / 50.36694; 12.46861

Клингентал (германски: Klingenthal) — град во округот Фогтланд, во сојузната покраина Саксонија, југоисточна Германија. Се наоѓа спротивно од границата со Чешка и чешкиот град Краслице, 29 километри југоисточно од Плауен и 33 километри северозападно од Карлови Вари.

Ашберг („планината пепел“) се издигнува над градот на 936 метри. Исклучително издолжениот град, 10,5 километри од еден до друг крај, е опкружен со бројни шуми на елки.

Градот е поделен со реките Дебра и Цвота. овие две реки се спојуваат на чешко-германската граница и ја создаваат реката Сватава, која потоа се влива во реката Охрже кај Соколов.

Историја[уреди | уреди извор]

Во 1591 година, Себастијан Кепел основал мелница близу границата со Бохемија на бреговите на Цвота со цел да ги искористува богатите резерви на железо и огромните површини на дрво, обете потребни за градежни материјали. На 1 февруари 1602 година се споменува „Хелхамер“ („Höllhammer“) во црковниот регистар на соседниот град Шенек. Во тоа време тука живееле рудари, ковачи и обработувачи на јаглен. Во 1628 година, мелницата била запалена и само делумно била обновена.

Во средината на XVII век, бохемиските емигранти бегале од контра-реформацијата и го донеле занаетот за правење лејти во Клингентал, кој — по Вестфалскиот мир — бил безбедно прибежиште за протестантите.

Во 1716 година било прославено создавањето на еснафот на произведувачите на лејти. Кон крајот на XVIII век, пристигнуваат и произведувачите на гудала и жичени инструменти, но исто така и производството на дрвени и дувачки инструменти. Во 1829 година, започнало производството на харфи, а во 1852 година на хармоники. Во втората половина на XIX век, производството на харфи, хармоники и други посложени инструменти го заменило дотогашното производство на помали инструменти.

Во 1875 година, Клингентал бил поврзан со железница.

На 1 октомври 1919 година, Клингентал ги добил градските права. На 1 јули 1950 година, Заксенберг-Георгентал бил припоен кон градот.

На 25 јули 1952 година, делови на поранешните окрузи Ауербах и Елсниц биле одземени со цел да се создаде округот Клингентал. Од 1949-1990 година, Клингентал бил седиште на VEB Klingenthaler Harmonikawerke, државна компанија која била главен произведувач за хармоники, армоники и електронски инструменти во Источна Германија.

На 1 април, Милајтен, населба на северозападните падини на Ашберг била припоена кон градот.

Од 1996 година, Клингентал е дел од новосоздадениот округ Фогтланд. За разликување на Клингентал (Долна Рајна, името на градот било Klingenthal/Sa. (Sa. стоело за Саксонија). Со одлука на советот на градот, додатокот Sa. бил отстранет во јануари 2007 година. Оттогаш, името на градот е само Klingenthal.

Економија[уреди | уреди извор]

Додека традиционално, градот е производствен центар на музички инструменти, исто така е и скијачки центар. Една од главните економски дејности на Клингентал е туризмот. Тој е дом на барокната Zum Friedefürsten.

Во 2005 година била пуштена во употреба Фогтландарена и тука се одржуваат натпревари во Светскиот нордиски куп и Светскиот куп на скијачки скокови. Веќе бил национален центар за скијачки скокови во текот на Источна Германија.

Познати жители[уреди | уреди извор]

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]